کفارۀ روزه چقدر است؟

 

 

 

 

پرسش
می‌خواستم بدانم کفارۀ روزه به تومان، چه مقدار است؟

پاسخ اجمالی

کفارۀ روزۀ ماه مبارک رمضان بر اساس موارد، با هم متفاوت است و ما در این‌جا به تفکیک آن‌را بیان می‌نماییم، سپس قیمت معادل آن‌را به تومان می‌توان محاسبه نمود.
۱. اگر روزه‌دار، عمدا با چیز حلالی روزه‌اش را باطل کند – مثل این‌که عمدا آب بخورد – باید دو ماه روزه بگیرد،[۱] یا شصت فقیر را اطعام کند، و یا به هر کدام از آنها یک مُد (تقریباً ۷۵۰ گرم) گندم، جو، یا نان و مانند اینها کفاره دهد. ولی چنان‌چه انجام هیچ‌کدام برایش ممکن نبود، هر چند مُدّ که مى‏تواند به فقرا غذا دهد، و اگر نتواند غذا دهد، باید استغفار کند، اگر چه مثلًا یک مرتبه بگوید «استغفر اللَّه»، البته در فرض اخیر، هر وقت که توانایی پیدا نمود، لازم است – بنابر احتیاط واجب – کفاره دهد.[۲]
۲. اگر روزه‌دار، عمدا به چیز حرامى روزه خود را باطل کند، چه آن چیز اصلش حرام‏ باشد؛ مثل شراب و زنا، یا به جهتى حرام شده باشد؛ مثل نزدیکى کردن با همسر در حال حیض (بنابر احتیاط) کفارۀ جمع بر او واجب مى‏شود؛[۳] یعنى باید علاوه بر دو ماه روزه، شصت فقیر را نیز اطعام کند، و چنانچه هر دو برایش ممکن نباشد، هر کدام از آنها که ممکن است باید انجام دهد.[۴]
۳. کسی که روزۀ قضای ماه مبارک رمضان را، بعد از ظهر باطل کند، کفاره‌اش این است که ده فقیر را اطعام کند و اگر نمی‌تواند – بنابر احتیاط – سه روز روزۀ پی در پی بگیرد.[۵]
گفتنی است، در پرداخت کفاره، کسی که قصد دادنِ گندم و مانند آن‌را دارد، می‌تواند مبلغ آن‌را به نرخ روز محاسبه و به فقیر بپردازد، تا وی از جانب او مواد غذایی خریده و مصرف نماید.
بنابراین – با توجه به این که یک مدّ، تقریباً ۷۵۰ گرم است – برای ترک عمدی یک روز روزه، می‌تواند قیمت ۴۵ کیلوگرم گندم، جو، برنج و مانند آن‌را به فقیر بپردازد.
 
[۱]. مسأله ۱۶۶۱: (کسى که می‌خواهد دو ماه کفاره روزه رمضان را بگیرد، باید ۳۱ روز آن‌را پى در پى بگیرد و اگر بقیۀ آن پى در پى نباشد اشکال ندارد).
[۲]. امام خمینی، توضیح المسائل(محشّی)، گردآورنده: بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج ‏۱، ص ۹۲۸، م ۱۶۶۰، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ هشتم، ۱۴۲۴ق.
[۳]. آیت الله خامنه‌ای این احتیاط را استحبابی می‌داند؛ خامنه‌اى، سید على، أجوبه الاستفتاءات، ص ۱۶۳ س ۷۸۴، قم، دفتر معظم له، چاپ اول، ۱۴۲۴‍ ق.
[۴]. توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج ‏۱، ص ۹۳۰ و ۹۳۱، مسأله ۱۶۶۵.
[۵]. اصفهانى، سید ابو الحسن، وسیله النجاه (مع حواشی الإمام الخمینی)، ص ۵۸۷، قم، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.

منبع: اسلام کوئست نت