فواید ایمان چیست؟

پرسش: فواید ایمان چیست؟

 فوايد ايمان : 1- سرمايه رستگاري , مهم ترين ثمره ايمان آن است كه سرمايه رستگاري را براي آدمي به ارمغان مي آورد, (صف , آيات 10 و 11). 2- پشتوانه اخلاق , اخلاق بدون ايمان اساس و پايه درستي ندارد, كرامت , شرافت , تقوا, عفت , امانت , راستي , درستكاري , فداكاري , احسان , صلح ,... مبتني بر اصل ايمان است . به فرموده علامه شهيد مرتضي مطهري , بشر واقعا دوراه بيشتر ندارد يا بايد خودپرست و منفعت پرست باشد و به هيچ محروميتي تسليم نشود و يابايد خداپرست باشد و محروميت هايي را كه به عنوان اخلاق متحمل مي شود محروميت نشمارد و لااقل جبران شده بداند.
كسي كه تكيه گاه اخلاق و شخصيتش غيرخدا باشد, مانند اين است كه در پرتگاه مشرف به سقوطي گام برمي دارد و هر لحظه احتمال سقوط دارد, (توبه , آيه 109 - عنكبوت , آيه 41) ارزش هاي اخلاقي آنگاه مي توانند انگيزه عمل باشند كه شخص به ارزش معنويت پي برده باشد و اين معنويت تنها در گرو ايمان به خدا است .
اما آن كه عاطفه ديني و ايماني را كه مبنا و اساس و پشتوانه و منطق انسانيت است از دست داده , انسانيت , عواطف انساني و اعمال اخلاقي را از دست داده است , (مطهري , مرتضي , بيست گفتار, دفتر انتشارات اسلامي قم , چاپ پنجم , آذرماه 1359, صص 155 - 151). 3- استواري و تعادل روحي , از آنجا كه ايمان حالتي روحي است كه در خود نگرشي كامل نسبت به ارزش ها و حوادث نهان دارد و چون موئمن به مبدائ اين حوادث مرتبط است , آرامش و اطميناني دارد كه جز او از آن بي بهره است , (سيد قطب , محمد, في ضلال القرآن , دارالشروق , بيروت , بي تا, ج 6, ص 3966) قرآن نيز بدين امر تصريح فرموده است : »من آمن بالله واليوم الاخر و عمل صالحا فلا خوف عليهم ولاهم يحزنون ; هر كس به خدا و روز بازپسين ايمان آورد و كار نيكو كند, پس نه بيمي برايشان است و نه اندوهگين خواهند شد«, (مائده , آيه 69 و همچنين نگاه كنيد: فتح , آيه 4 - يونس , آيات 62 و 63). 4- بركات دنيوي , ايمان به خدا موجب ريزش باران و رحمت دنيوي نيز هست : »ولو ان اهل القري آمنوا واتقوا لفتحنا عليهم بركات من السمائ والارض ; و اگر مردم شهرها ايمان آورده و به تقوا گراييده بودند, قطعا بركاتي از آسمان و زمين برايشان مي گشوديم «, (اعراف , آيه 96). 5- عمل صالح زاييده ايمان است , هر چند خود موجب ازدياد ايمان مي گردد ولي در هر حال قرآن عمل صالح را ثمره ايمان دانسته است , (بقره , آيه 277 - مائده , آيه 9). مرحوم علامه طباطبايي مي فرمايند: »ايمان زمينه ساز عمل و شرط لازم آن است و سهولت يا صعوبت عمل صالح انسان به شدت و ضعف آن بستگي دارد و متقابلا عمل صالح و تكرار آن به تعميق ايمان وازدياد آن مدد مي رساند و اين هر دو به نوبه خود به وجود آمدن ملكات اخلاقي كه باعث صدور اعمال صالحه از فرد بدون رويه و تائمل مي شود كمك مي كنند«, (فرازهايي از اسلام , ص 238). 6- روشن بيني , ايمان موجب واقع بيني انسان شده واو را از غلطيدن در دام خطاها مي رهاند: »ان الذين لايومنون بالاخره زينا لهم اعمالهم فهم يعمهون ; كساني كه به آخرت ايمان ندارند, كردارهايشان را در نظرشان بياراستيم ]تا هم چنان [ سرگشته بمانند«, (نمل , آيه 4) پس مفهوم اين آيه آن است كه كساني كه به آخرت ايمان دارند بر ديدن نيك و بد اعمال خويش توانا هستند. اهل ايمان هدفي دارند تا كارهاي خودرا با آن بسنجند و ازاين رو در حيرت و سرگرداني نخواهند بود.
برخلاف كساني كه موئمن نيستند و در حيرت و سرگرداني فرو رفته اند. 7- محبوبيت , خداوند در قرآن وعده داده است كساني را كه ايمان آورده عمل نيكو انجام دهند, محبوب مردم قرار دهد »ان الذين آمنوا و عملوا الصالحات سيجعل لهم الرحمن ودا; كساني كه ايمان آورده و كارهاي شايسته كرده اند, به زودي ]خداي [ رحمان براي آنان محبتي ]در دل ها[ قرار مي دهد«, (مريم , آيه 96).
نگاه كنيد به : 1- جوادي , محسن , نظريه ايمان , معاونت امور اساتيد ودروس معارف اسلامي قم , چاپ اول , زمستان 1376, صص 257 - 247 2- مطهري , مرتضي , بيست گفتار, صص 159 - 149 3- نصري , عبدالله , تكاپورگر انديشه ها (زندگي , آثار وانديشه هاي استاد محمد تقي جعفري ) پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي , تهران , چاپ اول , تابستان 1376,
از ديدگاه قرآن «ايمان» عبارت است از علم و معرفت يقينى توأم با تسليم و خضوع در برابر حق. در «يقين» چهار شرط هست و با آنها، ظن، شك و جهل، از قلمرو يقين خارج مى‏شود؛ چرا كه در ظن و شك، جزم به ثبوت وجود ندارد، ولى يقين غير قابل زوال است. قرآن كريم از ضرورتى كه حاصل شرايط چهارگانه «يقين» است، با عباراتى از قبيل «لا رَيْبَ فِيهِ» و مانند آن ياد كرده است.مانند: بقره (2)، آيه 2؛ آل عمران (3)، آيه 9. در اين خصوص نگا: معرفت‏شناسى در قرآن، ج‏3 ص 255 و 256. از ديدگاه قرآن «يقين» داراى مراتبى است كه به حسب آن «ايمان» نيز داراى مراتب مى‏گردد: علم‏اليقين، عين اليقين و حق اليقين. «علم اليقين» در مرحله معرفت مفهومى و ذهنى است: مانند آنكه آدمى به جهنم و بهشت، در حد ادراك عقلى واقف گردد و خصايص آنها را در حد فهم مفهوم دريابد. «عين اليقين» يافتن حقايق خارجى و مشاهده همان معرفت مفهومى و ذهنى است؛ مثل آنكه وقتى ملحد را در قيامت به جهنم بردند، وى ديگر خود جهنم را مى‏بيند يا هنگامى كه مؤمن را به بهشت بردند،
او خود بهشت را مشاهده مى‏كند. «حق اليقين» آن است كه انسان نه تنها شاهد حق باشد، بلكه عين شهود قرار گيرد و فانى از غير و باقى بالله شود. از خود چيزى نداشته باشد و در معرفت الهى غرق شود.نگا: تكاثر (102)، آيه 5 و 6؛ حاقه (69)، آيه 51 و نيز: مراحل اخلاق در قرآن، ج‏11 (تفسير موضوعى)، ص‏351 - 356. در قرآن كريم به بعضى از مقامات يا درجات مؤمنان، اشاره شده است: 1. مقام تسليم‏؛ يعنى، واگذارى تمام ساحت‏هاى وجودى خود، به اختيار خداوند.مانند: بقره (2)، آيه 128 و نگا: تفسير موضوعى قرآن كريم، ج‏1، ص‏383 و 384. 2. مقام ابرار؛ يعنى، گذشتن از آن چيزى كه به آن نيازمنديم و بخشيدن آن به ديگران.مطففين (83)، آيه 18 - 22 و نگا: الميزان، ج‏1، 430. 3. مقام تقوا؛ يعنى، خوف از خدا و كناره‏گيرى از گناه، [ البته به شرط اينكه ]مقصود از آن ترس و اين كناره‏گيرى خداوند باشد.تفسير موضوعى قرآن كريم، ج‏1، ص‏205 - 219. 4. مقام اخلاص‏؛ يعنى، انسان قلبش را مخصوص حق كند تا احدى جز مقلب القلوب در حرم دل او راه نيابد.لقمان (31)، آيه 32، بينه (98)، آيه 5؛ كهف (18)، آيه 110 و نگا: اوصاف الاشراف، ص‏65؛ تفسير موضوعى قرآن كريم، ج‏11، ص‏253 - 258. امّا نشانه‏ها و آثار اين يقين و ايمان واقعى را بايد در اعمال و كردار خويش جست و جو كنيم؛ چنان كه حضرت على«عليه السلام» مى‏فرمايد: «عقيده مؤمن در كردارش ديده مى‏شود». ما اين آثار و نشانه‏ها را در دو قلمرو فردى و اجتماعى شمارش مى‏كنيم: يك. آثار فردى‏: 1. لذت معنوى و انبساط روحى، 2. تغيير نگرش به امور معنوى و مادى، 3. آرامش روحى، 4. رضامندى از حق و خود مقصرانگارى، 5. احساس عزّت و غلبه،در خصوص اين پنج مورد نگا: كيش پارسايان، ص‏37 - 45. 6. توكل بر خدا،انفال (8)، آيه 2. 7. محافظت بر اداى فرايض، به خصوص نماز،مومنون (23)، آيه 9. 8. عفت و پاك‏دامنى،همان، آيه 5. 9. خشوع در نماز،همان، آيه‏2. 10. روى گردانى از امور لغو و بيهوده،همان، آيه 3. 11. افزايش ايمان، هنگام شنيدن آيات الهى.انفال (8)، آيه 2. دو. آثار اجتماعى: 1. تحكيم وحدت، 2. استقرار عدالت اجتماعى، 3. حسن مقابله با فساد و انحراف،در خصوص اين سه مورد نگا: كيش پارسايان، ص‏45 - 49. 4. تأمين نيازهاى مادى ديگران،توبه (9)، آيه 71؛ انفال (8)، آيه 3. 5. تواضع در برابر مردم،فرقان (25)، آيه 63. 6. پيشى گرفتن در امور خير،مؤمنون (23)،آيه 59. 7. عدم طمع دوستى با كافران،مجادله (58)، آيه 22. 8. كوشش در امانت‏دارى،مؤمنون (23)، آيه 8. 9. وفاى به تعهدها و قرار دادها.همان

برگرفته شده از سایت پرسش و پاسخ نهاد رهبری.

افزودن دیدگاه

لطفا پاسخ سوال را بنویسید.