کفارۀ روزه چقدر است؟

 

 

 

 

پرسش
می‌خواستم بدانم کفارۀ روزه به تومان، چه مقدار است؟

پاسخ اجمالی

کفارۀ روزۀ ماه مبارک رمضان بر اساس موارد، با هم متفاوت است و ما در این‌جا به تفکیک آن‌را بیان می‌نماییم، سپس قیمت معادل آن‌را به تومان می‌توان محاسبه نمود.
1. اگر روزه‌دار، عمدا با چیز حلالی روزه‌اش را باطل کند – مثل این‌که عمدا آب بخورد – باید دو ماه روزه بگیرد،[1] یا شصت فقیر را اطعام کند، و یا به هر کدام از آنها یک مُد (تقریباً 750 گرم) گندم، جو، یا نان و مانند اینها کفاره دهد. ولی چنان‌چه انجام هیچ‌کدام برایش ممکن نبود، هر چند مُدّ که مى‏تواند به فقرا غذا دهد، و اگر نتواند غذا دهد، باید استغفار کند، اگر چه مثلًا یک مرتبه بگوید «استغفر اللَّه»، البته در فرض اخیر، هر وقت که توانایی پیدا نمود، لازم است – بنابر احتیاط واجب – کفاره دهد.[2]
2. اگر روزه‌دار، عمدا به چیز حرامى روزه خود را باطل کند، چه آن چیز اصلش حرام‏ باشد؛ مثل شراب و زنا، یا به جهتى حرام شده باشد؛ مثل نزدیکى کردن با همسر در حال حیض (بنابر احتیاط) کفارۀ جمع بر او واجب مى‏شود؛[3] یعنى باید علاوه بر دو ماه روزه، شصت فقیر را نیز اطعام کند، و چنانچه هر دو برایش ممکن نباشد، هر کدام از آنها که ممکن است باید انجام دهد.[4]
3. کسی که روزۀ قضای ماه مبارک رمضان را، بعد از ظهر باطل کند، کفاره‌اش این است که ده فقیر را اطعام کند و اگر نمی‌تواند – بنابر احتیاط – سه روز روزۀ پی در پی بگیرد.[5]
گفتنی است، در پرداخت کفاره، کسی که قصد دادنِ گندم و مانند آن‌را دارد، می‌تواند مبلغ آن‌را به نرخ روز محاسبه و به فقیر بپردازد، تا وی از جانب او مواد غذایی خریده و مصرف نماید.
بنابراین – با توجه به این که یک مدّ، تقریباً 750 گرم است – برای ترک عمدی یک روز روزه، می‌تواند قیمت 45 کیلوگرم گندم، جو، برنج و مانند آن‌را به فقیر بپردازد.
 
[1]. مسأله 1661: (کسى که می‌خواهد دو ماه کفاره روزه رمضان را بگیرد، باید 31 روز آن‌را پى در پى بگیرد و اگر بقیۀ آن پى در پى نباشد اشکال ندارد).
[2]. امام خمینی، توضیح المسائل(محشّی)، گردآورنده: بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج ‏1، ص 928، م 1660، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ هشتم، 1424ق.
[3]. آیت الله خامنه‌ای این احتیاط را استحبابی می‌داند؛ خامنه‌اى، سید على، أجوبة الاستفتاءات، ص 163 س 784، قم، دفتر معظم له، چاپ اول، 1424‍ ق.
[4]. توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج ‏1، ص 930 و 931، مسأله 1665.
[5]. اصفهانى، سید ابو الحسن، وسیلة النجاة (مع حواشی الإمام الخمینی)، ص 587، قم، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى، چاپ اول، 1422ق.

همچنین مطالعه کنید:  آیا در منابع اهل سنت روایاتی درباره گریه و عزاداری آمده است؟

منبع: اسلام کوئست نت

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.