من مرتکب گناه بزرگی شده ام، پس از آن چندین بار توبه کردم ولی باز توبه خود را می شکستم

حدیث

 من مرتکب گناه بزرگی شده ام، پس از آن چندین بار توبه کردم ولی باز توبه خود را می شکستم. تا این که اخیرا بر عهد خود با خدا ایستاده ام. حال آیا خدا مرا می بخشدیا این که من مغضوب خدا خواهم بود، واقعا از خودم خجالت می کشم چه برسد به خدا.

پاسخ

توبه از گناهان اگر همراه با انجام ندادن گناه باشد، انشاءالله مورد قبول در گاه الهی قرار می گیرد. چرا که لطف بی کران خداوند به بندگان خویش تجلی گر یکی از صفات ممتاز الهی است که همان تواب بودن (بسیار توبه پذیر) است. لذا به شما می گوییم که اگر به راستی بر عهد خود وفادار هستید، به آینده خویش امیدوار باشید و افکار منفی ای نظیر مغضوب خدا بودن را از خود دور کنید که این ها همان وسوسه های شیطانی است. چرا که مغضوب خدا بودن نتیجه اش جاودانگی در جهنم است و باید دانست که آیات قرآن مجید درباره جاودانگی در آتش جهنم به گروههای زیر اشاره کرده است:

    ۱. کفار (بقره، آیه 161)؛
    ۲. ظالمان و ستمگران (نسا، 168)؛
    ۳. منافقین (توبه، آیه 68)؛
    ۴. متکبرین (نمل، آیه 29)
    ۵. تکذیب کنندگان آیات خدا (تغابن، آیه 10)؛
    ۶. کسانی که عمداً مرتکب قتل می شوند (نسا، آیه 93)
    ۷. متجاوزین از حدود الهی (نسا، آیه 14)
    ۸. دشمنان خدا و رسول او (توبه، آیه 63)؛
    ۹. کسانی که کردار زشتشان آنها را احاطه کرده است (بقره، آیه 81)؛
    ۱۰. ربا خواران (بقره، آیه 275)؛
    ۱۱. همدستان و همکاران دشمنان اسلام (مائده، آیه80)؛
    ۱۲. مشرکین (توبه، آیه 17)؛
    ۱۳. گناه پیشگان (یونس، آیه 17).

 

روایاتی داریم که عذاب را جز بر کافران جاودانه نمی داند. پیامبر اکرم (ص) می فرمایند: سوگند به کسی که مرا بشیر و نذیر برانگیخت، خداوند هیچ یکتاپرست و موحدی را به آتش جاودان عذاب نخواهد کرد. همانا اهل توحید از حق شفاعت، برخوردار می شوند، به طوری که می توانند شفیع دیگران شوند، آنگاه شفاعت می کنند. البته شفاعت آنان پذیرفته خواهد شد.[1] و نیز برخی روایت دیگر محبان علی و خاندان او را از نجات یافتگان عذاب ابدی می دانند پیامبر اکرم (ص) می فرماید همانا ولایت علی (ع) نیکی و خیری است که با وجود آن هیچ گناهی هر چند بزرگ باشد زیان نمی رساند و اگر دوستدار اهل بیت گرفتار گناه شود با پاره ای از گرفتاریهای دنیوی و مشقات آن و پاره ای از عذاب اخروی تطهیر می شود تا به شفاعت سروران طیب و طاهر خود برسد.[2]

روایات زیاد دیگری داریم که دلالت می کند شیعیان صاحب گناه کبیره داخل آتش می شوند و مدتی عذاب خواهند کشید و بعد شفاعت نصیبشان خواهد شد به خلاف شیعیان راستین که هیچ وقت در دوزخ دیده نخواهند شد.[3]

خلاصه اینکه در آیاتی که دلالت بر خلود آتش جهنم برای بعضی مسلمانان صاحب کبائر مثل ربا و قتل عمد می کند؛ قرائن فراوانی وجود دارد که نشان می دهد این آیات ناظر به کسانی است که گناهانشان منتهی به کفر و انکار مبدأ و معاد یا نبوت و ضروریات دین می شود. چگونه ممکن است مسلمانی که خدا و پیغمبر و ضروریات دین را پذیرفته و به غفلت دچار گناه کبیره می شود؛ همطراز و یکسان با کفار و مشرکین بدانیم که در آتش جهنم خالد و جاودانه اند که روایات ذکر شده نیز بر همین نکته دلالت می کرد.

 در قرآن کریم با صراحت آمده است که اگر کسی مرتکب گناه شد و به درگاه الاهی توبه و طلب آمرزش کند مورد عنایت و بخشش خداوند قرار می گیرد. و الَّذِینَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ[4] (پرهیزکاران کسانی هستند که هنگامی که کار زشتی انجام می‏دهند یا به خود ستم می‏کنند به یاد خدا می‏افتند، از گناهان خویش آمرزش می‏طلبند و چه کسی است جز خدا که گناهان را بیامرزد). در آیه دیگر خداوند متعال می فرماید که حسنات، گناهان را از بین می برد. اقم الصلاة طَرَفَیِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّیْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئاتِ ذلِکَ ذِکْری‏ لِلذَّاکِرِینَ.[5]

[1]. بحار الانوار، ج8، ص358، ح23.

[2]. بحار الانوار، ج8، ص352، ح2.

[3]. بحار 8ج، ص363، ذیل حدیث416.

[4]. آل عمران، آیه 135.

[5]. سوره هود، آیه114.

منبع: حوزه

برچسب‌ها

افزودن دیدگاه جدید

.