بغض‏هاى گلگون

یا ثارالله

 

اشك‏ها بر روى گلگون آمدند
          

اهل بیت از شام بیرون آمدند

بر دل آنان شرارى از بلاست‏
          

محمل آنان سیه پوش عزاست‏

جمله از داغ گران دل خسته‏ اند
          

بار خود را سوى یثرب بسته‏ اند

مى‏ روند امّا به یاد لاله‏ ها
          

جملگى دارند بر لب ناله‏ ها

ناگهان دل در حریم خون رسید
          

این صدا بر زینب محزون رسید

مى‏ رود این راه اى نور نیاز
          

یك طرف كرب و بلا، یك سو حجاز

اى بززگِ قافله برگو كجا؟
          

سوى یثرب یا به سمت كربلا

گفت آن دلداده‏ ى شاه الست‏
          

دارم آنجا هرچه بود و هرچه هست‏

گوهرى از من در آنجا مانده است‏
          

موج‏ها رفتند و دریا مانده است‏

این كه دارم سوى او چشمان تر
          

كربلا جان مرا دارد به ببر

ما به سوى كربلا خواهیم رفت‏
          

خون جگر در نینوا خواهیم رفت‏

ساربان بنگر زما چشمان تر
          

تندتر ما را در آن وادى ببر

تا ز آب دیده رخ را تر كنیم‏
          

ناله بر آیینه ‏ى پرپر كنیم‏

بغض‏هامان در گلوها مانده است‏
          

سرخى مَى در سبوها مانده است‏
            

كربلا شد كربلاى دیگرى‏
          

دید در خود ناله‏ هاى دیگرى‏

كربلا مى‏ داند این ماتم ز چیست‏
          

این صداى هق هق جانسوز كیست‏

آسمان با اشك غربت خو گرفت‏
          

زینب آمد دست بر زانو گرفت‏

سیل اشكش راه را بر دیده بست‏
          

در كنار تربت گلگون نشست‏

با دلى لبریز از اندوه و غم‏
          

قد كمان گردیده از تیر ستم‏

مى‏ گشود آن كه ز هر مشكل گره‏
          

باز كرد از عقده‏ هاى دل گره‏

گفت اى خورشید روحم یا حسین‏
          

اى به بحر غم تو نوحم یا حسین‏

غرقِ در دریاى ماتم آمدم‏
          

تشنه‏ ام، در نزد زمزم آمدم‏

تشنه‏ ى یك آهم اینجا یا اخا
          

اوفتاده راهم اینجا یا اخا

من كه رفتم از برت با چشم تر
          

حال برگشتم ولى خونین جگر

هیچ مى‏ دانى عدو با من چه كرد؟
          

با منِ بشكسته دل دشمن چه كرد؟
            

تیره بختانى كه خود دل مرده ‏اند
          

مجلس نامحرمانم برده‏ اند

غنچه غنچه خون ز دل چیدم حسین‏
          

رأس تو در طشت زر دیدم حسین‏

هر زمان اى ماهِ روى نیزه‏ ها
          

چشم من افتاده سوى نیزه‏ ها

دیدم آنجا نورى از امید بود
          

چند كوكب گرد یك خورشید بود

خیز و بین افتاده‏ ام از پا حسین‏
          

دیده‏ اى دارم ز غم دریا حسین‏
 

منبع: سایت الاربعین

افزودن دیدگاه

لطفا پاسخ سوال را بنویسید.