لطفا چند روایت در مورد رسیدگی به خانواده و اهمیت دادن به امور همسر و فرزندان بفرمایید

لطفا چند روایت در مورد رسیدگی به خانواده و اهمیت دادن به امور همسر و فرزندان بفرمایید. بعضیها به طور افراطی به امور معنوی می‌پردازند و از خانواده غافل می‌شوند.

پاسخ:

 رسول اکرم صلى الله علیه و آله :خَیرُکُم خَیرُکُم لأَهلِهِ و َأَنَا خَیرُکُم لأَهلى ما أَکرَمَ النِّساءَ إلاّ کَریمٌ و َلا أَهانَهُنَّ إلاّ لَئیمٌ؛۱
بهترین شما کسى است که براى خانواده اش بهتر باشد، و من از همه شما براى خانواده ام بهترم، زنان را گرامى نمى دارد، مگر انسان بزرگوار و به آنان اهانت نمى کند مگر شخص پَست و بى مقدار.

رسول اکرم صلى الله علیه و آله :
الرَّجُلُ رَاعٍ عَلَى أَهْلِ بَیْتِهِ وَ هُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُمْ فَالْمَرْأَهُ رَاعِیَهٌ عَلَى أَهْلِ بَیْتِ بَعْلِهَا وَ وُلْدِهِ وَ هِیَ مَسْئُولَهٌ عَنْهُم‏2
مرد، سرپرست خانواده است و درباره آنان از او سئوال مى شود و زن، سرپرست خانه شوهرش و فرزندان اوست و درباره آنان از وى سئوال مى شود.

رسول اکرم صلى الله علیه و آله :
یا على: لا یَخدِمُ العِیالَ إلاّ صِدّیقٌ أَو شَهیدٌ أَو رَجُلٌ یُریدُ اللّه  بِهِ خَیرَ الدُّنیا وَالخِرَهِ؛۳
یا على: به خانواده خود خدمت نمى کند مگر صدّیق یا شهید یا مردى که خداوند خیر دنیا و آخرت را براى او مى خواهد.

ربیع بن زیاد عرض کرد یا امیرالمؤمنین (ع) از دست برادرم عاصم بتو شکایت میکنم. فرمود چرا؟
عرض کرد چون بکلی از دنیا اعراض کرده و بیک عبا اکتفاء نموده است. فرمود او را حاضر سازید. عاصم را حاضر کردند، حضرت در مقام توبیخ فرمود: «ای دشمن حقیر و زبون نفس خود، خبیث (شیطان) ترا سردرگم کرده، بعیال و همسر و فرزندات رحم نداری؟ بدنت را بر تو حقی است، و مهمانهایت را بر تو حقی هست، بخیال تو خدا از تو ملاحظه و ترسی داشت با اینکه میل نداشت از طیبات دنیا استفاده نمائی آنرا بتو حلال کرد!؟ نو زبون تر و پست تر از آنی که خدا بملاحظه تو برخلاف اراده ی خود امری را اظهار نماید.

عرض کرد: یا امیرالمؤمنین پس چرا خودت در لباس و غذا چنین بخود سخت میگیری؟ فرمود: من با تو فرق بسیار دارم. من پیشوای امتی هستم، که هنوز در ان مستمندان و بیچارگان! زیاد هستند. من زندگی خود را تا سرحد زندگی آنها فرو می آورم تا تنگدستی آنها را تحت فشار قرار ندهد» 4

 

۱-نهج الفصاحه ص۴۷۲ ح ۱۵۲۰
۲- مجموعه ورام ج۱ ، ص۶
۳-جامع الاخبار (شعیری) ص۱۰۳ – بحارالأنوار(ط-بیروت) ج۱۰۱، ص۱۳۲
۴-  نهج البلاغه کلام شماره ۹.