چگونه می توان جوش های هورمونی صورت را از بین برد؟

0 25

اگر جوش هایی دارید که درمان نمی شوند و اصطلاحا به درمان پاسخ نمی دهد، ممکن است که مبتلا به جوش های هورمونی باشید.

 این اختلال پوستی با استرس بدتر می شود، به طرق مختلفی به نوسانات هورمونی پاسخ می دهد و می تواند از طریق رژیم غذایی و عادات های مختلف بدتر شود. آکنه هورمونی بر روی افراد مختلف در سنین مختلف تاثیر می گذارد. با این حال، بین نوجوانان و زنان شایع تر است.

هر بار که بدن شما در سطح هورمونی تغییر قابل توجهی می کند، شما مستعد ابتلا به آکنه هورمونی می شوید. تقریبا نیمی از تمام بزرگسالان زن، در بیست سالگی دارای آکنه هستند. در حالی که شیوع این اختلال پوستی با افزایش سن کاهش می یابد اما هنوز هم حداقل یک چهارم تمام زنان در ۴۰ سالگی دارای جوش های هورمونی هستند.

درمان جوش های هورمونی یک فرایند خسته کننده است. حتی با درمان های معمول و مصرف دارو نیز آکنه هورمونی زیاد غیر قابل پیش بینی و درمان نیست. بسیاری از افراد برای درمان جوش های هورمونی خود و برای جلوگیری از عوارض جانبی، به جای دارو از روش های طبیعی استفاده می کنند.

آکنه هورمونی چیست؟

روش درمان جوش های هورمونی از فردی به فرد دیگر متفاوت است. این روش ها معمولا بستگی به سن شما دارند. اکثر افرادی که در دوران بلوغ به سر می برند، آکنه هورمونی را در پیشانی، چانه و بینی خود مشاهده می کنند. این ناحیه به عنوان منطقه T نیز شناخته می شود.

در بزرگسالان، آکنه هورمونی بیشتر در گونه ها، کنار فک و سایر قسمت های پایینی صورت بروز می کند. تولید بیش از حد چربی در پوست دلیل اصلی ایجاد کننده آکنه های هورمونی هستند.

چه چیزی باعث ایجاد این پدیده پوستی می شود؟

آکنه هورمونی زمانی شروع می شود که نوساناتی در هورمون های طبیعی بدن ایجاد شده و باعث تولید بیش از حد چربی در پوست می شود. این چربی روی پوست نشسته و فولیکول های مو را مسدود و سلول های پوست را آلوده می کند. هنگامی که این چربی وارد فولیکول های مو می شود، باکتری های ایجاد کننده آکنه فعال شده و جوش ایجاد می شود.

بلوغ، قاعدگی، یائسگی، تغییر در سطح آندروژن، سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) و سایر اختلالات و شرایطی که باعث تغییر هورمونی در بدن می شوند، می توانند سبب افزایش چربی پوست شوند.

علاوه بر چرخه های طبیعی و تغییر در سطوح هورمون ها، عوامل دیگری نیز می توانند بر روی تولید تستوسترون، استروژن، پروژسترون و هورمون های دیگر در بدن تاثیر بگذارند. مثلا استرس مزمن، سهم قابل توجهی در عدم تعادل هورمونی در بدن دارد. رژیم غذایی و سطح فعالیت بدنی نیز به حفظ تعادل هورمون ها در بدن کمک می کنند.

بنابراین، هنگامی که به ندرت غذای مغذی می خورید، غذایی که خورده اید را به درستی هضم نمی کنید و یا از سلامت کلی بدن خود مراقبت نمی کنید، آکنه هورمونی ایجاد می شود. بهبود این عوامل می تواند به جلوگیری و درمان جوش های هورمونی کمک کند.

تفاوت بین جوش های هورمونی و سایر انواع آکنه

اکثر بزرگسالانی که آکنه را بعد از بلوغ تجربه می کنند احتمالا آکنه هورمونی دارند. زنان مبتلا به یائسگی یا منوپوز نیز احتمالا دارای آکنه هورمونی هستند. این نوع آکنه در بسیاری از افراد به صورت چرخه ای ظاهر می شود و زمانی که استرس زیاد است و یا در طی دوره قاعدگی و یا قبل از آن رخ می دهد.

تغییرات هورمونی می تواند از آکنه کیستیک تا آکنه غیر التهابی را ایجاد کند. نوع دیگری از آکنه که ناشی از مکانیزم دیگری است، آکنه مکانیکا نام دارد. این نوع آکنه معمولا در قسمت های دیگری از بدن به غیر صورت ایجاد می شود. آکنه مکانیکا نتیجه اصطکاک، فشار و حرارت زیاد است.

اکثر افراد مبتلا به این نوع آکنه معمولا در کمر و باسن شاهد این عارضه پوستی هستند. ورزشکاران یا کسانی که فعالیت زیادی دارند، بیشتر به این نوع آکنه مبتلا می شوند.

دانستنی هایی درباره آکنه هورمونی

تولید بیش از حد چربی یا روغن در پوست دلیل اصلی ایجاد کننده آکنه هورمونی است. به همین دلیل است که روش های درمان جوش های هورمونی باید بر روی کاهش چربی در پوست تمرکز کنند. درواقع هدف از درمان جوش های هورمونی متعادل کردن هورمون ها در بدن است. چرا که نوسان در این مواد شیمیایی باعث ایجاد آکنه می شود.

علاوه بر نوسانات هورمونی که بخشی از چرخه طبیعی بدن شما هستند، عوامل دیگری نیز می توانند باعث بروز آکنه های هورمونی شوند.

برخی از این علل عبارتند از:

    عدم تحمل ماده غذایی خاصی
    آلرژی
    هضم ضعیف
    رشد بیش از حد مخمر کاندیدا آلبیکنس
    ابتلا به بیماری که بدن را در معرض التهاب قرار می دهد

با وجود این شرایط در بدن هورمون ها به دستور سنسورها خاص از تعادل خارج شده و با تولید چربی اضافه به این تغییرات پاسخ می دهند. اگر رژیم غذایی تان سرشار از مواد غذایی باشد که به افزایش التهاب یا افزایش تولید آندروژن کمک می کنند، ممکن است آکنه هورمونی را تجربه کنید.

بیماری ها و اختلالات پزشکی نیز می توانند اختلالات و نوسانات هورمونی را ایجاد کنند. هیپوتیروئیدیسم، سندرم خستگی مزمن، سندرم پیش از قاعدگی (PCOS)، مقاومت به انسولین و سایر اختلالات موثر بر روی قند خون و هورمون همگی می توانند منجر به بروز آکنه و جوش های پوستی شوند.

روش های متداول برای درمان جوش های هورمونی

درمان آکنه هورمونی معمولا با درمان اختلال هورمونی آغاز می شود. به همین دلیل است که داروهای خارج از نسخه (OTC) به طور کلی بر روی این نوع از جوش ها بی اثر هستند. در حالی که کرم های OTC ممکن است به خشک شدن جوش ها کمک کنند، اما علت تولید بیش از حد چربی و عامل تحریک کننده هورمون ها را از بین نمی برند.

بسیاری از پزشکان توصیه می کنند که زنان مبتلا به آکنه شدید هورمونی، قرص های ضد بارداری یا داروهای ضد آندروژن مصرف کنند. قرص های پیشگیری از بارداری، کنترل هورمون های ایجاد کننده آکنه را به صورت ماهانه تنظیم می کنند. زنان مبتلا به PCOS یا اختلالات دیگری که منجر به نوسانات هورمونی قابل توجه در بدن می شوند نیز می توانند با قرص های ضد بارداری درمان شوند. البته هر کسی نمی تواند از این داروها استفاده کند. بنابراین باید قبل از درمان با این داروها با پزشک خود صحبت کنید.

هم در بدن مردان و هم در بدن زنان هورمون اندروژن تولید می شود. تولید بیش از حد این ماده شیمیایی در بدن می تواند منجر به آکنه شود زیرا آندروژن ها باعث افزایش تولید چری در پوست می شوند. در موارد شدید که سطح آندروژن بسیار زیاد می شود، پزشک ممکن است داروهای ضد آندروژن را برای درمان جوش های هورمونی تجویز کند.

گاهی اوقات می توان با استفاده از رتینوئید های موضعی که از ویتامین A ساخته شده اند، آکنه خفیف هورمونی را با موفقیت درمان کرد. برخی از داروهای خارج از نسخه که مخصوص درمان آکنه می باشند، حاوی رتینوئید هستند.

رتینوئید ها خطر بروز آفتاب سوختگی و سایر آسیب های ناشی از اشعه UV خورشید را افزایش می دهند، بنابراین هنگام استفاده از این نوع درمان، به طور مرتب کرم ضد آفتاب مصرف کنید.

چگونه می توانید هورمون ها را متعادل کنیم؟

مصرف داروها و یا استفاده از داروهای موضعی تجویزی ممکن است در درمان آکنه هورمونی موثر باشند. این در حالی است که درمان های موضعی می توانند فقط ظاهر آکنه را در بعضی موارد کاهش دهند اما علت اصلی را درمان نمی کنند.

قبل از اینکه نوع درمان را انتخاب کنید باید سطح هورمون های بدنتان توسط پزشک بررسی شود. این آزمایش می تواند به شما در تشخیص علت عدم تعادل هورمونی و هورمون هایی که احتمالا منجر به آکنه هورمونی می شوند کمک کند. داشتن این اطلاعات برای انتخاب روش مناسب برای درمان جوش های هورمونی می تواند بسیار ارزشمند باشد. در مورد آزمایش هورمونی که باید انجام دهید با پزشک خود صحبت کنید.

گام بعدی این است که الگوهایی که موجب تشدید آکنه می شوند را شناسایی کنید. برای این کار جزئیات وقوع آکنه را طی چند ماه ثبت کنید. توجه کنید که باید زمان ظاهر شدن جوش ها، زمانی که فوران می کنند، مدتی که روی پوست حضور دارند و نوعشان را ثبت کنید. این کار می تواند در تعیین بهترین مسیر درمان جوش های هورمونی کمک کند.

ضبط این جزئیات می تواند به شما کمک کند که سبکی زندگی خود را تغییر داده و احتمال بروز آکنه را کاهش دهید. در ادامه به برخی از شایع ترین تغییراتی که برای درمان جوش های هورمونی مفید هستند اشاره می کنیم.

کاهش سطح استرس

هنگامی که استرس دارید، بدن شما به طور طبیعی با تولید هورمون های اضافی، از جمله کورتیزول، که به عنوان هورمون استرس شناخته می شود، به این شرایط پاسخ می دهد. کورتیزول به طور طبیعی تولید آندروژن ها را افزایش می دهد. آندروژن ها نیز مسئول ایجاد آکنه هستند.

هنگامی که یاد می گیرید که میزان استرس خود را کنترل کنید، دیگری خبری از آکن های خفیف نخواهد بود. یادگیری روش های کاهش و کنترل استرس باید بخش مهمی از زندگی شما باشد.

هر شخصی به تنش های مختلف، پاسخ های متفاوتی می دهد. یعنی روشی که برای یک شخص خاص مناسب است ممکن است برای شما بی تاثیر باشد. بنابراین ممکن است مجبور شوید راه های زیادی را برای کاهش میزان استرس خود امتحان کنید.

برخی از فعالیت های کاهش دهنده استرس عبارتند از:

    ورزش کردن
    یوگا
    گذراندن وقت در خارج از منزل
    پیاده روی
    مشارکت در سرگرمی های مورد علاقه

فعالیت های آرامش بخش مانند تنفس عمیق، آروماتراپی و خیساندن بدن در وان پر شده از آب گرم، راه های عالی برای کاهش میزان استرس هستند.

تغییر در رژیم غذایی

چربی بدن نقش مهمی در تولید هورمون های مختلف ایفا می کند. پوست انعکاسی از سلامت داخلی بدن است. هنگامی که مواد غذایی ناسالم مصرف می کنید و آب کافی در بدن ندارید، پوست دچار تغییراتی می شود.

بعضی از مواد غذایی التهاب زا می توانند باعث ایجاد نوسانات هورمونی شده و منجر به آکنه های هورمونی شوند.

برخی از مواد غذایی نیز آلرژی زا هستند و منجر به حساسیت می شوند. این غذاها نیز برای برخی ایجاد آکنه می کنند. این مواد غذایی عبارتند از:

    لبنیات
    غلات پردازش شده
    گلوتن

غذاهایی که دارای چربی زیاد و قندهای فرآوری شده هستند نیز التهاب زا می باشند. مصرف مواد غذایی که شاخص گلیسمی پایینی دارند، می تواند به شما در حفظ سطح قند خون و متعادل نگه داشتن هورمون ها کمک کنند.

اجتناب از مصرف غذاهای سرشار از نشاسته، محصولات تهیه شده با آرد سفید و سیب زمینی می تواند به کاهش قند خون کمک کند. در حالی که مصرف غلات، سبزیجات و قندهای طبیعی، کنترل قند و هورمون های بدن را بهبود می دهد.

غذاهایی که دارای اسیدهای چرب امگا ۳ هستند نیز می توانند باعث کاهش التهاب و ترشح هورمون هایی شوند، که می توانند باعث کاهشن آکنه شوند. امگا ۳ در مواد غذایی زیر یافت می شود:

    روغن ماهی
    تخم کتان
    روغن زیتون
    آجیل
    آووکادو و سبزیجات دریایی
    ماهی های چرب وحشی
    ماهی سرشار از ویتامین E

مصرف برخی از مواد غذایی

بدن نیاز به مواد مغذی خاصی برای تنظیم سطح هورمون ها و انجام کارهای لازم دارد. علاوه بر مصرف رژیم غذایی غنی از میوه ها و سبزیجات، ممکن است نیاز باشد که مکمل نیز استفاده کنید تا میزان ویتامین C و A و طیف وسیعی از ویتامین های گروه B در بدنتان تنظیم شود. شما همچنین نیاز به مقدار زیادی کروم، روی و منیزیم نیز دارید.

مصرف مکمل های گیاهی

بعضی از گیاهان استرس را کاهش می دهند، در حالی که برخی می توانند از هضم و عملکرد دیگر بخش های بدن پشتیبانی کنند. این گیاهان می توانند به شما در تنظیم هورمون ها کمک کنند.

گیاهانی مانند آیشوآندا، رودیولا و ریحان مقدس می توانند به کاهش سطح استرس کمک کنند. خار مریم، ریشه باباآدم، ریشه شیرین بیان و ماکارو در تنظیم هورمون ها مفید هستند و می توانند ایجاد آکنه را کنترل کنند.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.