تکبر و خودبینی با لباس فاخر

تکبر و خودبینی با لباس فاخر

 در این مقاله روایاتی از ائمه(ع) را می خوانیم که پیروان خود را از پوشیدن لباسی که برای خودنمایی و فخر باشد، منع کرده اند.

 

از عبد الله بن هلال: حضرت صادق (علیه السلام) به من فرمود که برایش شلواری بخرم عرضه داشتم که من جز شلوار گشاد و بلند پیدا نمی کنم، حضرت فرمود: مقداری از آن را ببر، و کوتاه کن که پدرم فرمود: هر چه از غوزک پا بلندتر باشد در آتش است.

از عبد الله بن هلال از آن حضرت: مثل همین حدیث نقل شده است و فرمود: هر جامه که از غوزک پا بگذرد در آتش است.

از پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): شلوار را تا نصف ساق یا غوزک پا بپوش، به پرهیز که جامه را به خاطر بزرگمنشی و خودنمایی بلند بپوشی، که خداوند خودخواهی را دوست ندارد، و این در شلوار و پیراهن و عمامه همه صدق می کند، و فرمود: هر کس لباسش برای بزرگمنشی و خودنمایی به زمین کشیده شود، خداوند در قیامت به وی نظر ننماید.

از ابی مطر: علی (علیه السلام) روزی بر من گذشت، و پسر عمویم با من بود، حضرت با چوبی که به دست داشت، به من زد و فرمود: جامه و شلوارت را کوتاه کن که به زمین نخورد، پسر عمم گفت: کیست که پسر عمویم را می زند؟ علی (علیه السلام) فرمود: می گویم لباست را کوتاه کن که به زمین نخورد، بعد به قنبر فرمود: از من حمایت نمی کنی چنان که این شخص از پسر عمش نمود.

از جابر، از امام پنجم، از نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): بوی بهشت از هزار سال راه استشمام می شود، ولی آن کسی که لباسش را از خودخواهی به زمین می کشد، آن را نمی شنود، چون که فقط کبریائی و بزرگمنشی خاص خداوند رب العالمین است.

از حضرت صادق (علیه السلام): خداوند آدم متکبر و خودخواه، و آن کس را جامه بلند برای تکبر می پوشد و متاع خود را با قسم می فروشد، دوست ندارد.

از امام باقر (علیه السلام) از پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): سه فرد هستند که خداوند با ایشان سخن نگوید، و آن ها را تزکیه نخواهد کرد، و برای آن عذابی جانکاه است: آن کس که دامنش را از خودخواهی رها می کند، و آن کس که جنس و متاعش را به دروغ می ستاید، و مردی که با چهره گشاده با تو روبرو می شود، ولی دلش نسبت به تو پر از کینه می باشد.

باز آن حضرت از نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): هرکس متکبرانه بر زمین راه رود، زمین در زیر پایش، لعنش می کند.

از بشیر نبال: ما با حضرت باقر (علیه السلام) در مسجد بودیم که مردی سیاه با دو جامه یکی شلوار و دیگری عبا از ما گذشت، در حالی که با تبخیر راه می رفت، حضرت فرمود: این فرد جبار است، گفتم جانم فدایت، این سائل و گداست، فرمود: این جبار است.

از جمله وصایای پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به ابی ذر آن بود: ای ابی ذر بیشتر کسانی که به دوزخ می روند متکبراند، مردی پرسید: یا رسول الله کسی می تواند از تکبر رهایی یابد؟ فرمود: آری، آن کس که پشمینه پوشد، الاغ سوار شود، گوسفند بدوشد، با مسکینان بنشیند و آن که آذوقه اش را خود به خانه برد، از کبر پاک می گردد.

ای ابی ذر! هر کس لباس از روی تکبر به زمین کشد، خداوند در قیامت به وی نظر نکند، ای ابی ذر! هر کس جامه اش را برای خدا کوتاه کند، از کبر بری گردد.


منبع : حوزه نت

افزودن دیدگاه جدید

.