چرا من به گناه اینچنینی گرفتارم؟

متاسفانه ننوشته ايد كه به چه عادت ناپسندي رنج مي بريد. ما نيز نمي خواهيم و نمي تونيم با حدسيات، شما را متهم به گناهي خاص كنيم. از اين رو به نكاتي كلي اشاره مي كنيم. در صورت تمايل مي توانيد در مكاتبات بعدي توضيح بيشتري بدهيد تا راهنمايي كنيم:
1. حقيقت آن است كه طبق آيات قرآن‌، شيطان دشمن قسم خورده انسان است‌ و هيچ گاه اجازه نمي دهد بنده مومن راه صلاح و درست را به راحتي به خط پايان برساند. لذا نبايد انتظار داشته باشيم به راحتي دست از سر ما بردارد. در هر لباسي كه باشيم و در هر كجا كه باشيم، شيطان در كمين نشسته است. كار او فقط وسوسه كردن و زينت دادن به گناهان يا دشوار نشان دادن امور نيك ‌است‌. براي در امان ماندن از او بايد به خداوند قاهر پناه ببريم. قرآن مي‌فرمايد:
"وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِن‌َ الشَّيْطَـَن‌ِ نَزْغ‌ٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّه‌ِ إِنَّه‌ُو سَمِيع‌ٌ عَلِيم‌؛(1) اگر از شيطان وسوسه‌اي به تو رسد، به خدا پناه ببر زيرا او شنواي داناست‌. پس زياد زير لب زمزمه كنيد: اعوذ بالله من الشيطان الرجيم.
2. به جز پيامبران و امامان معصوم، همه‏ انسان‏ها در معرض اشتباه و خطا هستند. هيچ انساني نيست. اشتباه يا گناه نكند. وسوسه‏هاي شيطاني و شهوات نفساني و دروني انسان و نيز دنيا و جلوه‏هاي ظاهري آن، دائما همراه انسان و در متن زندگي او حضور دارند. در صدد فريب و گمراه كردن او مي‏باشند. بنابراين خداوند مي‏داند كه انسان در معرض  خطرات دروني و بيروني قرار داد؛ تمهيداتي را براي نجات وي از چنگال آن وسوسه‏هاي دروني و بيروني در نظر گرفته است. يكي از اين تمهيدات، ‌توبه است.
بر اين اساس، گناه هر چه باشد، قابل توبه است. خداوند متعال راه توبه و برگشت را به روي انسان‌ها گشوده است. آنان مي‌توانند با توبه و استغفار، گناهان گذشتۀ خود را جبران كنند. (2) در صورت تحقق توبه از انسان شكي نيست كه خداوند آن را مي‌پذيرد. اين بشارت را خداوند در قرآن داده است: «هُوَ الَّذي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئات؛(3) خدا است كه توبۀ بندگانش را مي‌پذيرد و گناهان آنان را عفو مي‌نمايد». كسي در وفاي به عهد راستگوتر از خداوند است؟ قرآن مجيد وعده داده كه خداوند توبه را از بندگانش مي‌پذيرد.
بعد از توبه و جبران گذشته با كارهاي خير،‌نورانيت به دل و قلب تان برمي گردد. با نورانيت دل، ظاهر نيز نوراني مي شود.
3. هر عادت ناپسندي قابل ترك است. كافي است خود فرد بخواهد. عادت به ارتكاب گناهان، يكي از عادات ناپسندي است كه متأسفانه بعضي از افراد به آن مبتلا مي‏شوند. براي ترك آن مانند هر عادت ناپسند ديگر احتياج به مجاهدت و رياضت و تمرين است.
نكته كليدي كه در اين خصوص بايد مورد توجه جدي قرار گيرد، اين است كه براي رهايي از گناهان، عزمي راسخ و اراده ‏اي محكم لازم است. زيرا مهم ترين ابزار در ترك معصيت و فرار از دام شيطان، اراده و قوي در ترك اعمال زشت و ناپسند است. تصميم و اراده بر ترك عادات زشت و گناه، نشانه بزرگي و شجاعت نفس است. كسي كه بتواند تصميم بر ترك گناه بگيرد، مجاهد در راه خدا است. فرمود:«أشجع الناس من غلب هواه (4) شجاعترين و قدرتمندترين مردم كسي است كه بر هواهاي نفسانياش غالب آيد.
فردي كه مي خواهد ترك گناه كند و توبه واقعي كند، مهم ترين كاري كه بايد انجام دهد، اين است كه اراده و اعتماد به نفس خود را تقويت نمايد تا در مقابل طوفان وسوسه هاي شيطاني تاب بياورد. ارائه هر راهكاري براي رهايي از گناه نيز، متوقف بر خواست و اراده قطعي فرد است. بهترين اذكار و قوي ترين راهكارها، بدون خواست واقعي روي كاغذ باقي مي‌ماند. عواملي در تقويت اراده مؤثر است از جمله: تمركز بخشيدن به فعاليت هاي گوناگون، توجه به عبادات به ويژه نماز كه تمرين تمركز فكر است، پايان رسانيدن كارهاي نيمه تمام، تلقين مثبت و... .
بعد از اين، خداباوري (5)، باور قلبي به اين كه خداوند همواره ناظر و حاضر است(6)‌، به ياد مرگ و  آخرت بودن(7)، باور اين كه واجبات ديني براي كمال و ترقي و  جهت  رسيدن به نعمت هاي بي پايان  خدا مقرر شده و محرّمات به خاطر نجات از بدبختي ممنوع گرديده است، طرد افكار شيطاني (8)، پرهيز از عوامل تحريك زا، دقت در دوستيابي، تامين نياز هاي جنسي از راه ازدواج، از جمله راهكار هاي موثر در ترك گناهان هستند.
جهت آگاهي بيش تر و ترغيب براي عملياتي كردن توصيه ها كتاب هاي زير را مطالعه كنيد:
1- كيفر گناه و آثار و عواقب خطرناك آن، از سيد هاشم رسولي محلاتي.
2-  گناه شناسي، از آقاي محسن قرائتي.
3-  گناهان كبيره، از آيت الله شهيد دستغيب.
راهنمايي هاي بيشتر را از همكاران بخش تلفني به شماره (09640) جويا شويد.
پي نوشت ها:
1. اعراف (7) آيه 200.
2. زمر (39) آيه‌ 53.
3. شورى (42) آيه 25.
4. شيخ صدوق، من لا يحضره الفقيه، انتشارات جامعه مدرسين قم، 1413 ه.ق، ج4، ص394.
5. علامه مجلسي، بحار الانوار، مؤسسه وفاء، بيروت،1404 ه.ق، ج 101، ص 41.
6. علق(96) آيه14‌.
7. زلزال (99) آيه 7 و 8.
8. محمدي ري شهري، ميزان الحكمه، دارالحديث، ج 4، ص 3291.
موفق باشید.

با استفاده از سایت  مرکز ملی پاسخگویی

افزودن دیدگاه

لطفا پاسخ سوال را بنویسید.