چرا انبیاء و اولیاء خدا , خودشان را گنهکار می دانستند , و به تضرع و استغفارمی پرداختند ؟

حـضـرات مـعصومین (ع ) که در اوج کمال و قرب الهی قرار داشتند , برای خودشان وظایفی فوق وظـایف دیگران , قائل بودند و بلکه هرگونه توجهی به غیر معبود و محبوبشان را , گناهی عظیم می شمردند و از این روی در مقام عذرخواهی و استغفار برمی آمدند . و مـنظور از عصمت انبیاء مصون بودن از هر کاری که بتوان بوجهی آن را گناه نامیدنیست , بلکه منظور مصونیت ایشان از مخالفت با تکالیف الزامی و از ارتکاب محرمات فقهی است .