آموزش مسائل جنسی به کودکان برای پرهیز از انحرافات جنسی ضروری است یا خیر؟ و یا اینکه اسلام برای این مشکلات راهکار دارد؟

گفتگو با فرزند

متأسفانه امروز خانواده ها در معرض این نگرانی قرار دارند که نسبت به مسائل جنسی فرزندان به خصوص در دوره کودکی به چه شکل باید عمل کنند و اینکه آیا در این زمینه باید مانند کشورهای غربی که از چند سال گذشته در این زمینه در مهدهای کودک ورود پیدا کرده و به کودکان آموزش می دهند، عمل کنند.

این آموزش ها نمی تواند در زمینه مصون نگه داشتن کودکان از خطرات پاسخگو باشد و متأسفانه در چند وقت اخیر کلیپ های زیادی در این زمینه در شبکه های مجازی به ویژه کانال های تلگرامی منتشر شده است که این کلیپ ها نه تنها ارزش ندارد بلکه لایه های پنهانی از سند2030 است؛ زیرا یکی از مهم ترین خواسته های سند 2030 آموزش مسائل جنسی به کودکان بود.

در جوامع غربی نسبت به این مسأله پاسخگویی ایجاد نشد و از این آموزش ها نتوانستند پاسخی را دریافت کنند و متأسفانه در کشورهای غربی کودک آزاری به حدی رسیده که به کودکان و نوجوانان روش های پیشگیری از بیمارهای را یاد می دهند.

با وجود آموزش های جنسی در کشورهایی مانند آمریکا از سوی خود این کشورها اعلام می شود که 90 درصد از دانش آموزان قبل از فارغ التحصیلی روابط غیر اخلاقی را تجربه می کنند.

متأسفانه غرب این حلقه را در نظر نگرفته که گاهی آموزش موجب تحریک به ساکن می اسلام بیان می کند که چون کودکان از آستانه تحمل پایینی برخوردار هستند آموزش مسائل جنسی به آنها می تواند خود تحریک به ساکن بوده و حس کنجکاوی آنها را تحریک کند و این آموزش کنجکاوی بچه ها را از بین نمی برد و این آموزش ها بی ثمر بوده و اگر قرار باشد آسیب برسد،آسیب می رسد.

استاد حوزه علیمه قم با بیان اینکه اگر کسی از نظر اخلاقی بیمار باشد چه کودک این آموزش ها را دیده باشد و چه ندیده به او به راحتی آسیب می رساند، گفت: باید دقت کرد که اسلام مربی اصلی تربیت کودک را والدین قرار داده و والدین باید مراقب باشند تا کودک در محیط های ناامنی قرار نگیرد و اگر می خواهند کودک را به مهد یا مدرسه ای بسپارند باید محیط امنی را انتخاب کنند محیطی که مربیان مراقب کودک باشند زیرا کودک به بلوغ عقلی لازم نرسیده است.

به همین دلیل اگر آموزش های جنسی به کودکان قبل از بلوغ فکری باشد، کودک بالغ جنسی شده ولی بالغ فکری نمی شود در نتیجه آسیب ها زیاد می شود بنابراین چون کودکان قدرت کنترل را ندارند اگر این اطلاعات در اختیار کودک قرار گیرد آسیب ها افزایش می یابد.

در روایت ها به مراقبت از کودک تأکید شده است و بیان شده که وقتی کودک به سنی رسید که قدرت توصیف پیدا کرد باید محل خواب او از والدین جدا شود؛ زیرا اگر چیزی را مشاهده کرد و دچار انحراف اخلاقی شد اهل بیت(ع)می فرمایند که جز خود را مسؤول ندانید و یا همچنین بیان شده که کودکان نباید صدای نفس های والدین را بشوند.

همچنین آیه قرآن بیان می کند که کودکان برای ورود به اتاق والدین باید اجازه بگیرند و این موضوع در قرآن کریم مورد تأکید قرار گرفته است و از سوی دیگر در روایت ها بیان شده که تا هفت سال کودکان آزادانه بازی کنند که مراد از بازی این است که کودک نیاز به آموزش این چنینی ندارد و باید از او مراقبت کرد تا کودک با هم جنس و هم سال خود بازی کند و همچنین والدین باید برای کودک برنامه ریزی کنند تا بازی کند زیرا اگر کودک بیکار باشد بهانه جو، بسیار پرسشگر و بسیار حساس و کنجکاو می شود.

منبع : حوزه