دینی که برای سعادت انسان آمده ، چطور انسان را در برابر خاک بی ارزش به سجده می آورد ، آیا این باعث قداست و پرستش خاک نمی شود ؟

اگر ما خداوند را دارای علم گسترده و بی نهایت ، و موجودی حکیم بدانیم ، خواهیم پذیرفت که هیچ دستوری را بی حساب نمی دهد و حتماً محاسبه آثار آن شده است ، مگر این که مادر این زمینه دارای مشکل باشیم .

اگر ما خداوند را دارای علم گسترده و بی نهایت ، و موجودی حکیم بدانیم ، خواهیم پذیرفت که هیچ دستوری را بی حساب نمی دهد و حتماً محاسبه آثار آن شده است ، مگر این که مادر این زمینه دارای مشکل باشیم .
امّا درباره سجده بر خاک ، اولاً ؛ این کار ارزشی برای خاک نیست ؛ چون انسان برای اظهار تواضع نسبت به خداوند چنین عملی را ارتکاب می کند و دلیل آن ذکری است که می گوییم و علت سجده را بیان می کنیم . و می بینیم که مهر نماز در بین ما احترامی ندارد و فقط برای سجده بر خاک استفاده می شود . و اگر هم کسی احترام می گذارد و می بوسد ، دلیلی ندارد ؛ البته مهر امام حسین « علیه السلام » مشهور به تربت کربلا دلیل خاص دارد که استثناء می شود .
ثانیاً ؛ این حرکت ، یک مفهوم زیبا و سمبلیک دارد که از علی « علیه السلام » پرسش شد و ایشان چنین جواب فرمودند :
سجده اول ؛ یعنی اعتراف به این که خدا من چیزی نبودم ، جز همین خاک سرد ، اما تو به من هستی دادی .
با سجده دوم ، یادآوری این معنا می شویم که دوباره به همین خاک باز می گردیم .
و هنگامی که سر از سجده بر می داریم ، اذعان می کنیم که در خاک نمی مانیم و باید پاسخگوی اعمال خویش در فرصت بین تولد تا مرگ باشیم .

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.