امام ( علیه السلام ) از چه راهی لیاقت و صلاحیّت هدایت باطنی انسان ها را به دست می آورد ؟

تمام مقام ها و منزلت های ائمه ( علیهم السلام ) با توجّه به آیات قرآن و روایات در اثر رسیدن به مقام مخلصین است .

تمام مقام ها و منزلت های ائمه ( علیهم السلام ) با توجّه به آیات قرآن و روایات در اثر رسیدن به مقام مخلصین است . مقام مخلصین ، مقامی است که انسان در اثر مجاهدت های بسیار به دست می آورد . البته خداوند این مقام و این خلوص را در عُبّاد خویش دیده و آنها را برای این مقام رفیع انتخاب کرده است .
خداوند متعال در قرآن می فرماید : « انّ اللَّه اصطفی آدم و نوحاً و آل ابراهیم ؛ خداوند برگزید و انتخاب کرد آدم و نوح و آل ابراهیم را برای پیامبری و هدایت » . که این انتخاب کردن در اثر رسیدن آنها به مقام مخلصین است . چنان که مخلصین از درگاه خدا از جمیع جهات با سایر بندگان تفاوت دارند . و برای همین مقام است که معصوم از گناه می شوند ؛ زیرا شیطان بر آنها سیطره ندارد . و با این مقام است که مُطّلع از غیب الهی و اسرار علوم و معارف حضرت حقّ می شوند و صاحب شأن هدایت باطنی انسانها می شوند . به همین جهت خداوند ، شرط امامت را به طور مطلق ظالم نبودن می داند ، آنجا که در پاسخ حضرت ابراهیم ( علیه السلام ) که پرسید : آیا این مقام در ذرّیه من خواهد بود ؟ فرمود : « لاینال عهدی الظالمین ؛ عهد من به کسی که ظلم کرده باشد ، نمی رسد » .
پس امام ، کسی است که در تمام طول عمر خود گناه نکرده باشد و کسی که هر چند گناهی کوچک از او سر زده باشد ، یا ظلم و شرکی از او بروز کرده باشد ، گرچه توبه نموده و اثر گناه از بین رفته باشد امّا امام نخواهد بود .

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.