بلندگوهای غدیر

دین اسلام آخرین و کامل‌ترین دین؛ و پیام‌آور آن نیز آخرین پیامبر است. اصل دین بر پایه قرآن بنا نهاده شد و تفسیر و اجرای آن بعد از پیامبر اکرم(صلی الله علیه واله) نیازمند افرادی است که مستقیماً از طرف خداوند متعال منصوب شده باشند؛ لذا مهم‌ترین مسأله بعد از اتمام نبوّت، انتصاب الهیِ ولایت و امامت مسلمین و پرچمداران دین اسلام است. این مسأله از آن‌جا اهمیّت بیشتری می‌یابد که اگر به هر نحوی اطلاع رسانی گسترده، به موقع و اثرگذاری برای نصب الهی جانشین پیامبر صورت نپذیرد و رشته نبوّت درست و محکم (از لحاظ تاریخی) به ولایت و امامت ائمّه متصل نشود، خطر نابودی دین بسیار جدّی خواهد بود. به همین خاطر باید در تمام مراحل مراسم انتصابِ این مقام، قاطعیّت و جدّیت و وضوح در بالاترین حدّ خود باشد.
بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّک‏
کلمه ” بَلّغ” به معنای «برسان» تنها یک بار در قرآن کریم به کار رفته و آن نیز در مورد واقعه غدیر خُمّ است. صراحت و جدّیت در این بیان کاملا آشکار است. «بلّغ» به طورى که “راغب” در کتاب “مفردات” مى‏‌گوید: از جمله” أَبلِغ” تاکید بیشترى را مى‏‌رساند.[۱] خدای متعال فرمود:« یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرین‏ [مائده/۶۷] اى پیامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، کاملًا (به مردم) برسان! و اگر نکنى، رسالت او را انجام نداده‌‏اى! خداوند تو را از (خطرات احتمالى) مردم، نگاه مى‏‌دارد و خداوند، جمعیّت کافران (لجوج) را هدایت نمى‏‌کند».
اولین مبلّغ غدیر
حضرت امیر المؤمنین علی (علیه السلام) به عنوان صاحب غدیر، با وجود این‌که داستان غدیر بسیار تازه بود و مثل خورشیدی تابان بسیار مسلّم بود خود، بیشترین یادآوری را نسبت به واقعه غدیر داشتند. اولین مراسم و اجتماع را در مورد غدیر برپا کردند و سی سال بعد از واقعه غدیر نیز در کوفه برای اثبات خلافت خود به حدیث غدیر استناد کردند.[۲]
بزرگ‌ترین انحراف تاریخ را باید در عمل نشدن به وصیّت آخرین پیامبر الهی برای جانشینی ایشان دانست زیرا با اتمام سلسله نبوّت و رسالت سنگ بنای جانشینی و خلافت بد و اشتباه نهاده شد، لذا مسیر جامعه اسلامی روز به روز با سختی‌ها و فسادها پُر شد و کم‌کم همه شاهد بودند که بدترین انسان‌ها بر آن‌ها حاکم شدند. لذا مهم‌ترین نکته برای بازگشت امور مسلمین به مسیر اصلی خود فراموش نشدن واقعه غدیر در درجه اول و سپس رساندن و ابلاغ پیام غدیر به گوش همه جهانیان است. از این جهت می‌توان همه مسلمین را مأمور ابلاغ پیام غدیر دانست. برگزاری مراسم جشن، سخنرانی، خطبه‌خوانی و امثال این موارد تنها گوشه‌ای از وظیفه ما در مورد غدیر است. مهم‌تر از آن، حقیقت واقعه غدیر که همان جایگاه ولایت ائمّه علیهم السلام است است. حکمی الهی که قطعی و حتمی است و بالأخره در جهان نمایان خواهدشد.
غدیر؛ جشن آسمانیان
امام رضا علیه السلام فرمودند: حَدَّثَنِی أَبِی عَنْ أَبِیهِ (علیه السلام) قَالَ إِنَّ یَوْمَ الْغَدِیرِ فِی السَّمَاءِ أَشْهَرُ مِنْهُ فِی الْأَرْضِ إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِی الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى قَصْراً لَبِنَهٌ مِنْ ذَهَبٍ وَ لَبِنَهٌ مِنْ فِضَّهٍ فِیهِ مِائَهُ أَلْفِ قُبَّهٍ مِنْ یَاقُوتَهٍ حَمْرَاءَ وَ مِائَهِ أَلْفِ خَیْمَهٍ مِنْ یَاقُوتٍ أَخْضَرَ تُرَابُهُ الْمِسْکُ وَ الْعَنْبَرُ فِیهِ أَرْبَعَهُ أَنْهَارٍ نَهَرٌ مِنْ خَمْرٍ وَ نَهَرٌ مِنْ مَاءٍ وَ نَهَرٌ مِنْ لَبَنٍ وَ نَهَرٌ مِنْ عَسَلٍ حَوَالَیْهِ أَشْجَارُ جَمِیعِ الْفَوَاکِهِ عَلَیْهِ طُیُورٌ أَبْدَانُهَا مِنْ لُؤْلُؤٍ وَ أَجْنِحَتُهَا مِنْ یَاقُوتٍ تَصُوتُ بِأَلْوَانِ الْأَصْوَاتِ فَإِذَا کَانَ یَوْمُ الْغَدِیرِ وَرَدَ إِلَى ذَلِکَ الْقَصْرِ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ یُسَبِّحُونَ اللَّهَ وَ یُقَدِّسُونَهُ وَ یُهَلِّلُونَهُ فَتَطَایَرُ تِلْکَ الطُّیُورُ فَتَقَعُ فِی ذَلِکَ الْمَاءِ وَ تَتَمَرَّغُ عَلَى ذَلِکَ الْمِسْکِ وَ الْعَنْبَرِ فَإِذَا اجْتَمَعَتِ الْمَلَائِکَهُ طَارَتْ تِلْکَ الطُّیُورُ فَتَنْفُضُ ذَلِکَ وَ إِنَّهُمْ فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ لَیَتَهَادَوْنَ نِثَارَ فَاطِمَهَ ع فَإِذَا کَانَ آخِرُ الْیَوْمِ نُودُوا انْصَرِفُوا إِلَى مَرَاتِبِکُمْ فَقَدْ أَمِنْتُمْ مِنَ الْخَطَإِ وَ الزَّلَلِ إِلَى قَابِلٍ فِی مِثْلِ هَذَا الْیَوْمِ تَکْرِمَهً لِمُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ[۳] پدرم برای من نقل کرد که پدرشان فرمود: روز غدیر در آسمان مشهورتر و شناخته‌شده‌تر از زمین است. خداوند-عزّ و جلّ- در فردوس برین کاخى دارد که یک خشت آن از طلا و خشت دیگر آن از نقره است و صدهزار گنبد از یاقوت سرخ و صدهزار خیمه از یاقوت سبز در آن وجود دارد و خاک آن از مشک و عنبر است و چهار جوى آب در آن روان است: جویى از شراب، جویى از آب، جویى از شیر و جویى از عسل و پیرامون آن انواع درختان میوه وجود دارد که پرندگانى بر روى آن نشسته‌اند که بدن‌هاى آن‌ها از لؤلؤ و بال‌هاى آن‌ها از یاقوت است و با انواع صداها، آواز مى‌خوانند. آن‌گاه که روز غدیر فرا مى‌رسد و آسمانیان به این کاخ وارد مى‌شوند و به تسبیح و تقدیس و تهلیل خدا مى‌پردازند، آن پرندگان به پرواز در مى‌آیند و در آن آب فرو مى‌روند و بر آن مشک و عنبر مى‌غلتند و آن‌گاه که فرشتگان گرد هم مى‌آیند، آن پرنده‌ها به پرواز در مى‌آیند و خود را تکان داده و مشک و عنبر بر روى آن‌ها مى‌ریزند و نیز نثارهاى حضرت فاطمه (علیها السّلام) را مى‌پاشند و در پایان این روز به آن‌ها ندا مى‌شود: به مراتب خود بازگردید، که به کرامت محمد و على-علیهما السّلام- تا روز غدیر سال آینده از خطا و لغزش ایمن گردیدید».
پس؛
۱- دستوری که به پیامبر داده شده در واقع یک دستور کلی به همه علمای دین و آگاهان از قضیه غدیر است که همگی باید دیگر مسلمین و غیر آن‌ها را نسبت به این منصب الهی و حقّ حکومتی ائمّه (علیهم السلام) آگاه کنند؛ چه بسا افرادی که فقط به دلیل ناآگاهی، مسیری غلط را می‌پیمایند و با اطلاع‌رسانی ما هدایت می‌شوند.
۲- غدیر هیچ منفعتی برای خدا، پیامبر و یا حتی شخص امیرالمؤمنین و اهل بیت (علیهم السلام) ندارد، بلکه منفعت غدیر برای کل بشریّت در تمام زمان‌هاست و قرارگرفتن در مسیر غدیر سعادت دنیوی و اخروی، فردی و اجتماعی کل بشریّت را به دنبال خواهد داشت.
۳- منصب ولایت، امامت و خلافت منصبی الهی است و ربطی به انتخاب و سلیقه پیامبر یا هر فرد دیگری ندارد.
نتیجه آن‌که؛ باید دریای معارف پنهان و آشکار غدیر را شکافت و با تمام توان و به وسعت تمام دنیا آن را تبلیغ، ترویج و نهادینه کرد.

پی‌نوشت
[۱]. تفسیر نمونه، ج‏۵، ص۲.
[۲]. پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه ؛ پرسمان – بهمن ۱۳۸۱، شماره ۵
[۳]. إقبال الأعمال(ط – قدیم)، ج‏۱، ص۴۶۸.

منبع: پایگاه اینترنتی رهروان ولایت