با یک جوان هفده ساله چگونه باید برخورد شود که نه از اخلاق تو سوء استفاده کند و نه با رفتارت شکسته شود؟

این سؤال از برخی جهات شفاف نیست. آیا سؤالی مربوط به خودتان است که یک دختر هستید، یا مربوط به پدر و مادر و بزرگتر نسبت به یک جوان؟
پسر است یا دختر؟ روشن است که هر یک از فرض‌ها، پاسخ‌های جداگانه‌ای دارد.
از آن جا که روح جوان، آسیب‌پذیر است و در برابر برخورد قهرآمیز واکنش نشان می‌دهد، باید مواظب بود لطمه‌ای به شخصیت افراد وارد نشود. استقلال طلبی از ویژگی دوره جوانی است. جوان دوست ندارد او را کنترل کنند. احساس می‌کند بزرگ شده، از این رو می‌خواهد در مورد خود، مثل فردی مستقل عمل کند، پس باید از تحمیل آرا و عقاید به جوان خودداری کرد.
محترم شمردن جوان،‌ احترام به حقوق و توجه به نیاز همه جانبه او از مهم‌ترین اصول برقراری ارتباط انسانی است. اصل پذیرش و احترام در همه حال باید رعایت شود.
در مواردی لازم است، به طور غیر مستقیم نقاط ضعف جوان را مطرح کرد، بنابر این اصل مهمی که در روابط با دیگران به ویژه جوانان باید مورد نظر قرار گیرد، عزت نفس است؛ یعنی برخورد باید به گونه‌ای باشد که تواضع شما حمل بر ذلت نشود تا از اخلاق شما سوء استفاده گردد.‌ از طرفی آن چنان تند و صریح نباشد که به عزت نفس او آسیبی وارد شود. در عین حال که انسان پایبند آداب اسلامی مانند وقار، ادب، صداقت و غیره است، می‌تواند نظر خود را به دیگران اعلام نماید. پس مرزها را باید شناخت و طبق معیارهای صحیح برخورد کرد. تواضع نه ذلت؛ قاطعیت، نه خشونت؛ خوش نفسی،، نه ساده‌لوحی؛ نظارت، نه دخالت؛ مراقبت، نه حساسیت افراطی و وسواس؛ دلسوزی و هدایت، نه انتقام‌جویی و افشاگری؛ ارشاد، نه مچ‌گیری.

 

افزودن دیدگاه

لطفا پاسخ سوال را بنویسید.