چطور می شود با کار زیاد که موجب می شود حتی نماز را با خستگی بخوانم از سیر به سوی خدا عقب نمانم؟

طبیعی است که روح و جان آدمی به هر سوی که بطور متراکم کار می کند از سوی دیگر غافل مانده هرگز با اشتیاق خاطر دست بدان جهت نمی زند.

یعنی درست همانند دو کفه ترازوئی که اگر یکطرف پر باشد کفه دیگر سبک و بی تفاوت است.

انسان عاقل و پرتدبیر همیشه عدالت شخصی را در امور شخصی خود با تنظیم وقت رعایت می کند. و بهمان میزان به بندگی و عبادت رو می آورد که به مهمترین اصول زندگی خود توجه می کند. و بدون هیچ تردیدی باید سریعا در این افراط و تفریط تجدید نظر کرد.

منبع: حوزه نت

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.