در آیـه چهارم سوره سجده آمده : ما لکم من دونه من ولی و لا شفیع جز او ولی وشفیعی برای شـمـا نیست اینکه می گوید : غیر از خدا شما سرپرست و شفاعت کننده ای ندارید مفهومش این است که ولی و شفیع شما تنها خداست ; آیا ممکن است کسی نزدخودش شفاعت کند؟

ایـن سـوال را از سـه راه مـی تـوان پاسخ گفت : ۱ – با توجه به اینکه همه شفیعان بایدبه اجازه او شفاعت کنند ; بنابراین می توان گفت که شفاعت هر چند از ناحیه پیامبران و اولیای الهی باشد باز بـه ذات پاک او برمی گردد خواه شفاعت برای آمرزش گناهان باشد و یا برای رسیدن به نعمتهای الـهـی ۲ – بـا توجه به اینکه هنگام توسل به درگاه پروردگار ما به صفات او متوسل می شویم , از رحمانیت و رحیمیتش , ازغفاریت و غفوریتش و از فضل و کرمش استمداد می جوئیم گوئی او را نزد خودش شفیع قرار می دهیم و این صفات را واسطه میان خود و ذات پاکش می شمریم هر چند صفات اوعین ذات اوست ۳ – منظور از شفیع در اینجا ناصر و یار و یاور است و می دانیم یارو یاور و ناصر تنها خداست .