اگر قرآن برای هر زمان و مکانی است چرا از اصطلاحات عربی در آن به کار رفته است؟

هر سخنور و دانشمندی مطالب خویش را با زبان مخاطبان خود بیان می‏کند یا می‏نویسد، مگر آن که پیمودن چنین مسیر طبیعی به دلایلی، غیر ممکن باشد یا در پیش گرفتن رویه ‏ای دیگر ضروری به نظر برسد.

خداوند در ارسال پیامبران و ابلاغ پیام‏های خویش همین رویه را تأیید کرده و به کار گرفته:

و ما أرسلنا مِن رسول إلاّ بلسان قومه لیبین لهم فیضلّ اللَّه مَن یشاء و یهدی مَن یشاء و هو العزیز الحکیم (۱)

ما هر فرستاده ای را با زبان مردمش فرستادیم تا بتواند حقایق را برای آنان به روشنی بیان کند. پس خداوند هر کس را بخواهد، گمراه و هر کس را بخواهد، هدایت می‏کند و او شکست‏ ناپذیر و حکیم است”.

رسولان الهی هم پیام را با زبان قوم و مخاطبان خویش می‏ آورند و هم معارف را متناسب با سطح فرهنگی و علمی آنان بیان می‏کنند. بنابراین اگر قرآن به زبانی غیر از زبان عربی بود، جای آن داشت که از حکمت نزول قرآن به آن زبان سؤال شود که چرا با این که مخاطبان عرب بودند، قرآن به زبان دیگری که مردم آن زمان نمی‏فهمیدند، نازل شد. پس نزول قرآن به زبان عربی در درجه اوّل امری طبیعی است.

اما نازل شدن قرآن به زبان عربی به معنای اختصاص آن به ملت عرب زبان نیست، بلکه، چون روح و محتوا و پیام قرآن همگانی و جهانی است، این کتاب آسمانی برای همه انسان‌ها است و در آیات قرآن نیز این معنا تأکید شده است.

از طرف دیگر برای جهانی بودن قرآن، لازم نیست حتما قرآن به زبان ما باشد، بلکه همین که قرآن و مفاهیم و پیام های آن به زبان ما ترجمه شود، حجت بر ما تمام می گردد و بهانه ای برای ایمان نیاوردن نخواهیم داشت.

برای اطلاع بیشتر به تفاسیر مراجعه کنید.

پی‏نوشت :

۱. ابراهیم (۱۴) آیه ۴.

منبع: مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.