اگر هدف ما زيارت است، چرا چند روز وقتمان را صرف پياده‌روي كنيم و از زيارت بيشتر در جوار امام حسين عليه السلام محروم بمانيم؟

مرقد مطهر امام حسین (ع)

 اگر هدف ما زيارت است، چرا چند روز وقتمان را صرف پياده‌روي كنيم و از زيارت بيشتر در جوار امام حسين عليه السلام محروم بمانيم؟
پاسخ مختصر(1):
هم جواري با حضرت بسيار مطلوب مي باشد. اما معصومين عليهم السلام براي طي نمودن راه، ثوابهايي بيان نمودند که از آنها نمي توان چشم پوشي نمود. امام صادق عليه السّلام فرمودند اگر پياده به زیارت امام حسین برود خداوند منّان به هر قدمى كه برمى‏دارد يك حسنه برايش نوشته و يك گناه از او محو مى‏فرمايد. و یا در روایتی دیگر فرمودند هر قدمى كه برمى‏دارد پيوسته تقديس و تنزيه شده تا به قبر برسد.
البته بايد به آداب رفتن اين سفر توجه نمود که مانند آداب حج و عمره مي‌باشد و براي همه زوار خصوصا زوار پياده که زمان بيشتري در راه هستند بايد رعايت شود. با توجه به اين احاديث اندک برتري  پياده‌روي بر هم‌جواري را مي توان درک نمود.
پاسخ مختصر(2):
 زیارت فقط حضور در حرم نیست، بلکه با مجموعه آدابش زیارت محسوب میشود، لذا هرچه مودبانه تر و متواضعانه تر باشد نشانه معرفت بیشتر بوده  وثواب زیارت بیشتر است، خود این پیاده رفتن تا به حرم همه اش حضور دل نزد معشوق است، همه اش جزء زیارت است، به همین خاطر در روایات تأکید شده است که هر قدمی که برای زیارت امام حسین(علیه السلام) برداشته شود پاداش خواهد داشت، چون اینها از زیارت جدا نیستند.
علاوه بر اینکه این پیاده روی خودش اثری فراتر از زیارت دارد و آن جلوه ی اقتدار جبهه حق است، یک رزمایش دینی در برابر دشمنان امام حسین(علیه السلام) و مستکبرانی است که همان راه یزید را می روند تا بفهمانند گذشت آن روزی که حسین(علیه السلام) در مسیر استکبار ستیزی خویش تنها وغریب بود.

پاسخ تفصیلی:
هم جواري با حضرت و استفاده از مواهب آن بسيار مطلوب مي باشد. اما معصومين عليهم السلام براي طي نمودن راه تا به مقصد ثوابهايي بيان نمودند که از آنها نمي توان چشم پوشي نمود. در برخي موارد فرد هم‌جوار از اين موهبت هاي الهي بي نصيب است براي مثال به روايات ذيل که به ثوابها اشاره دارد توجه نماييد:
1.آمرزش گناهان:
 حسين بن ثوير بن أبى فاخته مى‏گويد:
حضرت امام صادق عليه السّلام فرمودند: اى حسين! كسى كه از منزلش بيرون آيد و قصدش زيارت قبر حضرت حسين ابن على عليهما السّلام باشد اگر پياده رود خداوند منّان به هر قدمى كه برمى‏دارد يك حسنه برايش نوشته و يك گناه از او محو مى‏فرمايد تا زمانى كه به حائر برسد و پس از رسيدن به آن مكان شريف حق تبارك و تعالى او را از رستگاران قرار مى‏دهد تا وقتى كه مراسم و اعمال زيارت را به پايان برساند كه در اين هنگام او را از فائزين محسوب مى‏فرمايد تا زمانى كه اراده مراجعت نمايد در اين وقت فرشته‏اى نزد او آمده و مى‏گويد: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سلام رسانده و به تو مى‏فرمايد: از ابتداء عمل را شروع كن، تمام گناهان گذشته‏ات آمرزيده شد.(1)
2. نداي خداوند و استجابت دعا
بشير دهّان مى‏گويد: امام صادق عليه السّلام فرمودند: شخصى كه به زيارت قبر حضرت حسين بن على عليهما السّلام مى‏رود، زمانى كه از اهلش جدا شد با اولين گامى كه برمى‏دارد تمام گناهانش آمرزيده مى‏شود سپس هر قدمى كه برمى‏دارد پيوسته تقديس و تنزيه شده تا به قبر برسد و هنگامى كه به آنجا رسيد حق تعالى او را خوانده و با وى مناجات نموده و مى‏فرمايد: بنده من! از من بخواه تا به تو اعطاء نمايم، من را بخوان اجابتت نمايم، از من طلب كن به تو بدهم، حاجتت را از من بخواه تا برايت روا سازم. راوى مى‏گويد، امام عليه السّلام فرمودند: و بر خداوند متعال حق و ثابت است آنچه را كه بذل نموده اعطاء فرمايد.(2)
3. بهشتي شدن و ضمانت اميرالمومنين عليه السلام در برآورده شدن حوائج و دفع بلايا
 حارث بن مغيره مى‏گويد: امام صادق عليه السّلام فرمودند: خداوند متعال فرشتگانى دارد كه موكّل قبر حضرت امام حسين عليه السّلام مى‏باشند هنگامى كه شخص قصد زيارت آن حضرت را مى‏نمايد حق تعالى گناهان او را در اختيار اين فرشتگان قرار مى‏دهد و زمانى كه وى قدم برداشت فرشتگان تمام گناهانش را محو مى‏كنند و سپس قدم دوّم را كه برداشت حسناتش مضاعف و دو چندان مى‏كنند و پيوسته با قدم‏هائى كه برمى‏دارد حسناتش مضاعف مى‏گردد تا به حدّى مى‏رسد كه بهشت برايش واجب و ثابت مى‏گردد، سپس اطرافش را گرفته و تقديسش مى‏كنند و فرشتگان آسمان نداء داده و مى‏گويند: زوّار دوست دوست خدا را تقديس نمائيد. و وقتى زوّار غسل كردند حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ايشان را مورد نداء قرار داده و مى‏فرمايد: اى مسافران خدا! بشارت باد بر شما كه در بهشت با من هستيد. سپس امير المؤمنين عليه السّلام به ايشان نداء نموده و مى‏فرمايد: من ضامنم كه حوائج شما را بر آورده نموده و بلاء را در دنيا و آخرت از شما دفع كنم، سپس پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم با ايشان از طرف راست و چپ ملاقات فرموده تا بالأخره به اهل خود بازگردند.(3) اين آثار براي زائران پياده حضرت مي باشد که اغلب اينها را زوار ديگر بي بهره مي باشند.  البته بايد به آداب رفتن اين سفر توجه نمود که مانند آداب حج و عمره مي‌باشد و براي همه زوار خصوصا زوار پياده که زمان بيشتري در راه هستند بايد رعايت شود. در روايتي  دیگر محمّد بن مسلم اينگونه مطلب را  نقل مي‌کند: محضر مبارك حضرت صادق  عليه السّلام عرض كردم: هر گاه به زيارت پدر بزرگوارتان (حضرت امام حسين عليه السّلام) مى‏رويم آيا به همان هيئت و كيفيّتى كه به حج مى‏رويم باشيم؟ حضرت فرمودند: بلى. عرض كردم: پس آنچه بر حاجى لازم است بر ما نيز است؟ حضرت فرمودند: چه چيزهائى را گفتى؟ عرض كردم: اشيائى را كه بر حاجى لازم مى‏باشد. حضرت فرمودند:
بر تو لازم است كه با همراهانت خوش رفتار باشى، سخن اندك بگوئى و حتى الامكان تكلّم نكنى مگر به خير.
بر تو لازم است زياد بياد خدا باشى.
و بر و لازم است جامه و لباس‏هايت را نظيف و پاكيزه نگاه دارى.
و بر تو لازم است پيش از اينكه به حائر برسى غسل نمائى.
لازم است بر تو كه خاشع بوده و زياد نماز خوانده و بسيار بر محمّد و آل محمّد صلوات بفرستى و به آنچه از تو نيست و مال ديگرى است احترام گذارده و بر ندارى.
لازم است به آنچه حلال نيست نگاه نكرده و چشم خود را از آن فروببندى.
لازم است وقتى برادر ايمانى خود را نيازمند ديده و ملاحظه كردى كه بواسطه نداشتن نفقه از ادامه عمل عاجز است به ديدنش رفته او را كمك كرده و به مواسات با او رفتار نمائى.
بر تو لازم است تقيه كه دين تو به آن قائم است را رعايت كنى.
واجب است از آنچه منهى هستى و از خصومت و دشمنى و زياد قسم خوردن و از جدال كردنى كه در اثناء آن به خوردن قسم مبادرت مى‏ورزى اجتناب و دورى كنى. و وقتى به اين دستورها عمل كردى البتّه حجّ و عمره( در اينجا زيارت) تو تمام و كامل بوده و به واسطه صرف نفقه و دور شدن از اهل و عيالت و روى تافتن از آنچه به آن مايل هستى از كسى كه آنچه نزدش بوده و تو آن را طلب كردى استحقاق پيدا مى‏كنى كه از سفرت مراجعه كرده در حالى كه مغفرت و رحمت و رضوانش شامل تو شده باشد.(4)
با توجه به اين احاديث اندک  برتري  پياده‌روي را بر هم‌جواري را مي توان درک نمود.

پي نوشت ها:
1. ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، النص، ص 132، دار المرتضوية، نجف.
2. همان.
3. همان، ص133.
4.همان، ص131.
 

منبع: مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

افزودن دیدگاه

لطفا پاسخ سوال را بنویسید.