دوستِ خوبِ من...

طنز

به خــدا فـــازِ تــو مــرا کُشته
نـازِ من!، گـازِ تـــو مــرا کــشتــه

چِـقَــدَر لــحظــه ی غذا خوبی
بهتـر از آب و دوغ و مـــشـروبــی!

ماه مــرداد و تــیر مــی چسبی
وقـت نــان و پـنـیــر می چسبـی

کـلـه پــاچـه کنار تو خوب است
خــوردن جـوجه با تو مطلوب است

بــی تـو قـیمه نـمی دهـد حالی
زردِ تو خــوب و مـشکی ات عالــی

تــوی ســفــره اگـر نــباشی تو
مـی شــوم بــی خیالِ مـرغ و پلو

با تــو شـشلیک می شود هضم و
عـزم خـــود را سپس کـنم جزم و

که بــریــزم بـــرای خود سرریز
تو شفــا می دهــــی به فرد مریض

داشتــم ظهـــرِ تــیـر می مردم
یک و نیــم لیتــریِ تــــو را خوردم

گشــت حالــم ردیـــف و رؤیایی
بـــود ذکــر لـبـــــم: چه کوکایی!!

کیــف دارد تــو را ســفــر بردن
تــوی لــیــوان یـخ تــو را خوردن

بهتریـــن اخـــتــراع مـی باشی
چِـقَــدَر بی دفـــــــاع می باشــی

همــه ایــن جـا دروغ می گویند
از مـــزایـــــای دوغ می گـــویند

از دلِ دکــتــران خــبــر داری؟
همـــه گـــویـــند تـو ضرر داری

به خــدا حرف هایشان الکی ست
عینهـو سینمـای « ده نمکی » ست

علتش چیست با تو بد شـده اند؟
راه هــجــو تــو را بـلــد شده اند

این چه رسم سـت و این چه آئین است؟
عــلت این همــه بـــدی این است:

دوغ رنگش سفید و رخشنده است
تــو سـیــاهــی، سیـاه بازنده است

بِـینِ کـوکا و دوغ تـبعیـض است
واقـعــن گـفـتــنش غم انگیـز است

همــه جا دوغ می شــود تـبلیـغ
بــی خـیالـش، نــکن گـلایه رفیـق!

گـرچه در مملـکـت گمی کــوکا!
در دل و قــلـب مـــردمــی کــوکا!

مـن کــه همــواره بـی هیاهویـم
همـه جـا گــفتـــه ام وَ می گـویم:

بهــترین عــشــق و حـال، نوشابه
جـایــــز اســـــت و حـلال، نوشابه

تــوصیه می کـنــــم زمانِ غــذا
ســـر سـفــــره فـــقط بـوَد کوکا.

امیرحسین خوش حال

افزودن دیدگاه