قرآن و حدیث

  • .

  • .در منابع كهن، از سه محل دفن براى حضرت ياد شده است: خانه خويش، روضة النبى و بقيع. قول مشهورترِ حديثى و تاريخى، آن است كه حضرت در خانه خود، در جوار خانه پيامبر(ص) دفن شده است. در منابع كهن، اين قول شهرت فراوانى دارد و عالمان شيعه و سنى آن را گزارش كرده اند.

  • .

  • .آدمى در دعا، پيوندش را با خداوند خويش استوارتر مى كند و عجز و نياز خود و بى نيازى و امداد الهى را به ياد مى آورد. از اين رو، در آيات و روايات فراوانى به آن توصيه شده و پيشوايان ما دعا را مغز و جوهره عبادت خوانده اند.

  • .

  • .

  • .

  • .

  • مصطفی حاتمی
    چکیده

  • فیوضات الهی، چونان باران رحمت از سوی خداوند متعال در حال ریزش است و به سوی هر مستعدّی روان می شود، و گاه بیش از استحقاق به وی می بخشد.

  • از نگاه قرآن کریم بهشت بسیار وسیع است، به طوری که عرض آن را هم اندازة آسمان و زمین می داند، بنابراین طول آن بسیار گسترده تر خواهد بود؛ چنانچه قرآن کریم در این باره می فرماید: «سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضهَا كَعَرْضِ السمَاءِ وَ الأَرْضِ أُعِدَّت لِلَّذِینَ ءَامَنُوا ب

  • خداوند متعال در آیه 43 از سورۀ رعد، شهادت به رسالت پیامبر گرامی‌صلی‌الله‌علیه‌و‌آله اسلام می دهد و می فرماید: «وَ یقُولُ الَّذینَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى  بِاللَّهِ شَهیداً بَینی  وَ بَینَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ»؛ (1) «آنها كه كافر شدند، می‌گویند: تو پیامبر نیستی.» بگو:

  • مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات - علی امیرخانی
    مقدمه

  • چرا نام علی ‏علیه ‏السلام و امامان‏ دیگر علیهم‏السلام در قرآن نیامده است؟

  • اشاره

  • اهمیت جهاد و شهادت از نگاه قرآن و حدیث (1)

    محمد اسماعیل نوری زنجانی

  • سورۀ مبارکۀ «بقره» (بخش پایانی آیۀ سوم)

    محمدحسن نبوی

  • .

  • .

  • .شهرت یافته که امام حسین(ع) در روز تَرویه (هشتم ذیحجه)، حجّ خود را به عمره تبدیل کرد و از مکه، خارج شد. گویا مبدأ اصلی این شهرت، سخن شماری از مَقتل نگاران و سیره نویسان است.

  • .صفت «عادل (دادگر) » ، اسم فاعل از مادّه «عدل» است كه دو معناى متضاد دارد : يكى برابرى و ديگرى كژى . نام گذارى خدا به «عادل» ، برگرفته از معناى نخست است و عدل ، در يك معنا ، حكم كردن به حق است .

  • .مصادر حديثى شيعه و اهل سنت، در روايات فراوانى، حضرت فاطمه زهرا عليهاالسلام را با وصف «سيدة نساء العالمين» معرفى كرده اند.

  • .ازدواج و پديد آمدن رابطه همسرى، رفتارى كهن و فراگير در اقوام و فرهنگ ها و هديه اى الهى بر مردم و جامعه است. تشكيل خانواده و ايجاد رابطه زناشويى، امر مقدسى است كه افزون بر رفع نيازهاى جنسى زن و شوهر، سبب پديد آمدن مهر، مودّت و آرامش در خانواده و جامعه مى شود.

  • .

  • .شمارى از وصيت هاى حضرت فاطمه عليهاالسلام به نكاتى آموزنده در باره مسائل خانوادگى اشاره دارد كه رعايت آنها موجب تقويت و تحكيم هر چه بيشتر بنياد خانواده ها مى شود،

  • .در نگاهى ژرف به وصيت هاى آن حضرت، آنچه پيش و بيش از هر چيز ديگر، توجه پژوهشگر را به خود جلب مى كند، حكمت سياسى است.

  • .

    بر هيچ مسلمانى سزاوار نيست شبى را سپرى كند، مگر اين كه وصيّتش زيرِ سرش باشد.

    قابل توجه اين است كه مطابق آنچه از ابن عباس نقل شده است، هنگامى كه حسن و حسين عليهماالسلام خبر درگذشت مادر را به پدر دادند، حضرت على عليه السلام به خانه رفت پارچه را از صورت همسر كنار زد، در كنار سر او پارچه اى يافت كه وصيت نامه او بود. اين وصيت نامه با تأكيد به باورهاى دينى آغاز شده و متن آن چنين است:

  • .فاطمه(ع) اسوه سادگى و دورى از تشريفات در زندگى است. او به عنوان دختر برترين و آخرين پيامبر خدا كه فرمانروايى و رهبرى همه جزيرة العرب را در دست داشت و نيز همسر بزرگ ترين سردار اسلام، بسيار آسان و راحت مى توانست از دسترنج خود و همسر رشيدش، به خانه و فرزندانش بپردازد و براى خود جامه هاى فاخر و زيورآلات بسيار تهيّه كند

  • .صفت «عليم (دانا) » ، فعيل به معناى فاعل از مادّه «علم» است كه در اصل ، بر نشانه يك شى ء ـ كه با آن از غير خود متمايز مى گردد ـ دلالت مى كند. عِلم ، نقيض «جهل» و به معناى «معرفت» است . علم ، يعنى يقين . و «عليم» مانند «عالم»، كسى است كه متّصف به علم است.

  • .عامر بن واثلة بن عبد اللّه كِنانى لَيثى ـ كه بيشتر با كنيه اش «ابوطُفَيل» از او ياد مى كنند ـ در سالى كه نبرد اُحُد روى داد ، به دنيا آمد و هشت سال از روزگار پيامبر خدا را درك كرد . پيامبر صلى الله عليه و آله را ديد و آخرين نفر از صحابيان است كه زندگانى را بدرود گفت . او خود مى گفت : من تنها بازمانده اى هستم كه پيامبر خدا را ديده است . او به سال ۱۰۰ هجرى درگذشت .

  • .وى دختر ابو بکر و همسر پیامبر صلى الله علیه و آله است که هنگام رحلت ایشان ، هجده سال داشت. او در زمان ابو بکر و عمر ، از احترام بسیارى برخوردار بود ؛ ولى عثمان از شأن و احترام او کاست. بدین سبب ، بین آنان اختلاف بروز کرد تا آن پایه که عایشه با این سخن خود ، مردم را به قتل عثمان تحریک مى کرد : «اُقتلوا نَعثلاً فقد کفَر ؛ پیرمردِ نادان را بکشید که کافر شده است».

  • .يكى از حيله هاى شيطان براى گم راهى انسان و بى اثر كردن كارهاى نيك او ، وادار ساختن او به فضايل همراه با بى اعتنايى به فرايض است ، مانند كسى كه خضوع و خشوع در عبادت دارد؛ ولى در دين، بدعت مى گذارد. در حديثى از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله آمده كه شيطان بدعت گذاران در دين را رها مى كند تا هر چه مى خواهند، عبادت كنند و در عبادت، اظهار خشوع نمايند و اشك بريزند

  • .عبد الرحمان بن ابی خُشکاره بَجَلی، از تیره روزانی ، همان کسی است که به کمک مسلم بن عبد اللّه ضِبابی، مسلم بن عوسجه (یار بزرگ امام حسین علیه السلام ) را کشت .

  • .عبد الرحمان بن خالد بن وليد ، از شجاعان قريش و از دشمنان امام على عليه السلام و بنى هاشم بود. وى در زمان عثمان ، حاكم حِمْص بود و عثمان، تبعيديان كوفه را نزد او مى فرستاد. معاويه ، او را فرزند خود مى شمرد.

  • .عبد الرحمان بن عبد ربّه انصاری ، که از وی با نام های : عبد الرحمان بن عبد ربّه خَزرَجی و عبد الرحمان بن عبد رب نیز یاد شده است ، از یاران پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ، [۱] امام علی علیه  السلام و امام حسین علیه السلام بوده است . در باره وی ، گفته شده : امیر مؤمنان ، او را تربیت کرد و به او ، قرآن آموخت .

  • .

  • .

  • .

  • .عبد اللّه بن ابی حُصَین اَزدی بجلی، از سواران تحت فرمان عمرو بن حَجّاج و جزو کسانی بود که آب را بر امام حسین علیه السلام و یارانش بستند . او با بی شرمی به امام علیه السلام گفت: ای حسین ! ... به خدا سوگند، جرعه ای آب نخواهی چشید تا از تشنگی بمیری.

  • .

  • .عبد اللّه بن بُدَيل بن وَرقاء خُزاعى ، پيش از فتح مكّه اسلام آورد و در نبردهاى حُنَين ، طائف و تَبوك ، شركت جست . پيامبر صلى الله عليه و آله او و برادرش عبد الرحمان را با پيامى به يمنْ گسيل داشت . او را از ياران بزرگ امام على عليه السلام شمرده اند .

  • .

  • .

  • .فدك نام منطقه اى بزرگ و حاصلخيز است كه پيامبر خدا(ص) آن را چهار سال قبل از رحلت، در سال هفتم هجرى به دخترش حضرت فاطمه(ع) هديه داد.

  • .در نخستین جلسه مطالبه حق فدک از سوی حضرت زهرا(ع)، به هبه بودن فدك از جانب رسول خدا(ص) استناد كرد. خليفه نيز براى تأييد مالكيت آن حضرت، گواهانى خواست

  • .مسئله فدك و حوادث پيرامون آن از مهم ترين رخدادهاى زندگانى كوتاه دختر پيامبر خدا(ص) پس از وفات پدر است. خليفه اول، پس از رحلت پيامبر خدا(ص)، با اخراج كارگزاران و نمايندگان حضرت فاطمه(ع) از فدك[۱]اين منطقه را از دست خاندان پيامبر(ص) خارج كرد.[۲]

  • .بر اساس روايات بسيار، امّ ايمن و حضرت على(ع) در مجلس مطالبه حق حاضر شدند و شهادت دادند.

  •  در این نوشتار به مطلبی اشاره خواهیم نمود كه نوجوانان را در موضع پیشگیری قرار داده، آنها را با راه هایی آشنا می سازد كه در طول زندگی به فكر جلوگیری از وقوع بلایا و سختیها باشند، نه درمانشان.

  • .

  • .براساس گزارش هاى موجود، بى ترديد عملكرد خليفه اول و سخنان خليفه دوم در جلسه نخست با سنت نبوى و فقه اسلامى سازگار نيست.

صفحه‌ها