آیا حقیقت دارد که امام حسین (ع) تشنه به شهادت نرسیدند؟

با عرض سلام و احترام
بارها با معلم ديني کلاسمان بحث کرده ام اما چون علم و دانش من خيلي کم است نميتوانم به خوبي بحث کنم،او يک بار گفت که امام حسين تشنه به شهادت نرسيد!چرا که دجله و فرات وسيع بوده اند چه کسي ميتوانست راه آنها را سد کند!
او گفت:اين مطالب را آخوندها به شما ميگويند،او گفت که آخوندها براي هرچيزي دليل مي آورند!
جواب شما به اين مطالب چيست؟

پاسخ:
در مورد این معلم به اصطلاح دینی باید عرض کنیم یا ایشون واقعاً بیسواد و ناآگاه به واقعیت های تاریخی هستند که در این صورت باید از عمق جان تأسف خورد که اینگونه افراد بعنوان معلم مشغول کارند.
یا بیسواد نیست ولی بر خلاف معلم دینی بودنش،در واقع معلم بی دینی است.که باز هم  باید تأسف خورد که افراد بی دین و ایمانی همچون این شخص،تربیت دینی جوانان ما را بر عهده گرفته است.
این به اصطلاح معلم اگر بجای بافتن این مطالب مزخرف و بی پایه و اساس کمی وقت صرف می کرد و به کتابهای تاریخی مراجعه م یکرد حتما مشاهده می کرد که بسیاری از منابع اهل سنت به بستن آب بر روی امام حسین(علیه السلام) و مشکل تشنی آن حضرت تصریح کرده اند.

در این مجال به چند نقل از منابع تاریخی اشاره می کنیم:

** ازگزارش‏هاي معتبر تاريخي، چنين به دست مي‏آيد كه سه روز قبل از شهادت امام حسين(ع) (در روز هفتم محرّم) دستوري از عبيداللَّه بن زياد از اين قرار به عمر بن سعد ابلاغ شد كه: «بين حسين و آب فاصله انداز و مگذار كه قطره‏اي از آن بنوشند» و اين عمل را نوعي انتقام در مقابل بستن آب بر عثمان تلقي كرد! !(بلاذري، ج 3، ص 180.)

** در روز هفتم محرم سال ۶۱ هـ.ق، عمرو بن حجاج به دستور «ابن زیاد» با ۵۰۰ نفر سوار، به کنار رود فرات آمد و میان حسین (ع) و یارانش با آب فرات مانع شد و در واقع، آب را بر روی آنان بست و در برخی از مقاتل آمده که:وی قسم خورد که تا لحظه مرگ (شهادت) امام حسین (ع) نمی‌گذارد حضرت قطره‌ای از آب را بنوشد.[تذکره الخواص. ص 247.]

** حرّ نيز در روز عاشورا و در هنگام نصيحت به كوفيان، آنان را به جهت ممانعت از دسترسي امام(ع) و يارانش به آب فرات توبيخ كرده است.(.انساب الاشراف، ج 3، ص 189).

 

افزودن دیدگاه

لطفا پاسخ سوال را بنویسید.