دوحدیث هست که با عقل من جوردر نمی آید،لطفا توضیح دهید

محمد رسول الله

1.حضرت پيامبرفرموده اندهر كس آغاز ماه ربيع الاول را به اطلاع مردم برساند بهشت بر اوواجب مي شود.2.هر كس ظرف هاي غذا را بشويد خداوند گناهانش خواهد شست.

امامان يا در باب معارف سخن مي گويند يا در باب احكام.

در باب معارف ، امامان سخن منطقي و عقلي مي گويند و محال است سخن آنان با حكم عقل ناسازگار باشد . البته ممكن است سخني منسوب به امامان باشد و ما آن را مخالف عقل بيابيم و اگر بر مخالف عقل بودن آن يقين يافتيم ، مي فهميم كه يا آن سخن اصلا از معصوم نيست يا در آن دخل و تصرف شده و معنايي كه به ذهن ما مي آيد، مد نظر معصوم نبوده است.

البته بسياري از اوقات هم ما به برداشت خود آن معنا را مخالف عقل مي دانيم. ولي با مراجعه به سخن شناسان و با شنيدن توجيه منطقي آنها ، تعارض ذهني ما بر طرف مي شود.

اما اگر سخن امامان در باب احكام باشد و با سند معتبر به ما رسيده باشد، نمي توان آن را مخالف عقل شمرد گر چه ما با عقل خود وجه آن حكم را نيابيم زيرا ملاك هاي احكام مخفي است و شارع عادل و حكيم به ظلم دستور نمي دهد.

اما اين دو سخني كه به امام نسبت داده ايد، اول ثابت كنيد اين دو سخن را امام فرموده است تا بعد نوبت به معنا و مقصود امام از اين دو سخن و بررسي صحيح بودن يا نبودن و معقول بودن يا نبودن آن برسد.

ما در باره سخن اول هر چه جستجو كرديم، چنين حديثي نيافتيم و اگر آدرسي از آن داريد ، بفرستيد تا ملاحظه كرده و اگر توضيحي لازم بود، ارسال كنيم.

البته در تاريخ ثبت است كه عرب ماه صفر را شوم مي پنداشت (1) و با توجه به اين كه دو ماه محرم و صفر ماه مناسبت هاي غمناك براي اهل بيت است و ماه ربيع الاول ماه مناسبت هاي شاد مي باشد، ممكن است چنين سخني در دوره جاهليت از عربي جاهل يا در دوره اسلام از عالمي صادر شده باشد كه هر كس از تمام شدن ماه مصايب اهل بيت و وارد شدن ماه شادي آنها ، مرا خبر دهد، براي او بهشت را خواهم خواست و ...

و بعد در لسان مردم و در خرافات اين مطلب به پيامبر نسبت داده شده باشد.

روايت دومي كه گفته ايد نيز نيافتيم و اگر آن را در كتابي يافته ايد، آدرس دهيد تا توضيح لازم را ارائه دهيم.

ممكن است اين روايت در تشويق زن به كار خانه كه از وظايف او نيست صادر شده باشد يا براي تشويق مرد به كمك زن در كار خانه باشد [البته اين ها احتمال است] كه در اين صورت چون اين كارها براي كسب رضاي خدا است، پاداش عظيم و فوق باور ما به آنها وعده داده مي شود. زيرا اين ها جهت دهنده هستند و باعث استحكام خانواده كه بنياني است مورد رضاي خدا مي شوند و محبت بين زن و مرد را كه بركت و خير و نور است را زياد مي كند و اين كارها گر چه در نگاه اول كوچك، هستند ولي با توجه به آثار و پيامد هايشان بزرگ مي باشند و استحقاق دارند كه براي آنها ثواب عظيم داده شود.

در هر حال ما دو حديث مورد ادعاي شما را نيافتيم و تا آنها را نيابيم، نمي توانيم در باره آنها اظهار نظر كنيم. متاسفانه اخيرا در اينترنت باب انتساب روايات جعلي به پيامبر و اهل بيت زياد شده و به پيامك ها و اس ام اس ها راه يافته و مردم هم بدون بررسي و اطمينان از اعتبار اين روايات و جعلي نبودن، آنها را پخش مي كنند و بدين صورت در پخش خرفات شريك مي شوند.   

پي نوشت ها:

1. سجستاني، سنن ابي داوود، دارالفكر ، 1410 ق، ج 2، ص 230 (پاورقي). 

منبع : مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

افزودن دیدگاه

لطفا پاسخ سوال را بنویسید.