آثار و برکات زیارت معصومان علیهم‌السلام (3)

«امام حسین‌علیه‌السلام»
چکیده
ثواب و پاداشی که در روایات برای زائر امام حسین‌علیه‌السلام بیان شده است، نشان دهنده جایگاه ویژه زیارت آن حضرت می باشد. برای زائر ایشان، استغفار ملائکه، نجات از سختی قیامت، دوری از گناه، وجوب بهشت، پاداش حج و عمره، برآورده شدن حاجات، افزایش رزق و روزی، ثواب کثیر، و... ذکر شده است.
کلید واژه
زیارت، ثواب، امام حسین‌علیه‌السلام، استغفار، قیامت، گناه، بهشت، حج، حاجت.

زیارت امام حسین‌علیه‌السلام از جایگاه ویژه  ای برخوردار است و قهراً ثواب و پاداش فراوانی بر زیارت ایشان مترتب است که به سرفصلهایی از آن اشاره می  کنیم.
1. دعا و استغفار ملائکه و نجات از سختی قیامت
از رسول خدا‌صلی‌الله‌علیه‌وآله از جبرئیل در ضمن حدیثی نقل شده است که فرمود: از هر آسمانی صد هزار ملک شبانه  روز قبر حسین‌علیه‌السلام را در برگرفته اند و طواف می  کنند و بر او درود می  فرستند و تسبیح خدا را می  گویند: «وَ یسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ لِمَنْ زَارَهُ وَ یكْتُبُونَ أَسْمَاءَ مَنْ یأْتِیهِ زَائِراً مِنْ أُمَّتِكَ مُتَقَرِّباً إِلَى اللَّهِ تَعَالَى وَ إِلَیكَ بِذَلِكَ وَ أَسْمَاءَ آبَائِهِمْ وَ عَشَائِرِهِمْ وَ بُلْدَانِهِمْ وَ یوسِمُونَ فِی وُجُوهِهِمْ بِمِیسَمِ نُورِ عَرْشِ اللَّهِ هَذَا زَائِرُ قَبْرِ خَیرِ الشُّهَدَاءِ وَ ابْنِ خَیرِ الْأَنْبِیاءِ فَإِذَا كَانَ یوْمُ الْقِیامَةِ سَطَعَ فِی وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ ذَلِكَ الْمِیسَمِ نُورٌ تُغْشَى مِنْهُ الْأَبْصَارُ- یدُلُّ عَلَیهِمْ وَ یعْرَفُونَ بِهِ؛ و برای کسی که او را زیارت کند از خدا طلب استغفار می  کنند و نامهای آنان را که از امت تو برای تقرّب به خدا و تو (پیامبر‌صلی‌الله‌علیه‌وآله) به زیارت او آمده  اند، و [همچنین] نام پدران، فامیل، و شهرهایشان را می  نویسند و چهرۀ آنان را با علامت نور عرش خدا با این جمله علامت  گذاری می  کنند: این زائر قبر بهترین شهدا و پسر بهترین انبیا است. وقتی روز قیامت برپا شود، از اثر این نور، نوری از صورت آنان ساطع می  شود که چشمها از شدت آن نور پوشیده می شوند و نشانه   آنهاست و به سبب آن شناخته می شوند.»
«وَ كَأَنِّی بِكَ یا مُحَمَّدُ بَینِی وَ بَینَ مِیكَائِیلَ وَ عَلِی أَمَامَنَا وَ مَعَنَا مِنْ مَلَائِكَةِ اللَّهِ مَا لَا یحْصَى عَدَدُهُمْ وَ نَحْنُ نَلْتَقِطُ مِنْ ذَلِكَ الْمِیسَمِ فِی وَجْهِهِ مِنْ بَینِ الْخَلَائِقِ حَتَّى ینْجِیهُمُ اللَّهُ مِنْ هَوْلِ ذَلِكَ الْیوْمِ وَ شَدَائِدِهِ وَ ذَلِكَ حُكْمُ اللَّهِ وَ عَطَاؤُهُ لِمَنْ زَارَ قَبْرَكَ یا مُحَمَّدُ أَوْ قَبْرَ أَخِیكَ أَوْ قَبْرَ سِبْطَیكَ لَا یرِیدُ بِهِ غَیرَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل؛ (1) گویا می  بینیم که تو یا محمد، بین من و میکائیل! هستی، و علی‌علیه‌السلام پیشاپیش ما می باشد و همراه ما تعداد بیشماری ملائکه است، و ما در میان خلائق از طریق آن نشانه نورانی که در چهرۀ اوست، او را می یابیم، تا آنجا که خدا زائران قبرش را از ترس و سختیهای روز قیامت نجات دهد. این حکم خدا و عطای او برای زئران قبر تو‌ای محمد‌صلی‌الله‌علیه‌وآله! یا قبر برادرت علی‌علیه‌السلام یا قبر دو سبط تو [حسن و حسین‌علیهماالسلام] است که جز برای خدای عز وجل زیارت نکرده  اند.»
2. دوری از گناه
الف. «مَنْ أَتَى قَبْرَ الْحُسَینِ‌علیه‌السلام عَارِفاً بِحَقِّهِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّر؛ (2) هر کس به زیارت قبر حسین‌علیه‌السلام برود، در حالی که به حق او آگاه است، گناه گذشته و آیندۀ او بخشیده می  شود.»
ب. از امام صادق‌علیه‌السلام فرمود: «مَنْ زَارَهُ یرِیدُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ أَخْرَجَهُ اللَّهُ مِنْ ذُنُوبِهِ كَمَوْلُودٍ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ وَ شَیعَتْهُ الْمَلَائِكَةُ فِی مَسِیرِهِ فَرَفْرَفَتْ عَلَى رَأْسِهِ قَدْ صَفُّوا بِأَجْنِحَتِهِمْ عَلَیهِ حَتَّى یرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَ سَأَلَتِ الْمَلَائِكَةُ الْمَغْفِرَةَ لَهُ مِنْ رَبِّهِ وَ غَشِیتْهُ الرَّحْمَةُ مِنْ أَعْنَانِ السَّمَاءِ وَ نَادَتْهُ الْمَلَائِكَةُ طِبْتَ وَ طَابَ مَنْ زُرْتَ وَ حُفِظَ فِی أَهْلِه ؛ (3) کسی که او [حسین‌علیه‌السلام] را برای خدا زیارت کند، مانند روزی که از مادر متولد شده است، خدا او را از گناهانش پاک می کند، و ملائکه او را در مسیر زیارت همراهی می کنند، روی سر او بال می  گشایند و بالهای خود را سایه  اش قرار می  دهند تا نزد اهلش برگردد و برای او از پروردگارش طلب مغفرت می کنند و رحمت از گونه های آسمان او را می پوشاند و ملائکه صدایش می زنند: پاک شدی و پاک است کسی که زیارتش کردی. و در میان خانواده اش [نیز] حفظ می  شود.»
ج. امام باقر‌علیه‌السلام فرمود: «فَمَنْ زَارَ قَبْرَ شُهَدَاءِ آلِ مُحَمَّدٍ‌علیهم‌السلام یرِیدُ اللَّهَ بِذَلِكَ وَ صِلَةَ نَبِیهِ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ كَیوْمٍ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ؛ (4) کسی که قبر شهدای آل محمد‌صلی‌الله‌علیه‌وآله را زیارت کند و با این زیارت خدا و تقرب به نبی را قصد کرده باشد، از گناهانش همچون روزی که از مادر متولد شده است، خارج می  شود.»
3. وجوب بهشت
الف. رسول خدا‌صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: «مَنْ زَارَ الْحَسَیْنَ‌علیه‌السلام بَعْدَ مَوْتِهِ فَلَهُ الْجَنَّةُ؛ (5) هر کس حسین‌علیه‌السلام را بعد از مرگ [و شهادتش] زیارت کند، بهشت برای او [واجب] است.»
ب. امام حسین‌علیه‌السلام فرمود: «مَنْ زَارَنِی بَعْدَ مَوْتِی زَرتهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ، وَ لَوْ لَمْ یَکُنْ اِلَّا فِی النَّارِ لَاَخْرَجْتُهُ؛ (6) کسی که مرا بعد از مرگم [شهادتم] زیارت کند، او را در روز قیامت زیارت می  کنم، و [حتی] اگر در میان آتش باشد، قطعاً او را نجات می دهم [و وارد بهشت می  کنم].»
ج. امام صادق‌علیه‌السلام فرمود: «إِنَّ لِزُوَّارِ الْحُسَینِ بْنِ عَلِی‌علیه‌السلام یوْمَ الْقِیامَةِ- فَضْلًا عَلَى النَّاسِ قُلْتُ وَ مَا فَضْلُهُمْ قَالَ یدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَبْلَ النَّاسِ بِأَرْبَعِینَ عَاماً وَ سَائِرُ النَّاسِ فِی الْحِسَابِ؛ (7) به  راستی برای زائران حسین بن علی‌علیه‌السلام در روز قیامت فضیلتی بر مردم است. عرض  کرم: فضیلت آنها چیست؟، فرمود: در حالی که مردم در حساب به سر می برند، چهل سال قبل از آنها وارد بهشت می  شوند.»
4. پاداش حج و عمره
پاداش حج و عمره در زیارت امام حسین‌علیه‌السلام بیش از دیگران آمده است، از یک حج و عمره گرفته تا صد و گاهی هزار حج و عمره. اشاره شد که این ثوابها به درجۀ خلوص، و همین  طور معرفت و نگهداری خلوص بستگی دارد.
الف. از امام صادق‌علیه‌السلام نقل شده است که روزی امام حسین‌علیه‌السلام در دامن پیامبر‌صلی‌الله‌علیه‌وآله بود و حضرت با او بازی می  کرد و او را می  خواباند. عائشه عرض  کرد:‌ای رسول خدا! از این کودک خیلی خوشت می  آید! پیامبر فرمود: وای بر تو! وای بر تو! چگونه دوست نداشته باشم و از او خوشم نیاید، در حالی که او میوۀ دلم و روشنی چشمم است؛ امّا امّت من در آینده او را می  کشند. «فَمَنْ زَارَهُ بَعْدَ وَفَاتِهِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ حِجَّةً مِنْ حِجَجِی قَالَتْ یا رَسُولَ اللَّهِ حِجَّةً مِنْ حِجَجِكَ قَالَ نَعَمْ حِجَّتَینِ مِنْ حِجَجِی قَالَتْ یا رَسُولَ اللَّهِ حِجَّتَینِ مِنْ حِجَجِكَ قَالَ نَعَمْ وَ أَرْبَعَةً قَالَ فَلَمْ تَزَلْ تزاده [تُرَادُّهُ ] وَ یزِیدُ وَ یضْعِفُ حَتَّى بَلَغَ تِسْعِینَ حِجَّةً مِنْ حِجَجِ رَسُولِ اللَّهِ‌صلی‌الله‌علیه‌وآله بِأَعْمَارِهَا؛ (8) پس کسی که او را بعد از وفاتش زیارت کند، خداوند برای او [پاداش] یک حج از حجهای من را می  نویسد. عائشه [با تعجب پرسید]: یک حج از حجهای شما؟ حضرت فرمود: بله، دو حج. عرض  کرد: دو حج از حجهای شما؟ فرمود: بله، و چهار [حج]، امام صادق‌علیه‌السلام فرمود: مرتب عائشه تعجب می کرد و پیامبر [تعداد حجها را] کم و زیاد می کرد تا به هفتاد حج از حجهای رسول خدا‌صلی‌الله‌علیه‌وآله همراه با عمره  هایش رسید»
پیامبر اکرم‌صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: «مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ ثَوَابَ أَلْفِ حَجَّةٍ وَ أَلْفِ عُمْرَة؛ (9) هر کسی او [حسین‌علیه‌السلام] را زیارت کند در حالی که آگاه به حقش است، خداوند ثواب هزار حج و عمره برای او می نویسد.»
5. برآورده شدن حاجات
الف. امام باقر و صادق‌علیهماالسلام فرمودند: «إِنَّ اللَّهَ عَوَّضَ الْحُسَینَ‌علیه‌السلام مِنْ قَتْلِهِ أَنَّ الْإِمَامَةَ مِنْ ذُرِّیتِهِ  وَ الشِّفَاءَ فِی تُرْبَتِهِ وَ إِجَابَةَ الدُّعَاءِ عِنْدَ قَبْرِهِ وَ لَا تُعَدُّ أَیامُ زَائِرِیهِ جَائِیاً وَ رَاجِعاً مِنْ عُمُرِهِ؛ (10) به  راستی خدای بلند مرتبه عوض شهادت امام حسین‌علیه‌السلام را، [چند امر] قرار داده است: امامت در نسلش، شفا یافتن در خاک قبرش، اجابت دعا در نزد مرقدش، و [اینکه] ایام رفت و برگشت زائرینش از عمر زائر محسوب نمی شود.»
ب. از امام صادق‌علیه‌السلام فرمود: «مَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَینِ‌علیه‌السلام لِلَّهِ وَ فِی اللَّهِ أَعْتَقَهُ مِنَ النَّارِ وَ آمَنَهُ یوْمَ الْفَزَعِ الْأَكْبَرِ وَ لَمْ یسْأَلِ اللَّهَ حَاجَةً مِنْ حَوَائِجِ الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ إِلَّا أَعْطَاه ؛ (11) کسی که قبر حسین‌علیه‌السلام را برای خدا و در راه خدا زیارت کند، خداوند او را از آتش نجات داده و از ترس روز بزرگ [قیامت] امنیت می  بخشد و حاجتی از حاجتهای دنیا و آخرت درخواست نمی  کند؛ مگر اینکه خداوند برآورده می  سازد.»
6. افزایش رزق و روزی
الف. امام باقر‌علیه‌السلام فرمود: «إِنَّ الْحُسَینَ صَاحِبَ كَرْبَلَاءَ... وَ حَقٌّ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ لَا یأْتِیهُ لَهْفَانٌ... إِلَّا نَفَّسَ اللَّهُ كُرْبَتَهُ وَ أَعْطَاهُ مَسْأَلَتَهُ وَ غَفَرَ ذُنُوبَهُ [ذَنْبَهُ ] وَ مَدَّ فِی عُمُرِهِ وَ بَسَطَ فِی رِزْقِهِ ؛ (12) حسین‌علیه‌السلام صاحب [و شهید] کربلا است،... بر خدای عزیز و جلیل حق است که غصه  داری و... به زیارت او نیاید جز آنکه خدا مشکلش را برطرف و خواسته اش را اجابت می کند و گناهانش را می پوشاند و عمرش را طولانی می کند و رزقش را افزایش می دهد.»
ب. امام باقر‌علیه‌السلام فرمود: «مُرُوا شِیعَتَنَا بِزِیارَةِ قَبْرِ الْحُسَینِ‌علیه‌السلام فَإِنَّ إِتْیانَهُ یزِیدُ فِی الرِّزْقِ وَ یمُدُّ فِی الْعُمُرِ وَ یدْفَعُ مَدَافِعَ السَّوْء؛ (13) شیعیان مرا برای رفتن به زیارت حسین‌علیه‌السلام امر کنید؛ زیرا رفتن به زیارت او رزق را افزایش و عمر را طولانی می  کند، و بلاها را از انسان دور می  سازد.»
7. ثواب کثیر
الف. امام باقر‌علیه‌السلام فرمود: «لَوْ یعْلَمُ النَّاسُ مَا فِی زِیارَةِ قَبْرِ الْحُسَینِ‌علیه‌السلام مِنَ الْفَضْلِ لَمَاتُوا شَوْقاً وَ تَقَطَّعَتْ أَنْفُسُهُمْ عَلَیهِ حَسَرَاتٍ- قُلْتُ وَ مَا فِیهِ قَالَ مَنْ أَتَاهُ تَشَوُّقاً كَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفَ حِجَّةٍ مُتَقَبَّلَةٍ وَ أَلْفَ عُمْرَةٍ مَبْرُورَةٍ وَ أَجْرَ أَلْفِ شَهِیدٍ مِنْ شُهَدَاءِ بَدْرٍ وَ أَجْرَ أَلْفِ صَائِمٍ وَ ثَوَابَ أَلْفِ صَدَقَةٍ مَقْبُولَةٍ- وَ ثَوَابَ أَلْفِ نَسَمَةٍ أُرِیدَ بِهَا وَجْهُ اللَّهِ وَ لَمْ یزَلْ مَحْفُوظاً سَنَتَهُ مِنْ كُلِّ آفَةٍ أَهْوَنُهَا الشَّیطَانُ وَ وُكِّلَ بِهِ مَلَكٌ كَرِیمٌ یحْفَظُهُ مِنْ بَینِ یدَیهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ یمِینِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ مِنْ فَوْقِ رَأْسِهِ وَ مِنْ تَحْتِ قَدَمِهِ فَإِنْ مَاتَ سَنَتَهُ حَضَرَتْهُ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ- یحْضُرُونَ غُسْلَهُ وَ أَكْفَانَهُ وَ الِاسْتِغْفَارَ لَهُ وَ یشَیعُونَهُ إِلَى قَبْرِهِ بِالاسْتِغْفَارِ لَهُ- وَ یفْسَحُ لَهُ فِی قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ وَ یؤْمِنُهُ اللَّهُ مِنْ ضَغْطَةِ الْقَبْرِ وَ مِنْ مُنْكَرٍ وَ نَكِیرٍ أَنْ یروعانه [یرَوِّعَاهُ ] - وَ یفْتَحُ لَهُ بَابٌ إِلَى الْجَنَّةِ وَ یعْطَى كِتَابَهُ بِیمِینِهِ وَ یعْطَى لَهُ یوْمَ الْقِیامَةِ نورا [نُورٌ] یضِی ءُ لِنُورِهِ مَا بَینَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ ینَادِی مُنَادٍ هَذَا مَنْ زَارَ الْحُسَینَ شَوْقاً إِلَیهِ فَلَا یبْقَى أَحَدٌ یوْمَ الْقِیامَةِ إِلَّا تَمَنَّى یوْمَئِذٍ أَنَّهُ كَانَ مِنْ زُوَّارِ الْحُسَینِ‌علیه‌السلام؛ (14) اگر مردم می  دانستند که چه فضیلتی در زیارت قبر امام حسین‌علیه‌السلام است، از شدّت اشتیاق [به زیارتش] می  مردند و از حسرت آن، جانهایشان از بدنها جدا می  شد. پرسیدم: چه فضایلی در آن است؟ فرمود: هر کس از روی اشتیاق به زیارت آن حضرت بیاید، خداوند برای او ثواب هزار حج قبول شده، پاداش هزار عمرۀ پذیرفته شده، هزار شهید از شهدای جنگ بدر، هزار روزه  دار، هزار صدقۀ قبول شده، سه هزار قربانی که برای رضای خدا باشد، [یا آزاد کردن هزار بنده در راه خدا] برای او می  نویسد و در آن سال از هر آفت و بلایی محفوظ می  ماند که کم  ترین آنها شیطان است و برای او ملکی کریم گماشته می  شود که او را از مقابل، و پشت سر، و راست، چپ، بالای سر و زیر پایش حفظ می  کند، و اگر همان سال بمیرد، ملائکۀ رحمت الهی، برای غسل و کفن و طلب مغفرت نزد او حاضر می  شوند و استغفارگویان او را تا قبرش تشییع می  کنند و قبرش تا جایی که چشمش می  بیند، توسعه می  یابد و خداوند او را از فشار قبر و از اینکه نکیر و منکر او را بترسانند ایمن می  کند و دری به سوی بهشت برای او گشوده می  شود و [در روز قیامت] نامۀ اعمالش به دست راستش داده می  شود، و نوری به او عطا می  شود که بین مشرق و مغرب را روشن می  کند، آنگاه منادی ندا می  کند: این شخص [با این همه منزلت] از زوار قبر حسین بن علی‌علیهماالسلام است که با اشتیاق او را زیارت کرده است، پس احدی در قیامت باقی نمی  ماند، مگر آنکه آرزو می  کند‌ای کاش! از زوار حسین‌علیه‌السلام بود.»
ب. امام باقر‌علیه‌السلام فرمود: «مَن زارَ قَبرَ الحُسَین‌علیه‌السلام – و هُوَ مَغمومٌ – اَذهبَ الله غمّهُ، و مَن زارَهُ – و هُو فقیرٌ – اَذهَبَ الله فقرهُ و مَن کانَت بِهِ عاهَه فَدَعا الله اَن یُذهِبها عَنه اَذهَبها عَنهُ، و استُجیبَت دعوتُه، و فَرَّجَ هَمّه و غَمَّهَ فلا تدَع اَن تأتِیَهُ فَاِنَّکَ کُلَّما اَتَیتَهُ کُتِبَ لک بکُلّ خُطوَةٍ تَخطوها عشر حَسَناتِ، و محی عنک عشرسیئات، و کُتِبَ لک ثَوابُ شهیدٍ فی سبیل الله اُهریقَ دَمُهُ فَاِیّاکَ اَن تفوتک زِیارَتُه؛ (15) کسی که قبر حسین‌علیه‌السلام را [در حالی که غمگین است] زیارت کند، خداوند غم او را برطرف می  کند و کسی که او را زیارت کند [در حالی که فقیر است]، خداوند فقر او را برطرف می  کند و کسی که بیماری داشته باشد و از خداوند بخواهد که آن را [شفا دهد و] برطرف کند، خداوند آن را برطرف می  کند و دعایش مستجاب می  شود و غم و غصّه  اش زدوده می  گردد، پس مبادا زیارتش را ترک کنی؛ زیرا هر گاه به زیارت او روی، برای تو در هر قدمی ده حسنه نوشته می  شود و ده گناه محو می  گردد و ثواب شهیدی که در راه خدا خونش ریخته شده، نوشته می  شود، پس [مواظب باش] مبادا زیارت حسین‌علیه‌السلام را از دست دهی.»
در پایان، این نوشتار را با ابیاتی در وصف سید و سالار شهیدان‌علیه‌السلام مزین می کنیم.
عشق را افسانه کردی یا حسین                 عقل را دیوانه کردی یا حسین
در ره معبود بی  همتای خویش                   همتی مردانه کردی یا حسین
گرد شمع بی  زوال خویشتن                      عالمی پروانه کردی یا حسین
جان و مال و هستی خود را فدا                   در ره جانانه کردی یا حسین
خویشتن را بهر صهبای شهود                     ساقی میخانه کردی یا حسین
کاکل اکبر به هنگام وداع                            از محبّت شانه کردی یا حسین
اصغر شیرین زبانت را چو گل                      هدیۀ جانانه کردی یا حسین
العطش گویان طفلان از قضا                       گوش کردی یا نکردی یا حسین
ذکر یا رب اندر قتلگاه                                 با خدا مستانه کردی یا حسین
عالمی را در عزای خویشتن                       تا ابد غمخانه کردی یا حسین
در فراقت خرّم دلخسته را                          اُستن حنّانه کردی یا حسین (16)
فهرست منابع
1. ابن قولویه، کامل  الزیارات، دارالفکر، بیروت، 1409ق.
2. طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، دارالکتب الاسلامیه، تهران، چاپ چهارم، 1365ش.
3. عاملی، شیخ حر، وسائل الشیعه، نشر آل البیت، قم، چاپ اول، 1409 ق.
4. علوی شجری، محمد بن علی، فضل زیارة الحسین‌علیه‌السلام، مکتبۀ المرعشی، قم، 1403 ق.
5. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، مؤسسۀ الوفاء، بیروت، 1403 ق.
6. نوری، میرزا حسین، مستدرک الوسائل، مؤسسۀ آل البیت، چاپ اول، 1407 ق.

پی‌نوشـــــــــــــت‌ها:

(1). بحار الانوار، علامه مجلسی، ج 28، ص 6، ح 23؛ کامل  الزیارات، ابن قولویه، ص265.
(2). الکامل، ابن اثیر، ص 139، باب 54، ح 1؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج101، ص 22، ح 5 – 14؛ مستدرک الوسائل، میرزای نوری، ج 10، ص 236، ح 6.
(3). وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج 14، ص 98، باب 64، ح 9؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 101، ص 19، ح 5.
(4). وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج 14، ص 331، باب 2، ح 22؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 101، ص 2، ح10.
(5). بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 28، ص 60، ح 23.
(6). فضل زیارة الحسین‌علیه‌السلام، محمد بن علی علوی شجری، ص 40، ح 12.
(7). وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج 14، ص 425، باب 37، ح40؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 101، ص 26، ح30.
(8). وسائل الشیعه، حر عاملی، ج 14، ص 45، باب 45؛ کامل  الزیارات، ابن قولویه، ص 68، باب 22، ح 1؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 101، ص 35، ح 42 و ح 43.
(9). وسائل الشیعه، حر عاملی، ج 14، ص 452، باب 45، ح 16؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ص 285، ح107.
(10). وسائل  الشیعه، حر عاملی، ج 14، ص 423، باب 37، ح 34؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 44، ص221، ح 1.
(11). بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 101، ص 20، ح 9؛ وسائل  الشیعه، شیخ حر عاملی، ج 14، ص 499، باب 64، ح 10.
(12). بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 101، ص 46، ح 5؛ کامل  الزیارات، ابن قولویه، ص 168، باب 69، ح5؛ مستدرک الوسائل، میرزای نوری، ج 10، ص239، ح 17.
(13). کامل  الزیارات، ابن قولویه، ص 15، ب 61، ح 1؛ تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، ج 6، ص 42، ح 1؛ وسائل الشیعه، حر عاملی، ص 413، باب 37، ح 8؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 101، ص 3، ح 8 و 12.
(14). الکامل، ابن اثیر، ص 143، باب 56، ح 3؛ وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج 14، ص 452، باب 45، ح 18؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج 101، ص 18، ح 1؛ مستدرک الوسائل، میرزای نوری، ج 10، ص309، ح 1.
(15). فضل زیارة الحسین، همان، ص 64، ح 46.
(16). میرزا علی اکبر خرّم قزوینی.

برچسب‌ها: 

افزودن دیدگاه

لطفا پاسخ سوال را بنویسید.