تربیت فرزند چه مراحلی دارد؟ اختلاف پدر و مادر در تربیت فرزند چه تأثیری دارد؟

0

یکی از روان شناسان می گوید: از حکیمی پرسیدند: از چه زمانی تربیت را باید آغاز کرد؟ حکیم در پاسخ گفت: از بیست سال قبل از تولد.

پس به نظر دقیق، تربیت کودک سال ها قبل از تولد طفل آغاز می شود، یعنی والدین قبل از فرزند دار شدن، زمینه رشد و هدایت را در خود ایجاد کنند و برای پدر و مادر شدن خود را آماده نمایند. تربیت را میتوان در چهار مرحله مورد بررسی قرار داد:

۱ـ تربیت فرزند در دوران بارداری

۲ـ تربیت فرزند در دوره کودکی(دوره سیادت)

۳ـ تربیت فرزند در دوره نوجوانی (دوره اطاعت)

۴ـ تربیت فرزند در دوره جوانی (دوره وزارت).

پیامبر اکرم(ص) ضمن اشاره به این دوره ها می فرماید: فرزند هفت سال آقا است و هفت سال مطیع است و هفت سال، مشاوره و وزیر است.

به نظر کارشناسان علوم تربیتی، بهترین شیوه در تربیت اخلاقی، روش الگویی است،

یعنی پدر و مادر با رفتار و کردار خود فرزندان خیوش را عملاً با اخلاق پسندیده آشنا کنند. کودک بیش از آن که بشنود می بیند، زیرا کودک به ویژه در مسائل اخلاقی بیش تر از گوش، از چشم خود استفاده می کند.

ایتارد، بنیان گذار روان شناسی بالینی می گوید: ذهن کودکان مانند صفحه سفیدی است که آماده نگاشتن تجارب محیطی است که در آن زندگی می کنند.

البته پیش از اظهار نظر این افراد، موضوع یاد شده در سخنان معصومین ما مطرح شده است. امیرمؤمنان در وصیت نامه خود فرمود: دل کودک همچون زمینی خالی است که هر بذری پاشیده شده در آن را می پذیرد.

مهم ترین وظایف والدین عبارتند از:

۱ـ احترام به کودکان: رسول اکرم(ص) می فرماید: به فرزندانتان، احترام کنید و با آداب و روش پسندیده با آن ها معاشرت نمایید.

۲ـ توجه به استقلال طلبی کودکان: بذر استقلال طلبی از سال های آغازین زندگی کودک شروع به رشد و جوانه زدن می کند و پدر و مادر باید زمینه را برای رشد متعادل این میل فراهم آورند.

۳ـ پرورش شخصیت کودکان با روش هایی مانند: سلام کردن و هم بازی شدن با آنها. رسول اکرم(ص) می فرماید: هر که کودکی دارد، باید خود را تا سر حد کودکی تنزل دهد.

چون که با کودک سر و کارت فتاد هم زبان کودکان باید گشاد

۴ـ تربیت دینی کودکان: بهتر است کودک قبل از رسیدن به مرحله تکلیف به تدریج با احکام دینی آشنا شود. این کار نباید تا زمان بلوغ به تأخیر بیفتد.

البته مسائل مربوط به تربیت فرزند بسیار زیاد و حساس و ظریف است که سخن گفتن درباره آن، مجالی واسع می طلبد.

مطالعه کتاب آیین تربیت از ابراهیم امینی، کودک از محمد تقی فلسفی، راهنمای پدران و مادران از محمد علی سادات، را توصیه می کنیم.

اما در مورد اختلاف و ناهماهنگی والدین در امر تربیت باید بگوییم: ناهماهنگی اثرات تربیتی نابجایی برجای می گذارد و فرزند را سر درگم می سازد، زیرا در الگوپذیری دچار مشکل می شود و نمی داند حرف و عمل پدر را بپذیرد یا گفتار و عمل مادر را و دچار تضاد و تناقض رفتاری می شود که این مسئله بدتر از عدم تربیت است.

از این رو ضرورت دارد قبل از شروع تربیت، پدر و مادر از راهکارهای تربیتی که به وسیله معصومان(ع) و روانشناسان تعیین شده، آگاهی بیابند و به جای آن که سلیقه ها و روحیات خاص خود را در تربیت اعمال کنند (که طبعاً اختلاف برانگیز است، زیرا هر کسی روحیات و تفکرات خاص می تواند در تربیت فرزند داشته باشد)، بر اساس استانداردها و تجربه عالمان و روانشناسان و سخنان معصومان عمل کنند که هم صحیح تر و واقعی تر و نتیجه بخش تر است و هم از تضادهای رفتاری و ناهماهنگی ها جلوگیری می کنند. نیز از این طریق می توانند.

ارسال یک پاسخ

توجه داشته باشید: آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نظر شما پس از تایید مدیر منتشر خواهد شد.