آثار و برکات زیارت معصومان‌علیهم‌السلام (۴)

امام زین العابدین، امام باقر، امام صادق، امام موسی کاظم، و امام رضاعلیهم‌السلام
چکیده:
روایات زیادی در ثواب زیارت حضرات معصومین‌علیهم‌السلام وجود دارد و در آنها به بخشی از این ثواب عظیم اشاره شده است، همچون ثواب زیارت امام زین العابدین‌علیه‌السلام که خاک قبر شریف ایشان، شفا بخش جانها است و همچون ثواب زیارت امام باقر و امام صادق‌علیهما‌السلام که باعث دور شدن درد و بیماری است و زیارت امام کاظم‌علیه‌السلام که چونان زیارت قبر امام حسین‌علیه‌السلام است و زیارت امام علی بن موسی الرضا‌علیهما‌السلام، که وجوب بهشت را در بردارد.
کلید واژه:
معصومین، زیارت، ثواب.
اشاره
در نوشتارهای قبل، ثواب زیارت حضرات معصومین‌علیهم‌السلام را بیان داشتیم و در ادامه، ثواب زیارت امام سجاد، امام باقر، امام صادق، امام کاظم و امام رضا‌علیهم‌السلام را بیان می کنیم.
ثواب زیارت امام زین العابدین‌علیه‌السلام در روایات
الف. «ابو حمزه ثمالی» از امام صادق‌علیه‌السلام پرسید: اصحاب را می بینم که از تربت حائر [امام حسین‌علیه‌السلام] و حرمها، برای استشفا برمی دارند، «هَلْ فِی ذَلِكَ شَی ءٌ مِمَّا یقُولُونَ مِنَ الشِّفَاءِ قَالَ قَالَ یسْتَشْفَى بِمَا بَینَهُ وَ بَینَ الْقَبْرِ عَلَى رَأْسِ أَرْبَعَةِ أَمْیالٍ وَ كَذَلِكَ قَبْرُ جَدِّی رَسُولِ اللَّهِ  وَ كَذَلِكَ طِینُ قَبْرِ الْحَسَنِ وَ عَلِی وَ مُحَمَّد؛ (۱) آیا در آن شفایی که می گویند، وجود دارد؟ فرمود: طلب شفا کنند با خاک اطراف قبر امام حسین تا چهار میل، و همین طور خاک قبر رسول و حسن و علی بن الحسین و محمد باقر‌علیهم‌السلام.»
ب. «اِنَّ النبی قالَ لِعَلیٍّ: مَنْ زَارَ قُبُورَكُمْ عَدْلُ ذَلِكَ لَهُ ثَوَابُ سَبْعِینَ حَجَّةً بَعْدَ حَجَّةِ الْإِسْلَامِ وَ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ حَتَّى یرْجِعَ مِنْ زِیارَتِكُمْ كَیوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّه ؛ (۲) پیامبر اکرم ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله به علی‌علیه‌السلام فرمود: کسی که قبور شما را زیارت کند، برای او به جای آن، ثواب هفتاد حج بعد از [انجام] حجة الاسلام [واجب] است و از گناهانش پاک می شود تا زمانی که از زیارت شما برمی گردد، همچون روزی که از مادر متولد شده.»
از «زراره» نقل شده است که: به امام باقر‌علیه‌السلام عرض کردم: چه می گویی دربارۀ کسی که پدرت [علی بن الحسین‌علیهما‌السلام] را با حال ترس زیارت کند؟، فرمود: «یؤمِنُهُ اللهُ یَوْمَ الفَزَعِ الاَکْبَرِ وَ تَلَقّاهُ الْملائِکَۀُ بِالْبَشَارَةِ وَ یُقَالُ لَهُ لاَ تَخَفْ وَ لاَ تَحْزَن هَذَا یَوْمُکَ الذّی فیهِ فَوْرُکَ؛ (۳) در روز قیامت خداوند به او امان دهد و ملائکه او را با مژده و بشارت استقبال کنند و به او گفته می شود به خود ترس و اندوه راه مده! این روز رستگاری [و سعادت] تو است.»
امام باقر‌علیه‌السلام
الف. «مَنْ زَارَ الْبَاقِرَیْنِ لَمْ یَشْکُ عَیْنُهُ وَ لَمْ یُصِبْهُ سُقْمٌ وَ لَمْ یَمُتْ فَقِیراً؛ (۴) کسی که امام باقر‌علیه‌السلام و امام صادق‌علیه‌السلام را زیارت کند [هیچ گاه] به چشمش شکوه و بیماری نمی رسد و فقیر از دنیا نمی رود.»
ب. شخصی خدمت امام صادق‌علیه‌السلام عرض کرد: «هَل یُزَارُ والِدُک فَقَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا لِمَنْ زَارَهُ قَالَ‌علیه‌السلام اَلْجَنَّةُ اِنْ کَانَ یَأتَمُّ بِهِ قَالَ فَمَا لِمَن تَرَکَهُ رَغبَةً قَالَ الْحَسرَةُ یَوْمَ الْحَسْرَةِ؛ (۵) آیا می شود پدرتان‌علیه‌السلام را زیارت کرد؟ امام‌علیه‌السلام فرمود: بله، [آن شخص] پرسید: کسی که او را زیارت کند، چه پاداشی دارد؟ امام‌علیه‌السلام فرمود: پاداش او بهشت است، به  شرطی که امامتش را پذیرفته [و از پیروان او] باشد. [آن شخص] پرسید: کسی که زیارتش را از روی بی اعتنایی ترک کند، چه عاقبتی دارد؟ امام‌علیه‌السلام فرمود: روز حسرت [قیامت] اندوه و حسرت خواهد داشت.»
امام صادق‌علیه‌السلام
الف. «مَنْ زَارَنِی غُفِرَتْ لَهُ ذُنُوبُهُ وَ لَمْ یمُتْ فَقِیراً؛ (۶) حضرت صادق‌علیه‌السلام فرمود: کسی که مرا زیارت کند، گناهان او بخشیده می شود و فقیر نمی میرد.»
ب. امام باقر‌علیه‌السلام فرمودند: «إِذَا حَجَّ أَحَدُكُمْ فَلْیخْتِمْ حَجَّهُ بِزِیارَتِنَا لِأَنَّ ذَلِكَ مِنْ تَمَامِ الْحَج ؛ (۷) هرگاه یکی از شما حج انجام داد، حج را با زیارت ما تمام کند؛ زیرا زیارت ما، کامل کنندۀ حج است.»
ج. امام صادق‌علیه‌السلام فرمود: «مَنْ زَارَنَا فِی مَمَاتِنَا فَكَأَنَّمَا زَارَنَا فِی حَیاتِنَا؛ (۸) هر کسی بعد از مرگ ما، ما را زیارت کند، گویا در دوران زنده بودن ما، ما را زیارت کرده است.»
د. امام حسن عسکری‌علیه‌السلام فرمود: «مَنْ زَارَ جَعْفَراً وَ أَبَاهُ لَمْ یشْكُ عَینُهُ وَ لَمْ یصِبْهُ سُقْمٌ وَ لَمْ یمُتْ مُبْتَلًى؛ (۹) هر کس جعفربن محمد الصادق‌علیه‌السلام و پدر [بزرگوارش امام باقر‌علیه‌السلام] را زیارت کند، چشمانش به درد نیاید و [هیچ گونه] بیماری به او نرسد، و به حالت ابتلا [به حوادث سخت] از دنیا نرود.»
امام کاظم‌علیه‌السلام
۱. مثل زیارت قبر امام حسین‌علیه‌السلام
«حسن بن علی بن وشّا» می گوید: به امام رضا‌علیه‌السلام عرض کردم: «مَا لِمَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِیكَ أَبِی الْحَسَنِ‌علیه‌السلام فَقَالَ زُرْهُ قَالَ فَقُلْتُ فَأَی شَی ءٍ فِیهِ مِنَ الْفَضْلِ قَالَ لَهُ مِثْلُ مَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَینِ‌علیه‌السلام؛ (۱۰) چه پاداشی است برای کسی که قبر پدرت ابوالحسن‌علیه‌السلام را زیارت کند؟ فرمود: او را زیارت کن!
راوی می گوید: گفتم: چه فضیلتی در زیارت ایشان است؟ امام‌علیه‌السلام فرمود: برای زائر ایشان، پاداشی مانند پاداش زائر قبر حسین‌علیه‌السلام است.»، این تعبیر بلندی است که تمام ثوابهای مترتب بر زیارت قبر امام حسین‌علیه‌السلام را برای زیارت حضرت موسی بن جعفر‌علیهما‌السلام به اثبات می رساند.
۲. مثل زیارت پیامبر اکرم ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله و علی‌علیه‌السلام
«حسین بن محمد قمی» نقل کرده است که حضرت رضا‌علیه‌السلام فرمود: «مَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِی بِبَغْدَادَ كَمَنْ زَارَ قَبْرَ رَسُولِ اللَّهِ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله وَ قَبْرَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیهِ إِلَّا أَنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ وَ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیهِمَا فَضْلَهُمَا؛ (۱۱) کسی که پدرم را در بغداد زیارت کند، مانند کسی است که قبر پیامبر اکرم ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله و قبر امیرالمؤمنین‌علیه‌السلام را زیارت کرده است؛ جز آنکه رسول خدا ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله و امیرمؤمنان‌علیه‌السلام برتری و مقام خود را دارند.»
۳. بهشت رفتن
الف. «ابن سنان» می گوید: به امام رضا‌علیه‌السلام عرض کردم: پاداش زیارت [قبر] پدر بزرگوارتان چیست؟ «قَالَ الْجَنَّةُ فَزُرْه؛ (۱۲) امام‌علیه‌السلام فرمود: بهشت، پس او را زیارت کن!»
ب. «عبدالرحمان بن ابی نجران» می گوید: از امام باقر‌علیه‌السلام پرسیدم: کسی که رسول خدا ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله را [در مدینه] زیارت کند، چه پاداشی دارد؟ فرمود: «لَهُ الْجَنَّةُ وَ مَنْ زَارَ قَبْرَ أَبِی الْحَسَنِ‌علیه‌السلام فَلَهُ الْجَنَّة؛ (۱۳) برای او بهشت است، و کسی [هم] که قبر ابوالحسن [موسی بن جعفر‌علیهما‌السلام] را زیارت کند، پس برای او بهشت است.»
۴. برآورده شدن حاجات
الف. «احمد بن جعفر حمدان» می گوید: از «حسن بن ابراهیم ابو علی خلّال» شنیدم که می گفت: «مَا اَهَمَّنِی اَمْرٌ فَقَصَدْتُ قَبْرَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ‌علیهما‌السلام فَتَوَسَّلْتُ بِهِ، اِلّا سَهَّلَ اللهُ تَعَالَی لِی مَا اُحِبُّ؛ (۱۴) کار (و مشکلی) برایم پیش نیامد، مگر نزد قبر موسی بن جعفر‌علیهما‌السلام رفتم، پس به او متوسل شدم، جز اینکه خداوند آنچه را دوست داشتم، برای من آسان نمود.»
ب. روایت شده است که زنی در بغداد با [سرعت و با] حالت هروله می رفت، گفته شد: کجا می روی؟
گفت: نزد موسی بن جعفر‌علیهما‌السلام می روم برای اینکه پسرم زندانی شده است، یکی از پیروان «احمد حنبل» به او گفت: پسرت در حبس از دنیا رفت. آن زن گفت: [خدایا] به حق کشته شدۀ در زندان [موسی بن جعفر‌علیهما‌السلام]، قدرت خویش را به من نشان بده.
بلافاصله پسرش از زندان آزاد شد و پسر استهزاء کننده [مرد حنبلی] به زندان افتاد.» (۱۵)
جامع ترین زیارت
«ابراهیم  بن عقبه» می گوید: به امام هادی‌علیه‌السلام نامه ای نوشتم و: «أَسْأَلُهُ عَنْ زِیارَةِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَینِ وَ عَنْ زِیارَةِ أَبِی الْحَسَنِ وَ أَبِی جَعْفَرٍ‌علیهما‌السلام أَجْمَعِینَ فَكَتَبَ إِلَی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ‌علیه‌السلام الْمُقَدَّمُ وَ هَذَا أَجْمَعُ وَ أَعْظَم ؛ (۱۶) از زیارت امام حسین‌علیه‌السلام و ابی الحسن [امام کاظم] و ابی جعفر [امام جواد] علیه‌السلام سؤال کردم، حضرت‌علیه‌السلام در جوابم نوشت: زیارت امام حسین‌علیه‌السلام مقدّم است؛ ولی زیارت این [دو امام‌علیهما‌السلام] جامع تر و بزرگ تر است.» برای این حدیث توضیحاتی وارد شده است، از جمله: مراد آن است که زیارت امام حسین‌علیه‌السلام به تنهایی مقدّم و بهتر است، ولی مجموع زیارت کاظمین جامع تر و افضل است؛ یا آنکه زیارت امام حسین‌علیه‌السلام مقدّم است و اگر زیارت دو امام اضافه گردد، جامع تر و موجب اجر بیشتر می شود. (۱۷) توجیه دیگر این است که هر کسی امام هفتم و نهم‌علیهما‌السلام را زیارت کند، یقیناً دوازده امامی است؛ ولی شش امامیها و... به زیارت کاظمین نمی روند.
امام هشتم علی بن موسی الرضا‌علیهما‌السلام
بر زیارت امام علی بن موسی الرضا‌علیهما‌السلام نیز همچون دیگر زیارات آثاری مترتب است که در روایات به آنها اشاره شده است.
۱. وجوب بهشت
پیامبر اکرم ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: «سَتُدْفَنُ بَضْعَةٌ مِنِّی بِخُرَاسَانَ لَا یزُورُهَا مُؤْمِنٌ إِلَّا أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ وَ حَرَّمَ جَسَدَهُ عَلَى النَّار؛ (۱۸) به زودی پاره ای از تن من در خراسان دفن می شود، مؤمنی او را زیارت نمی کند، مگر آنکه بهشت برای او واجب و بدنش بر آتش حرام می شود.»
گاه این پرسش به ذهن می آید که: چگونه یک زیارت باعث بهشت رفتن می شود؟ آیا ممکن است شخصی سراپا گناه با یک زیارت بهشتی شود؟ جواب این است که: زیارت امامان از جمله امام هشتم‌علیه‌السلام آنگاه باعث بهشت رفتن می شود که زائر شرایط را دارا باشد، از جمله این که عارف به حق امام باشد.
«حمزۀ  بن حمران» می گوید: امام صادق‌علیه‌السلام فرمود: نوۀ من در خراسان کشته می شود: «مَنْ زَارَهُ إِلَیهَا عَارِفاً بِحَقِّهِ أَخَذْتُهُ بِیدِی یوْمَ الْقِیامَةِ وَ أَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ وَ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْكَبَائِرِ؛ هر کس او را در آن شهر از سر شناخت نسبت به حقش زیارت کند، من دست او را در روز قیامت گرفته، وارد بهشت می کنم، هر چند اهل گناهان کبیره باشد.»
راوی عرض کرد: فدایت بشوم! شناخت حق او چیست؟ فرمود: «یعْلَمُ  أَنَّهُ إِمَامٌ مُفْتَرَضُ الطَّاعَةِ غَرِیبٌ شَهِیدٌ مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَجْرَ سَبْعِینَ شَهِیداً مِمَّنِ اسْتُشْهِدَ بَینَ یدَی رَسُولِ اللَّهِ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله عَلَى حَقِیقَةٍ؛ (۱۹) بداند او امامی است که اطاعتش واجب و غریب و شهید است، هر کس «عارفاً بحقّه» او را زیارت کند، خداوند پاداش هفتاد شهید حقیقی از شهدایی که همراه پیامبر‌صلی‌الله‌علیه‌وآله شهید شده اند، به او می دهد.»
۲. بخشش گناهان و رفع گرفتاریها
حضرت علی‌علیه‌السلام از رسول خدا ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل کرده است که آن حضرت‌علیه‌السلام فرمود: «سَتُدْفَنُ بَضْعَةٌ مِنِّی بِخُرَاسَانَ، مَا زَارَهَا مَكْرُوبٌ إِلَّا نَفَّسَ اللَّهُ كَرْبَهُ وَ لَا مُذْنِبٌ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَه ؛ (۲۰) به زودی پاره تن من در سرزمین خراسان دفن می شود، هیچ غمگینی او را زیارت نمی کند جز آنکه غمش برطرف می شود، و گناهکاری او را زیارت نمی کند جز آنکه خداوند گناهان او را می بخشد.»
۳. اجر شهید
از امام هفتم، موسی  بن جعفر‌علیهما‌السلام نقل شده است که: روزی فرزندش [علی] در حالی که تازه جوانی بود بر او گذر کرد و حضرت در جمع فرزندان خود نشسته بود، فرمود: «إِنَّ ابْنِی هَذَا یمُوتُ فِی أَرْضِ غُرْبَةٍ فَمَنْ زَارَهُ مُسَلِّماً لِأَمْرِهِ  عَارِفاً بِحَقِّهِ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كَشُهَدَاءِ بَدْر؛ (۲۱) به راستی این پسرم در سرزمین غربت از دنیا می رود، پس هر کسی او را زیارت کند، در حالی که تسلیم امامت او و آگاه به حق اوست، در نزد خدا اجر شهدای بدر را دارد.»
۴. استجابت دعا
«یاسر خادم» می گوید: امام هشتم، علی  بن موسی الرضا‌علیهما‌السلام فرمود: «لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَى شَی ءٍ مِنَ الْقُبُورِ إِلَّا إِلَى قُبُورِنَا أَلَا وَ إِنِّی مَقْتُولٌ بِالسَّمِّ ظُلْماً وَ مَدْفُونٌ فِی مَوْضِعِ غُرْبَةٍ فَمَنْ شَدَّ رَحْلَهُ إِلَى زِیارَتِی اسْتُجِیبَ دُعَاؤُهُ وَ غُفِرَ لَهُ ذُنُوبُهُ؛ (۲۲) مسافرت کردن برای زیارت قبور روا نیست، جز قبور ما. بیدار باشید که من با سمّ از روی ظلم کشته می شوم و در محل غریبی دفن می گردم، پس کسی که برای زیارت من کمر سفر ببندد، دعایش مستجاب و گناهانش بخشیده می شود.»
۵. ثواب حج
امام هشتم‌علیه‌السلام می فرماید: «أَلَا فَمَنْ زَارَنِی فِی غُرْبَتِی كَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ أَجْرَ مِائَةِ أَلْفِ شَهِیدٍ وَ مِائَةِ أَلْفِ صِدِّیقٍ وَ مِائَةِ أَلْفِ حَاجٍّ وَ مُعْتَمِرٍ وَ مِائَةِ أَلْفِ مُجَاهِدٍ وَ حُشِرَ فِی زُمْرَتِنَا وَ جُعِلَ فِی الدَّرَجَاتِ الْعُلَى مِنَ الْجَنَّةِ رَفِیقَنَا؛ (۲۳) آگاه باشید! کسی که مرا در حال غربتم زیارت کند، خداوند برای او پاداش صد هزار شهید، صد هزار صدّیق، صد هزار حج گذار و عمره گذار می نویسد و در صف ما محشور خواهد شد و در درجات بالای بهشت، رفیق ما خواهد بود.»
۶. شفاعت روز قیامت
امام هشتم‌علیه‌السلام فرمود: «مَن شَدَّ رَحَلَهُ الی زیارتی، استجیبَ دُعاؤُهُ... وَ کُنتُ انا و آبائی شَفَعاءَهُ یَوم القیامه؛ (۲۴) کسی که برای زیارت من کمر مسافرت ببندد، دعایش مستجاب می شود... و من و پدرانم او را در روز قیامت شفاعت می کنیم.»
«حسن  بن علی  بن فضال» از امام علی  بن موسی الرضا' نقل کرده است که آن حضرت فرمود: در خراسان سرزمینی است که در آینده محل رفت و آمد ملائکه می شود، همیشه گروهی از آسمان فرود آمده، تا روز قیامت گروهی به آسمان صعود می کنند.
گفته شد:‌ای پسر رسول خدا ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله آن کدام بقعه است؟ فرمود: «هِی بِأَرْضِ طُوسَ- وَ هِی وَ اللَّهِ رَوْضَةٌ مِنْ رِیاضِ الْجَنَّةِ- مَنْ زَارَنِی فِی تِلْكَ الْبُقْعَةِ كَانَ كَمَنْ زَارَ رَسُولَ اللَّهِ ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله- وَ كَتَبَ اللَّهُ تَعَالَى لَهُ ثَوَابَ أَلْفِ حَجَّةٍ مَبْرُورَةٍ وَ أَلْفِ عُمْرَةٍ مَقْبُولَةٍ وَ كُنْتُ أَنَا وَ آبَائِی شُفَعَاءَهُ یوْمَ الْقِیامَةِ؛ (۲۵) آن بقعه زمین طوس است. به خدا آن زمین باغی از باغهای بهشت است. کسی که مرا در این بقعه زیارت کند، گویا رسول خدا ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله را زیارت کرده است و خداوند ثواب هزار حج و عمرۀ قبول شده برای او می نویسد و من و پدرانم روز قیامت او را شفاعت می کنیم.»
۷. فریادرسی در سه جا
از «ابراهیم بن اسحاق نهاوندی» نقل شده است که امام رضا‌علیه‌السلام فرمود: «مَنْ زَارَنِی عَلَى بُعْدِ دَارِی وَ مَزَارِی أَتَیتُهُ یوْمَ الْقِیامَةِ فِی ثَلَاثَةِ مَوَاطِنَ حَتَّى أُخَلِّصَهُ مِنْ أَهْوَالِهَا إِذَا تَطَایرَتِ الْكُتُبُ یمِیناً وَ شِمَالًا وَ عِنْدَ الصِّرَاطِ وَ الْمِیزَان ؛ (۲۶) کسی که مرا با دوری منزل و مزارم زیارت کند، در روز قیامت در سه جا نزد او می آیم تا او را از سختی رهایی  بخشم: هنگام تحویل پرونده به دست راست یا چپ، وقت گذشتن از پل صراط و کنار میزان [اعمال]».
۸. برتر از زیارت امام حسین‌علیه‌السلام
در روایات متعددی، زیارت امام هشتم‌علیه‌السلام برتر از زیارت امام حسین‌علیه‌السلام دانسته شده و راز آن نیز بیان گردیده است؛ که تمام اقشار و گروهها برای زیارت امام حسین‌علیه‌السلام می روند [چهار امامی، شش امامی، هفت امامی و...]؛ ولی برای زیارت امام هشتم‌علیه‌السلام جز دوازده امامی نمی روند.
«علی بن مهزیار» می گوید: به ابوجعفر (امام جواد‌علیه‌السلام) عرض کردم: فدایت گردم! «زِیارَةُ الرِّضَا‌علیه‌السلام أَفْضَلُ‌ام زِیارَةُ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَینِ‌علیه‌السلام فَقَالَ زِیارَةُ أَبِی أَفْضَلُ وَ ذَلِكَ أَنَّ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ‌علیه‌السلام یزُورُهُ كُلُّ النَّاسِ وَ أَبِی لَا یزُورُهُ إِلَّا الْخَوَاصُّ مِنَ الشِّیعَة؛ (۲۷) زیارت [حضرت] رضا‌علیه‌السلام برتر است یا زیارت اباعبدالله الحسین‌علیه‌السلام؟ فرمود: زیارت پدرم [رضا‌علیه‌السلام] برتر است و این برای آن است که اباعبدالله‌علیه‌السلام را همۀ مردم زیارت می کنند؛ ولی پدرم را جز خواصی از شیعه [از آنهایی که دوازده امامی هستند] زیارت نمی کنند.»
فهرست منابع
۱. باقرزاده، عبدالرحمن، زیارت در آیینه روایات، سازمان تبلیغات اسلامی قم، ۱۳۷۵ش.
۲. بهبهانی، محمدباقر، الدمعة الساکبه، مؤسسۀ الاعلمی، بیروت.
۳. خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، دارالکتب العلمیّه، بیروت، ۱۴۱۷ ق.
۴. شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، نشر آل البیت، قم، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.
۵. شیخ صدوق، الفقیه، مؤسسۀ نشر الاسلامی، قم، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق.
۶. ــــــــــــ، خصال، النشر الاسلامی، قم، ۱۴۰۳ق.
۷. ــــــــــــ، علل الشرائع، المکتبۀ الحیدریه، نجف، ۱۳۸۵ق.
۸. ــــــــــــ، عیون اخبار الرضا؛ مطبعۀ الحیدریه، نجف، ۱۳۹۰ق.
۹. شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، دارالکتب الاسلامیه، تهران، چاپ چهارم، ۱۳۶۵ش.
۱۰. شیخ کفعمی، المصباح، مؤسسۀ الاعلمی للمطبوعات، بیروت، چاپ دوم، ۱۳۹۵ق.
۱۱. شیخ مفید، المقنعۀ، مؤسسۀ نشر الاسلامی، قم، چاپ چهارم، ص۱۴۱۷ق.
۱۲. قمی، ابن قولویه، کامل الزیارات، دارالفکر، بیر۷وت، ۱۴۰۹ق.
۱۳. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، انتشارات اسلامیه، تهران، چاپ دوم، ۱۳۶۲ش.
۱۴. مؤسسۀ الامام الهادی‌علیه‌السلام، موسوعۀ الزیارات المعصومین، قم، چاپ اول، ۱۴۲۵ق.
۱۵. مالکی، ابن صبّاغ، الفصول المهمّة فی معرفۀ الائمۀ، بی جا، بی تا، ۱۳۰۳ق.
۱۶. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، مؤسسۀ الوفاء، بیروت، ۱۴۰۳ق.
۱۷. نوری، میرزا حسین، مستدرک الوسائل، مؤسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۰۷ق.

پی‌نوشـــــــــــــت‌ها:

(۱). کامل الزیارات، ابن قولویه، ص ۲۸۰؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۱، ص ۱۲۶.
(۲). تهذیب، شیخ طوسی، ج ۶، ص ۲۲، ح ۶.
(۳). الدمعة الساکبۀ، محمد باقر بهبهانی، ج۵، ص ۱۶۲.
(۴). المصباح الکفعمی، ص ۴۷۵.
(۵). بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۰، ص ۱۴۵.
(۶). المقنعۀ، شیخ مفید، ص ۴۷۴؛ تهذیب، شیخ طوسی، ج ۶، ص ۷۸؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۱۰۰، ص ۱۴۵، ح ۳۴.
(۷). عیون اخبار الرضا‌علیه‌السلام، شیخ صدوق، ج ۲، ص ۲۶۵، ح ۲۸.
(۸). وسائل الشیعۀ، شیخ حر عاملی، ج ۱۴، ص ۳۳۲، باب ۲؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۰، ص۱۲۴، ح ۳۴؛ مستدرک الوسائل، میرزای نوری، ج ۱۰، ص ۱۸۳، ح ۶.
(۹). بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۹۷، ص ۱۴۵، ح ۳۵؛ وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۰، ص۴۲۶.
(۱۰). کامل الزیارات، ابن قولویه، ص ۴۹۹، باب ۹۹، ح ۳.
(۱۱). کافی، شیخ کلینی، ج ۴، ص ۵۸۳؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۴ و ۲۰؛ مستدرک الوسائل، میرزای نوری، ج ۱۰، ص ۳۵۲، ح ۲؛ وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۴، ص ۵۴۵.
(۱۲). تهذیب، شیخ طوسی، ج ۶، ص۸۲، ح ۳؛ وسائل الشیعه، شیخ حرعاملی، ج ۱۴، ص ۵۴۵، باب ۸۰، ح ۳؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۵، ح ۲۲ و۲۳.
(۱۳). کامل الزیارات، ابن قولویه، ص ۲۹۹، ح ۷، وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۴، ص ۵۴۷، باب ۸۰، ح ۸؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۵، ح ۲۲ و۲۳.
(۱۴). بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص۱، ح۱؛ تاریخ بغداد، خطیب بغدادی، ج ۱، ص ۱۳۳.
(۱۵). بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص۱، ح ۲.
(۱۶). کافی، شیخ کلینی، ج ۴، ص ۵۸۳، ح ۳.
(۱۷). زیارت در آیینۀ روایات، عبدالرحمن باقر زاده، ص ۷۱.
(۱۸). بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۳۱، ح ۱؛ وسائل الشیعه، شیخ حرّ عاملی، ج ۱۴، ص ۵۵۵، باب ۸۲، ح ۲؛ الفقیه، شیخ صدوق‌رحمه‌الله، ج ۲، ص ۵۸۵، ح ۳۱۹۲.
(۱۹). وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۴، ص ۵۵۴، ح ۱۰؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص۳۵، ح ۱۷ و ۱۸.
(۲۰). وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۴، ص ۵۵۳؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۳۳، ح۱۰.
(۲۱). کامل الزیارات، ابن قولویه، ج۵، ص ۳۰۴؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۴۱، ح ۴۳؛ مستدرک الوسائل، میرزای نوری، ج ۱۰، ص ۳۵۶، ح ۴.
(۲۲). وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۴، ص ۵۶۲؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۳۶، ح۲۱.
(۲۳). وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۴، ص ۵۶۸؛ الفقیه، شیخ صدوق، ج ۲، ص ۵۸۵، ح ۳۱۹۴؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۳۲، ح ۲.
(۲۴). بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۴۴، ح ۵۱.
(۲۵). وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۴، ص ۵۶۷، ح ۴؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۳۱، ح ۲؛ الفقیه، شیخ صدوق، ج ۲، ص ۵۸۵، ح ۳۱۹۵.
(۲۶). تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج ۶، ص ۸۵، ح ۵؛ کامل الزیارات، ابن قولویه، ص ۳۰۴، باب ۱۰۱، ح۴؛ وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۴، ص ۵۵۱، باب ۸۲، ح ۲؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۱۰۲، ص ۳۴، ح ۱۳ و ۱۴؛ خصال، شیخ صدوق، ص ۱۶۸.
(۲۷). کافی، شیخ کلینی، ج ۴، ص ۵۸۴، ح ۱؛ وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۴، ص ۵۶، باب ۸۵، ح۱؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج ۱۰۲، ص ۳۸، ح ۳۴؛ کامل الزیارات، ابن قولویه، ص ۳۰۶، ب ۱۰۱، ح۱۱.

برچسب‌ها: 

افزودن دیدگاه