گروه ربعه!

طنز

خــداوندا نشستن پـای مـنـقــل
تــمام فــکـر مــن را کـرده مخـتل

زنم از حـال و روز من شکار است
مـرا هـی می کـند جادو و جـــمبـل

و مـی گــویـد: « بــرو آقا سرِ کار
به فکـــر پــول بـاش ای مردِ تنبــل

تـمــامِ آفــرینـــش کـار دارنــد
چــه مــوجودات دریا و چه جنــگل!!

دهد خرجِ تــو را تا کِــی پدر زن؟
نمـی دانـم مـگـر هستی تو انــگل؟!»

به او گویم که کارِ بنده فکری ست!
به من می خندد و می گوید: « ایول! »

شـب از بیـداری ی من کرد قاطی
و زد بر کـلــه ام « شــرحِ مُـطَـوَّل!! »

گـروه « رَبـعه » ای تشکیل دادیم!!
مـن و چـنگیـز و اسماعیل و زیـنـل!!

زمستــان دُور کرسی می نشستیم
و می کــردیــم با هــم حلِّ جدول!

درِ گـوشم جُـکی چنگیز می گفت
و اسـماعـیـل و زیـنــل گـرم کلکل!

ولیکـــن ایــن گــروه بـا صـفا را
زنــم بـا نـقـشـه هایــش کرد منحل

زنِ مـن اولـیــن هــمراهِ من بود
نمی خواهــم دگــر هــــمـراهِ اول!!.

امیر حسین خوش حال