چرا خدایی به آن مهربانی ، در مقابل آن همه عبادت ابلیس ، یک خطای او را نبخشید؟

عبادت هر کس وقتی ارزش دارد که از روی اخلاص باشد ، و فرامین و اوامر معبود را بدون اظهار نظر و چون و چرا اطاعت نماید ، و نیز تنها عاملی که او را به عبادت وا می دارد ، عشق به خالق و خضوع در مقابل دستوراتش باشد .

0

اولاً ، گناه هر قدر کوچک هم باشد در صورتی که بنده توبه نکند و از گناه خود باز نگردد مستحق عذاب و کیفر است و شیطان رجیم نه تنها از گناهش توبه نکرد ، در مقام مبارزه با خالق خویش نیز برآمد و گفت : « من بندگان تو را از راه راست منحرف می کنم » . همین خود کافی بود که وی را برای همیشه از درگاه رحمت الهی دور کند .
ثانیاً ، عبادت هر کس وقتی ارزش دارد که از روی اخلاص باشد ، و فرامین و اوامر معبود را بدون اظهار نظر و چون و چرا اطاعت نماید ، و نیز تنها عاملی که او را به عبادت وا می دارد ، عشق به خالق و خضوع در مقابل دستوراتش باشد .
بنابراین ، چنین نتیجه می گیریم :
۱ . گناه شیطان کوچک و جزئی نبود و از روی نادانی و غفلت عصیان نکرد ، بلکه از سر کبر و بزرگی در مقابل خداوند ایستادگی کرد و آن استدلال واهی را نمود و معلوم است که جزای این گناه همان بدبختی و عذاب ابدی است .
۲ . کشف می کنیم که عبادت های گذشته شیطان از روی اخلاص و تواضع در مقابل حق نبود ؛ زیرا کسی که چندین هزار سال معبود و خالق خود را شناخته و کوچکی خود را در مقابل عظمتش احساس کرده باشد ، هرگز در مقابل او ایستادگی نمی کند و بر فرض اگر خطایی از او سرزند ، از روی نادانی است که فوراً پشیمان می شود .

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.