حکم زنای زن شوهردار با مرد متاهل چیست؟

حکم زنای زن شوهردار با مرد متاهل چیست؟

پرسش
من همسر دوم خانمم هستم. ما تا قبل از این که حکم طلاق خانمم صادر شود با هم نامزد شدیم، البته با اطلاع کامل خانواده‌ها و با جشن نامزدی (چون همسرم طلاق غیابی گرفته) ما در همان زمان به دلیل نداشتن اطلاع کافی با یکدیگر نزدیکی داشتیم و بعد از پایان عدۀ طلاق همسرم به عقد دائم هم در آمدیم و حالا بعد از دو سال از این که با هم ازدواج کرده‌ایم به طور اتفاقی به این موضوع برخوردیم که نزدیکی با زنی که هنوز عدۀ طلاق او تمام نشده آن زن را برای همیشه به آن مرد حرام می‌کند. حالا ما باید چه کار کنیم؟ با توجه به این که خیلی همدیگر را دوست داریم و قصد بچه‌دار شدن داریم آیا باید کفاره بدهیم یا ...؟ لطفا ما را راهنمایی کنید.


پاسخ اجمالی
سؤال شما دارای چند فرض است:
1. عمل زنا قبل از طلاق بوده است؛
در این صورت باید گفت: براساس فتوای اکثر مراجع تقلید آن زن بر این مرد حرام ابدی می‌شود و فرقى نیست بین این که زانی بداند که زن، شوهر‌دار است یا نداند و نیز فرقى بین عقد دائم و موقت نیست.[1] البته طبق فتوای برخی فقها[2] آن زن بر مرد زانی حرام ابدى نمى‏شود و پس از طلاق و گذشت عده می‌تواند با وی ازدواج نماید.[3]
2. عمل زنا بعد از طلاق، ولی در زمان عده‏ بوده است؛
عده چون یا رجعی[4] است یا بائن[5] این دو قسم را جداگانه بررسی می کنیم:
الف. عدۀ طلاق همسرتان، عدۀ طلاق رجعی باشد؛ در این صورت اگر کسی با زنی که در عدۀ طلاق رجعی است مقاربت کند طبق نظر اکثر فقهای معاصر، آن زن بر او حرام ابدی می‌شود.[6] البته طبق نظر برخی از فقها این امر موجب حرمت ابدی نیست.[7] در هر صورت، در این مسئله فرقی بین این نیست که علم داشته باشند که مقاربت در زمان عده موجب حرمت ابدی است یا نه.[8]
ب. عده طلاق همسرتان، عده طلاق بائن یا عده‌ی ازدواج موقت و یا عده وفات باشد؛ در این صورت زنا با او موجب حرمت ابدی نبوده و بعد از اتمام عده‌اش می‌توان آن زن را به عقد خود در آورد.[9]
 
[1]. آیات عظام اراکی، خوئى، سیستانى، مکارم شیرازی:(بنابر احتیاط واجب)؛ امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، گردآورنده: بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج 2، ص 469 - 472، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ هشتم، 1424ق؛ نجاة العباد (للإمام الخمینی)، امام خمینى، سید روح اللّٰه، نجاة العباد، ص 371، م 10، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى قدس سره، تهران، اول، 1422 ه‍ ق؛ مکارم شیرازى، ناصر، رساله توضیح المسائل، ص 396، م 2049، انتشارات مدرسه امام على بن ابى طالب، قم، پنجاه ودوم، 1429 ه‍ ق.
[2]. آیات عظام شبیری زنجانی، صانعی، فاضل لنکرانی و تبریزى؛ آیت الله تبریزی: (بنا بر أظهر حرام ابدى نمى‌شود).
[3]. شبیرى زنجانى، سید موسى، رساله توضیح المسائل، ص 517، م 2407، انتشارات سلسبیل، قم، اول، 1430 ه‍ ق؛ فاضل لنکرانى، محمد، رساله توضیح المسائل، ص 432، م 1886، قم، صد و چهاردهم، 1426 ه‍ ق؛استفتاء از طریق تماس تلفنی با دفتر آیت الله صانعی.
[4]. «طلاق رجعى» آن است که بعد از طلاق تا وقتى زن در عدّه است، شوهر مى‏تواند به او رجوع نماید. امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، ج2، ص 529، م 2522.
[5]. طلاق بائن آن است که بعد از طلاق، مرد حقّ ندارد به زن خود رجوع کند، یعنى بدون عقد او را به زنى قبول نماید و آن بر پنج قسم است: اوّل: طلاق زنى که نُه سالش تمام نشده باشد. دوم: طلاق زنى که یائسه باشد  یعنى اگر سیده است بیشتر از شصت سال و اگر سیده نیست بیشتر از پنجاه سال داشته باشد. سوم: طلاق زنى که شوهرش بعد از عقد با او نزدیکى نکرده باشد چهارم: طلاق سوّمِ زنى که او را سه دفعه طلاق داده‏اند  پنجم: طلاق خلع و مبارات(طلاق زنى را که به شوهرش مایل نیست و مهر یا مال دیگر خود را به او مى‏بخشد که طلاقش دهد «طلاق خلع» گویند و اگر زن و شوهر یکدیگر را نخواهند و زن مالى به مرد بدهد که او را طلاق دهد، آن طلاق را «مبارات» گویند. همان، ص 529، مسئله 2522و 2528 و 2531.
[6]. آیات عظام  خویی، اراکی، صافی، سیستانی و مکارم شیرازی (بنابر احتیاط واجب)؛ توضیح المسائل (محشّی)، ج2، ص 469، م 2398.
[7]. آیات عظام شبیری زنجانی، صانعی، فاضل لنکرانی و تبریزى؛ آیت الله تبریزی: (بنا بر أظهر حرام ابدى نمى‌شود)؛ ر.ک همان، ص 469، م 2398؛ شبیرى زنجانى، سید موسى، رساله توضیح المسائل، ص 517، م 2407.
[8]. بنابر استفتای شفاهی از دفتر آیة الله العظمی مکارم شیرازی.
[9]. البته طبق نظر آیت الله مکارم شیرازی در این صورت نیز به احتیاط واجب حرام ابدی می‌شود؛ ر.ک: همان، ص 469، مسئله 2398.


منبع: اسلام کوئست نت

افزودن دیدگاه جدید

.