رابطه دوستی من با دختری برای ازدواج، به صورت عشقی پاک و مقدس است، نه رابطه ای هوس آلود، آیا چنین رابطه ای اشکال دارد؟

عشق

افزون بر خطرهایی که این گونه رابطه ها دارد، باید توجه داشته باشید که احساسات عاشقانه نیز برخاسته از همان غریزه جنسی و از آثار روانی آن است؛ بنابراین، نباید این احساسات به ظاهر پاک و مقدس، شما را بفریبد.

یادتان باشد که جوانید و سرشار از عاطفه و در اوج غرایز جنسی و به طور قطع، توانمندتر از حضرت امیرمؤمنان، علی علیه السلام نیستید که به زنان جوان سلام نمی کرد و می فرمود:

می ترسم صدایشان مرا خوش آید و زیادتر از پاداشی که می جویم، (گناه) به من برسد![۱] شما از حضرت موسی علیه السلام با ایمان تر نیستید که وقتی پشت سر دختران شعیب راه می رفت، به آنها گفت: بایستید و پشت سر من بیایید و راه را به من نشان دهید.

شما وارسته تر از حضرت یوسف علیه السلام نیستید که خداوند فرمود: اگر مقام عصمت و نبوت یوسف و کمک ما نمی بود، ممکن بود در برابر وسوسه های زلیخا به خطا رود.[۲]

دختران ما به طور قطع از حضرت مریم علیها السلام پاکدامن تر نیستند که وقتی جبرئیل در شکل جوانی زیباروی ظاهر شد فرمود:

إِنِّی أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْک[۳]

من از تو به خدای رحمان پناه می برم.

اگر ادعا کنید که در دیدارهایتان بر اساس همان عشق پاک، ضوابط دینی و اخلاقی را رعایت می کنید و خود را به گناه آلوده نمی سازید، همین که از رابطه عاطفی با هم احساس لذت می کنید و همین که با دیدن همدیگر و حتی یاد و خاطره هم تپش قلبتان شدیدتر می شود، معنایش این است که رابطه ای عادی نیست و هشدار دهنده است.

پی نوشت ها

[۱] . كافى، ج ۲، ص ۶۴۸.

[۲] . يوسف/ ۲۴.

[۳] . مريم/ ۱۸.

منبع: حوزه

افزودن دیدگاه