با توجه به آیه ۳۰ بقره منظور مقام امامت است یا نبوت؟ و در مورد زمان قبل از رسول خدا چگونه می شود؟

0

۱) خلافتی که در آیه اشاره شده در سئوال از آن سخن به میان آمده است، مقام جانشینی از خداوند است، نه یک نوع موجود زمینی که قبل از انسان بر زمین زندگی می کرده و بعداً منقرض شده است و خداوند خواسته نوع انسان را جانشین آن کند. به دیگر سخن، آیه فوق از نخستین مرحله حکایت دارد مبنی بر تعلق خواست خدا به منظور آفرینش موجودی به عنوان نماینده خود بر روی زمین. به گونه ای که صفاتش پرتوی از صفات پروردگار و شخصیتش برتر از فرشتگان. ۲) نتیجه منطقی مطلب مذکور در بند قبل آن است که، مقام خلیفهاللهی مخصوص حضرت آدم(ع) نبوده بلکه مربوط به نوع انسان است. به گونه ای که اگر فرزندان آدم(ع) در راه هدایت گام بردارند می توانند آن علم به ودیعت گذارده شده در نوع انسان (که در آیه شریفه به تعلیم اسماء تعبیر شده است)ر از قوّه به فعلیت برسانند مراد از این علم به ودیعت گذارده شده در انسان، استعداد فوق العاده برای درک حقایق هستی است. حقایقی که در پشت پرده غیبت مستورند. ۳) خلیفه به معنایی که مطرح شد؛ یعنی رهسپاری انسان در بستر هدایت، به گونه ای که صفاتش پرتویی از صفات الهی گردد و حتی از اقلیم شخصیتی فرشتگان پا فراتر نهد، یک حرکت طاقت فرسا و پیچیده ای است که این گونه نیست لزوماً در همه زمان ها، عده ای برآن قله صعود کنند. بلکه اگر همه رو به فساد بروند، زمین از وجود چنین خلیفه ای خالی خواهد بود. ۴) آنچه در متون دینی آمده است، خالی نبودن زمین از حجت الهی در همه زمان هاست. در کتاب شریف اصول کافی، ج ۱، ص ۱۷۸، باب اَنّ الارض لاتخلو من حجّه، روایات متعددی از معصومین ذکر شده است که به دو مورد از آن اشاره می گردد. حدیث دوّم: {Hعن ابی عبداللّه(ع) قال: سمعته یقول: انّ الارض لاتخلو الّا و فیها امام کَیْما اِن زاد المؤمنون شئیاً ردّ هم و ان نَقصوا شیئاً اَئمّهُ لَهُم H}: {Mزمین هیچگاه از امام خالی نخواهد بود تا اگر در عقاید و اعمال مؤمنین خطائی رُخ داد، آن خطا را برطرف کنند و نیز اگر به دلیل دست نیافتن، چیزی از عقاید و اعمال و کم گذاشتند، آن ها را تکمیل کنندM}. حدیث پنجم: {Hعن احدهما(ع): ان الله لم یَدَعِ الارض بغیر عالم و لولاونک لم یُعرفِ الحقّ من الباطل:H} {Mاگر زمین از عالم رساننده پیام الهی خالی باشد، هدف از آفرینش انسان ناشناخته می ماند و در نتیجه عبادت هم که موقوف بر معرفت الهی است، تعطیل می شودM}. 5) حجت الهی هم می تواند پیامبر(ص) باشد، هم امام(ع) و هم محتوای پیام الهی. البته این محتوای پیام الهی، به گواهی عقل، باید توسط یک مجموعه کارشناس تحلیل و تبیین شود. همان طور که در حدیث دوم اشاره شده در بند قبل، مطرح شده بود که اگر زمین از وجود عالم خالی باشد، حق از باطل شناخته نخواهد شد. ۶) با توجه به توضیحات ارائه شده می توان گفت که حجّت الهی قبل از پیامبر، همان محتوای وحی الهی و پیغمبر قبلی بوده است که با آمدن پیامبر اکرم(ص) وحی متأخر و جدید حجت خواهد بود.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.