نامزدم به شدت به من سوءظن دارد و دائم درباره رفت و آمدها و ارتباطاتم می پرسد. آیا این رفتارها می تواند نشانه بیماری بددلی باشد؟

سوء ظن

اگر در مورد ارتباطات شما می پرسد و با پاسخ شما و دلیلی که می آورید، قانع می شود، یعنی استدلال پذیر است، اختلال نیست. اما اگر استدلال نمی پذیرد و رفتار خود را تکرار کرده، رفتارهایی غیرعادی از خود بروز می دهد، در حالی که شما هم زمینه این بدگمانی ها را ایجاد نکرده اید، بیمار و به اختلالی به نام «اختلال هذیانی» مبتلا است. این اختلال در زنان هم وجود دارد.

برخی از رفتارهایی که می تواند شما را مطمئن سازد که نامزدتان اختلال هذیانی دارد، از این قرار است:

۱- درباره صحبت کردن شما با دیگران و حتی خنده های عادی تان حساسیت زیاد نشان می دهد.

۲- درباره پوشش مناسب شما دائم تذکر می دهد.

۳- وقتی در جمعی قرار می گیرید یا برای مقدمات ازدواج از جمله آزمایش یا خرید می روید، نگاه های معنادار می کند و چشم غره می رود.

۴- شما را دائم کنترل می کند و بسیار حرص می خورد.

۵- درباره دیده بوسی و حتی احوالپرسی با محارمی از جمله عمو، دایی، خواهرزاده و برادرزاده نیز حساسیت نشان می دهد و موافق نیست.

۶- از شما سؤالاتی غیرعادی می پرسد، از جمله این که از چه زمانی تلفن همراه داشته ای؟ آیا مزاحم تلفنی هم داشته ای؟ آیا پسرخاله یا پسرعموی بزرگ تر یا هم سن خود داری؟ مسیر دانشگاه یا مدرسه یا محل کار به خانه را چگونه می رفتی؟ درصورت استفاده از آژانس، راننده آن مرد بود یا زن و...

۷- برای زندگی آینده خود با شما شرایط سختی را قرار می دهد، از جمله این که با هیچ نامحرمی نباید ارتباط داشته باشی، در برابر محارم نیز باید از پوشش کامل استفاده کنی و...

اگر با مشاهده این حالت ها اطمینان یافته که نامزدتان بیمار است، ورود به زندگی مشترک با او، مشکلات بسیاری را برایتان فراهم خواهد کرد که یا باید تا آخر عمر بسوزید و بسازید و یا به جدایی رضایت دهید.

او ممکن است شما را در منزل حبس و رابطه تان را با همه نزدیکان حتی محارم قطع کند. سرکشی های پیاپی به منزل حتی وسط روز و وقت کاری، تلفن های پی در پی برای اطمینان از بودن شما در منزل یا مشغول نبودن تلفن، تعقیب ها وبررسی های غیرمنطقی، و... نمونه هایی از فشارهای زندگی بر شما است. او حتی ممکن است با دیدن خواب آشفته ای درباره شما پرخاشگری کند.

منبع: حوزه

افزودن دیدگاه