ميخواستم فلسفه طبل زدن در ايام محرم را با دليل برايم توضيح دهيد، أگه با روايت باشه محكم تره.

با سلام. هيچ روايتي درباره طبل زدن در ايام محرم وجود ندارد.
براي رسيدن به علت شيوع اين مسئله در مراسم عزاداري بايد به مطالب زير توجه نمود:
عزاداري در عصر آل‌بويه
يكي از مهم‌ترين مراحل عزاداري امام حسين ـ ع ـ ، دورة قدرت يافتن سلسلة آل‌بويه در قرن چهارم هجري مي‌باشد؛ كه اوج گسترش تشيّع است. در اين قرن حكومت‌هاي شيعي چون: زيديان يمن، حمدانيان در شمال عراق، فاطميان در مصر و آل‌بويه در عراق به روي كار آمدند. عزاداري امام حسين ـ ع ـ براي نخستين بار در اين قرن، در قلمروي حكومت آل‌بويه و تحت حمايت آنان به صورت علني و عمومي در كوچه و بازار برگزار شد. با توجه به نظامي بودن آل بويه آنان براي خبر كردن مردم و جمع كردن آنان از طبل كه وسيله شايع ميان لشكرها براي جمع نمودن سربازان بود، استفاده كردند.مورّخان اسلامي به خصوص مورّخاني كه وقايع را به ترتيب سنواتي نوشته‌اند، از جمله: ابن‌جوزي،[1] ابن‌كثير،[2] ابن‌اثير،[3] يافعي[4] و ذهبي[5] در ضمن وقايع سال 352 ق و سال‌هاي بعد از آن، چگونگي عزاداري شيعه را در روز عاشورا نوشته‌اند.
دسته‌هاي سينه‌زني شكل جديد عزاداري بود كه در عصر آل‌بويه به مراسم سوگواري امام حسين ـ ع ـ افزوده شد. معزّ‌الدوله در سال 352 ق دستور داد، روز عاشورا تعطيل شود. آن روز شيعيان به صورت دسته جمعي با حالت غم و اندوه به سر و روي خويش كاه و خاكستر مي‌پاشيدند و به سر و سينه مي‌زدند و اشعاري در عزاي امام حسين مي‌خواندند و خيابانهاي شهرها را مي‌گشتند. همچنين در اين روز مردم از تهية غذا براي خويش خودداري مي‌كردند. از اين رو نيكوكاران، احسان و اطعام مي‌دادند. تنها آلتي كه از آن در اين نوع دسته‌ها نام برده شده طبل است.

[1] ـ ابن‌جوزي، اَلْمُنْتَظِم في تاريخ الامم، ج14، ص150.
[2] ـ ابن‌كثير، البداية و النهاية، ج11، ص276.
[3] ـ ابن‌اثير، الكامل في التاريخ، ج5، ص331.
[4] ـ يافعي، مِرآةُالجِنَان، ج2، ص347.
[5] ـ ذهبي، تاريخ‌الاسلام و وفيات المشاهير و الاعلام، ج27 (حوادث و وفيات 380ـ 351)، ص11.

منبع : پرسمان داشنجویی

افزودن دیدگاه