احتجاج اهل بیت(ع) به غدیر خم

یکی از شبهات بی‌اساس و سست فرقه ضاله وهابیت بر علیه شیعه این است که به دورغ می‌گویند هیچ‌گاه اهل بیت(علیه السلام) با حدیث غدیر بر امامت و خلافت خود احتجاج نکرده اند؛ سپس بر این مبنا می‌گویند پس حدیث غدیر، معنایی غیر از خلافت و امامت دارد و آن هم دوستی و نصرت است.
همان‌طور که گفته شد این مطلب، دورغی بیش نیست و اصلاً با گفته‌های تاریخی و روایی تطبیق ندارد؛ بلکه حضرت، بارها با استناد به حدیث غدیر، با مخالفان خود، احتجاج کرده و آن‌را دلیل بر ولایت و خلافت خود دانسته است، طبق نقل تاریخ، نه تنها امیرالمومنین(علیه‌السلام) به حدیث غدیر استناد کرده است، بلکه دیگر ائمه نیز به این حدیث برای اثبات ولایت و جانشینی امیرالمومنین(علیه‌السلام) استناد کرده‌اند.
در این‌جا احتجاجات حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) و امام حسن و امام حسین(علیهماالسلام) را ذکر می‌کنیم:
۱. احتجاج حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها): «شمس‌الدین جزرى دمشقى مقرى شافعى» از علمای اهل سنت در کتاب «أسنی‌المطالب فى مناقب على‌بن‌ابی‌طالب» از حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) نقل کرده که حضرت در خطبه‌ای غراء فرمودند: «أنْسِیتُمْ قَوْلَ رَسُول اللهِ(صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) یَوْمَ غَدِیرِ خُمٍ «مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِىٌّ مَوْلَاهُ» وَ قَوْلَهُ «أنْتَ مِنّى بِمَنْزِلَهِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى»؟؛ [ای مردم] آیا سخن رسول خدا(صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) در روز غدیر خم که فرمود: «من کنت مولاه فعلى مولاه» را یا سخن ایشان که فرمود: «أنت منّى بمنزله هارون من موسى» را فراموش کردید؟
حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) در این حدیث که علامه امینی(رحمه‌الله‌علیه) در کتاب ارزش‌مند «الغدیر» اسناد متعددی از منابع اهل سنت برای آن نقل می‌کند، با تمام مردم با استناد به حدیث «غدیر» و حدیث «منزلت» احتجاج کرده و خلافت و ولایت را حق امیرالمومنین(علیه‌السلام) می‌داند.[۱]
۲. احتجاج امام حسن مجتبى(علیه‌السلام) به حدیث غدیر:
در کتب روایی نقل شده: چون امام حسن مجتبى(علیه‌السلام) با معاویه صلح کرد، معاویه بالای منبر رفت و گفت: «حسن‌بن‌على(علیه‌السلام) من‌را خلیفه دانسته است و خود را اهل آن نمی‌داند…». بعد از پایان خطبه او، حضرت بلند شد و در از منبر بالا رفتند و خطبه بسیار بلیغى ایراد کردند که در آن مناقب و فضائل امیرالمومنین(علیه‌السلام) و دیگر اهل‌بیت را بیان کرده و فرمودند: «وَ قَدْ رَأوُا رَسُولَ اللهَ(صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) نَصَبَ أبِى یَوْمَ غَدِیرِ خُمٍّ وَ أَمَرَهُمْ أنْ یُبَلِّغَ الشَّاهِدَ مِنْهُمُ الْغَائِبَ؛ و دیدند که رسول خدا(صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) پدر من‌را در روز غدیر خم نصب کرد و مردم را امر نمود که حاضران به غائبان برسانند».[۲] «قندوزى حنفى» از علمای اهل سنت نیز این روایت را ذکر کرده است.[۳]
۳. احتجاج حضرت سیدالشهداء امام حسین(علیه‌السلام) به حدیث غدیر:
یک یا دو سال قبل از مردن معاویه در ایّام حج در سرزمین منی امام حسین(علیه‌السلام) تمام اصحاب رسول خدا و بزرگان جهان اسلام را جمع کرد، حضرت در بین این افراد، که بالغ بر هفتصد نفر بودند و حدود دویست نفر از آنان جزو صحابه رسول الله(صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) بودند، بعد از حمد و ثنای الهی فرمود: «من مى‏‌خواهم از شما درباره مطلبی پرسش کنم، اگر راست گفتم، مرا تصدیق کنید و اگر دروغ گفتم، مرا تکذیب نمایید؛ و اگر  صادق بودم سخن من‌را بنویسید و پس از برگشتن برای افراد مورد وثوق خود، بازگو کنید».
امام حسین(علیه‌السلام) در این خطبه به بیان فضائل امیرالمومنین و اهل‌بیت(علیهم‌السلام) پرداخت و سخنان پیامبر اکرم(صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) در مورد آنان را بیان می‌کرد، و درباره هر فقره از فقراتى که بیان مى‏‌نمود، جمع حاضر مى‏‌گفتند: «اللّهم نعم» بار پروردگارا! همین‌طور است که حسین(علیه‌السلام) مى‏‌گوید، ما این‌ها را از رسول خدا شنیدیم و بر آن‌ها حاضر و ناظر بودیم. سپس حضرت فرمود: «…من با سوگند به خداوند از شما مى‏‌پرسم که آیا مى‏‌دانید که رسول خدا(صلی‌اللّه‌علیه‌و‌آله) او (امیرالمومنین) را در روز غدیر خم نصب نمود، و نداى ولایت او را سر داد؟» همه گفتند: بار پروردگارا، آرى ما مى‏‌دانیم».[۴]
لذا طبق این نقل‌ها حضرات معصومین(علیهم‌السلام) در مواقعی که مناسب بوده و خطری برای خود یا شیعیان نداشته است با استناد به حدیث «غدیر» به اثبات ولایت و خلافت و جانشینی امیرالمومنین(علیه‌السلام) پرداخته‌اند و این مطلب دلیلی بر این است که معنای حدیث غدیر، همان معنای ولایت و سرپرستی و جانشینی پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بوده است.

پی‌نوشت:
[۱]. الغدیر، ج ۱، ص ۱۹۶ و ص ۱۹۷.
[۲]. امالى طوسى، طبع نجف، ج ۲، ص ۱۷۲ و ص ۱۷۳.
[۳]. ینابیع المودّه، چاپ اول، استامبول، ص ۴۸۲.
[۴]. کتاب سلیم بن قیس، ص ۲۰۶ تا ص ۲۰۹.

منبع: پایگاه اینترنتی رهروان ولایت