چرا بیشتر افراد مؤمن از لحاظ مالی در مضیقه می باشند؟

0 16

ثروت و فقر مانند بسیاری از چیزهای دیگر که در این جهان برای انسان قرار داده شده، آزمون الهی است و مؤمنان از این جهت که با آزمون های سنگین تر روبرو هستند، طبعاً با فقر آزمایش می شوند. اما هیچ کدام از فقر و ثروت به معنای لطف یا قهر خداوند نیست. در عین حال خداوند برای سربلندی و صبر و پیروزی انسان در مقابل آزمایش ها و سختی ها پاداش اخروی تعیین نموده است. بنابراین ما نباید نگاه خود را در مسائلی که خداوند در این جهان برای انسان قرار داده، منحصر به همین عالم دنیا کنیم و تمام زندگی را در آن خلاصه کنیم.

از طرفی فقر و غنا، مانند هر پدیدهای تحت شرایط خاصی پدید میآید و ربطی به خداوند ندارد، مثلاً شخصی با تلاش خود به ثروت رسیده و دیگری تنبلی کرده و به فقر مبتلا گردیده و یا فردی از طریق ارث و بخشش ثروتمند شده و دیگری فاقد آن بوده است، یا فردی از طریق ظلم و چپاول و تضییع حقوق دیگران و خیانت در بیت المال و اختلاس و ربا ثروت اندوزی کرده و دیگری از این امور چشم پوشی کرده است. در هر حال طریق ثروتمند شدن چه از راه مشروع و چه از راه غیر مشروع، ربطی به خدا ندارد، همان طوری که فقیر شدن معلول عواملی چون: بیکاری، عدم توزیع عادلانه ثروت، عدم تحقق عدالت اجتماعی و عمل نکردن ثروتمندان به وظایف شرعی میباشد که باز به مردم برمیگردد و نباید آن را به حساب خدا گذاشت، البته در عین حال، همه اینها جزء قوانین و سنن الهی است و به اراده او تحقق مییابد. برخی از این عوامل برای ما شناخته شده و برخی میتواند ناشناخته باشد.

امام صادق(ع) میفرماید: اگر همه مردم زکات اموال خود را بپردازند، مسلمانی فقیر و نیازمند، باقی نخواهد ماند. مردم فقیر و محتاج نمیشوند، مگر به خاطر گناه ثروتمندان.(۱) در جای دیگر میفرماید: اگر مردم حقوق مالی خویش را بپردازند، همه در رفاه زندگی خواهند کرد.(۲)

در عین حال نه در زندگی دنیایی میتوان ثروت را مساوی با آرامش دانست و نه در مورد آخرت، موجب سعادت پنداشت. ثروت داشتن برای ثروتمند مسئولیت آفرین است. از این رو در روایتی امام صادق(ع) میفرماید: خدا بر بندهای نعمتی نداد، مگر این که در آن نعمت، حجتی از خدا برعهده او است. از این رو هر که را خداوند توانمندی مالی داده، حجت بر او، مال او است که میبایست هزینههای فقیران را برعهده گیرد.(۳) قرآن مجید میفرماید: در اموال ثروتمندان حقی معلوم برای سائل و محروم است.(۴) مسئولیت ثروتمندان نیز عظیم و طاقت فرسا است. از این رو انباشت ثروت را نباید موهبت دانست، بلکه کوهی از مسئولیت است. امام صادق(ع) میفرماید: به داراییهای مردم نباید غبطه خورد، چون با فزونی مال درصد خطاها نیز افزایش مییابد.(۷)

پینوشتها:

۱٫ وسائل الشیعه، ج ۶، ص ۴٫

۲٫ الحیاه، ج ۴، ص ۳۳۷٫

۳٫ وافی، ج ۱، ص ۵۵۴٫

۴٫ معارج (۷۰ ) آیه ۵ – ۲۴٫

۵٫ همان، ص ۳۳٫

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.