ایا امام زمان صدای همه مردم را می شنود؟

اولاً: اين مسايل عقلي نيست، بلكه بر اساس آموزه‌هاي وحياني بايد تحليل شود. پس نبايد گفت بايد اين را با دليل غير شيعي اثبات نمايد.
ثانيا: مسله به آن صورت كه در پرسش آمده نيست، بلكه آن در مناع آمده آگاهي امام از  وضع مردم است ونه شنيدن صداي همه همزمان، مثلاً از امام صادق(ع) نقل شده:
«تُعرض الأعمال يوم الخميس على رسول الله و على الأئمّة؛(1) هر هفته روزهاي پنج‌شنبه اعمال مردم به رسول الله و ائمه(ع) عرضه مي‌شود».
 در روايتي ديگر آمده:
«در هر عصر و زماني امامي از ما اهل بيت شاهد و ناظر اعمال مردم است و رسول خدا شاهد بر اعمال ما است».(2)
 در نامه‌اي كه از ناحيه مقدس امام عصر(ع) رسيده آمده است:
«فإنّا يحيط علمنا بأنبائكم، ولا يعزب عنّا شيء من أخباركم، و معرفتنا بالزلل الذي أصابكم؛(3) به اخبار شما علم داريم و هيچ چيز از اخبار شما بر ما پوشيده نيست. از لغزش و كاستي‌هاي عملكرد شما آگاه هستيم و چيزي بر ما پوشيده نمي‌ماند».
طبق اين گونه روايات، ائمه(ع) ناظر بر اعمال ماست وبه نحوي از ما آگاهي دارد  نه اين كه صداي همه را در  يك لحظه همزمان بشنود.
 بخصوص امام معصوم(ع) از علم خدادادي بهره مند است. و به حسب علو رتبه وجودي اش به لطف و اذن الهي به سرچشمه علم الهي متصل مي شود و از حقايق حوادث عالم همان گونه كه در متن واقع هستند آگاه مي شود.(4) و به حسب اين رتبه وجودي امام است كه حضرت علي(ع) مي فرمايد: «پيش از آنكه مرا از دست بدهيد از من بپرسيد كه من راه هاي آسمان را بهتر از راه هاي زمين مي شناسم.»(5)
بنابراين چون امام معصوم(ع) در مرتبه اي ويژه از عالم هستي قرار گرفته و وجودش در نقطه اعلاي هستي است، به تمام علوم و معارف، معرفت شهودي دارد. بر احوال جامعه و اخبار آن آگاهي دارد و هرگز غيبت او مانع از اين كار نمي شود. مرحوم علامه طباطبائي(ره) مي فرمايد: «به دليل عقلي و نقلي، امام(ع) انسان كامل و داراي مقام نورانيت، بلكه كامل ترين انسان هاي عصر خويش و مظهر تام همه اسماء و صفات و داراي اسم اعظم الهي است. لذا (عالم بماكان و ما يكون و ما هو كائن) تا روز قيامت مي باشد. و به محض توجه به مقام نورانيت خود. بالفعل به همه جهان و جهانيان و به همه امور عالم و به هر حادثه (خواه شخصي و خواه اجتماعي) كه پيش آمده و در حال وقوع است و يا رخ خواهد داد، آشنا و با خبر مي گردد. و بدين ترتيب همه اشياء براي امام(ع) روشن و هيچ چيز از نظر و ديده باطني او پوشيده نيست. هر چند در رفتار و كردار مانند ساير مردم، به علل و اسباب ظاهري روي مي آورد».(6)
پي‌نوشت‌ها:
1. مجلسي، بحار الانوار، نشر دار الاحياء التراث العربي، بيروت 1403ق، ج 23، ص 345، حديث 38.
2.  همان، ص 346، حديث 41.
3.  همان، ص 175، ح 53.
4. علامه طبا طباي، الميزان، نشر جامعه مدرسين قم 1368 ش، ج 18، ص 112.
5. نهج البلاغه، نشر موسسه امير المومنين، قم 1375 ش، خطبه 189.
6. علامه طباطبائي، رخشاد، محمد حسين، در محضر علامه طباطبائي، قم، نشر سماء قلم، 1386ش، ص173.
موفق باشید.

با استفاده از سایت مرکز ملی پاسخگویی

افزودن دیدگاه

لطفا پاسخ سوال را بنویسید.