آیا هدایت به امر ، یک نوع هدایت جبری است ؟

هدایت به امر در مقابل هدایت ظاهریِ امام است . هدایت ظاهری عبارت است از آموزش احکام و تعلیم مسائل مربوط به دین و مذهب ؛ که در اصطلاح از آن به ارائه طریق تعبیر می شود .

به نظر می رسد که این اشکالات براساس عدم دقّت در معنای هدایت به امر و ولایت باطنی امام است . بدین لحاظ به طور اجمالی ، معنای هدایت به امر را توضیح می دهیم .
هدایت به امر در مقابل هدایت ظاهریِ امام است . هدایت ظاهری عبارت است از آموزش احکام و تعلیم مسائل مربوط به دین و مذهب ؛ که در اصطلاح از آن به ارائه طریق تعبیر می شود . هدایت به امر ، عبارت است از یک تأثیر و جذبه معنوی که در افراد مستعدّ و دل های پاک و ارواح تابناک صورت می گیرد بدین گونه که امام با یک نیروی ملکوتی در آن ارواح تأثیر کرده و آنان را به طرف کمال سوق می دهد و این تکامل از ناحیه امام گرچه در اثر لیاقت و شایستگی آنان صورت می گیرد ولی نمی توان آن را به صورت جبر دانست . این مانند توفیقی است که خداوند به افراد صالح و شایسته عنایت می فرماید ؛ که در پرتو آن مقدمات کارهای نیک برای آنان فراهم می شود و این حقیقت یکی از شؤون امامت است . زیرا امامت تنها به معنی حکومت نیست . بلکه امامت به معنی رهبری به سوی کمال است . لیکن رهبری گاهی ظاهری است و گاهی رهبری معنوی و باطنی که نام آن هدایت به امر است .
در این صورت روشن می شود که پیروان ائمّه ، هنگامی که از آن نیروی ملکوتی امام برخوردار می شدند نیروی بیشتری پیدا می کردند ؛ در نتیجه ، استقامت در راه عقیده و هدف در آنان تقویت می شد .

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.