راه اینکه مورد حسد و انکار دیگران قرار نگیرم چیست ؟

به نظر می رسد مقصودتان از (محسود) نبودن (حاسد) نبودن و حسادت نورزیدن است . برای درمان این بیماری خطرناک نیز از دو شیوه علمی و عملی باید سود جست .

زیرا طبیعتا اگر انسان آثار زیانبار بیماری های روحی را بشناسد به فکر معالجه خواهد افتاد و تلاش خواهد کرد تا ریشه آن را از صفحه جان خویش برکند .حسد به تعبیر امام صادق (ع) آفت دین و تباه کننده ایمان است .

حسود دایما افسرده و محزون و نسبت به شخص مورد حسد همواره بدبین و خشمگین و نسبت به ذات اقدس الهی در دل خود ناراضی و معترض است .

آشنایی با خطرات این بیماری – که همچون میکروب خطرناکی ایمان انسان را می سوزاند – اولین گام برای درمان است .

برای درمان عملی نیز بهترین کار اقدام مقابل است . یعنی مثلا حسود نسبت به شخص مورد حسد اظهار محبت و دوستی نماید هرچند با زحمت و علی رغم میل خود باشد .

در ظاهر و باطن خوبی های آن شخص را ذکر کند و هیچ گاه درصدد بیان نقاط ضعف و بدگویی از وی نباشد .

این کار گرچه در ابتدا مشکل است ولی اگر شخص در پی معالجه باشد و از خداوند متعال نیز کمک و یاری بخواهد مانند به دست آوردن هر صفت اخلاقی دیگر به تدریج بر وی آسان خواهد شد و موجب رهایی نفس از این بیماری ایمان سوز می گردد .

برای آشنایی بیشتر می توانید به حدیث ۵ (اربعین حدیث) حضرت امام خمینی ( ره ) مراجعه کنید .