قرآن و حدیث

  • .هویت و حتّی نام دقیق وی و پدرش ، مشخّص نیست و منابع حدیثی و تاریخی، از او با نام های متفاوت یاد کرده اند ؛ امّا از آن جا که همه این نام ها ، گزارش یک جریان تاریخی اند ، معلوم می شود که مقصود همه آنها یکی است .

  • .

  • .

  • .ابو سعد عبد اللّه بن زبير بن اَشيم (/اسلم) اسدى، از شاعران نامدار كوفه و از شمارشاعران دربار اموى به شمار مى رود. زادگاه و زيستگاه او كوفه بود؛ ولى به شام رفت و معاويه و يزيد و فرزند يزيد را ستود و به آنان تعصّب مى ورزيد .

  • .براساس گزارش هاى متعدد شيعه و سنى، ابوبكر براى برون رفت از مطالبه به حق حضرت زهرا(ع)، عبارت «نحن مَعاشِرَ الأَنبِياءِ لا نُورّثُ. ما تَرَكناهُ صَدَقَه ؛ ما پيامبران، چيزى به ارث نمى گذاريم. آنچه از ما مى ماند، صدقه است» را به پيامبر نسبت داد و مدعى شد كه پيامبران ارث نمى گذارند.

  • .فدك در دوره خلافت خليفه اول و دوم همچنان در تصرف حكومتيان بود، اما خليفه سوم آن را به مروان بن حكم، به اقطاع[۱]داد.[۲]در دوره امير المؤمنين(ع) نيز از بازگرداندن فدك گزارشى در دست نيست

  • . او نوه ابوبکر بود و در انحراف پدرش از مسیر حق و برپا کردن جنگ جمل ، نقشى اساسى داشت.

  • .در منابع و متون تاريخ اسلام ، از شخصى به نام عبد اللّه بن سبا (/ سبأ) ياد شده است . گزارش هاى متفاوت و گاه متضاد درباره چگونگى شخصيّت او و تأثير او در حوادث و جايگاه فكرى و نيز پايگاه اجتماعى و سياسى او ، چهره او را در هاله اى از ابهام فرو برده است .

  • سخنرانی كه از نظر گرامیتان می گذرد، توسط یكی از سخنرانان محترم، در مجلس ترحیم یكی از كسبه، ایراد شده است. این مطالب علاوه بر قابل استفاده بودن در مراسم ختم بازاریها، می تواند مبلّغین گرامی را در جهت تهیه و تدوین سخنرانیهایی مشابه در این خصوص یاری كند. (1)

    بسم الله الرحمن الرحیم.

  • .احاديث فراوانى بر استحباب ذكر تسبيحات فاطمه زهرا عليها السلام تأكيد كرده اند. اين احاديث، ميان شيعه و اهل سنّت، مستفيض اند و در كتب اربعه شيعه و برخى صحاح و مسانيد مشهور اهل سنّت به طرق مختلف، نقل شده اند

  • .

  • ششمین پیشوای شیعیان جهان امام صادق‏ علیه ‏السلام در 17 ربیع الاول سال 83 هجری قمری در شهر مدینه به دنیا آمد. پدر بزرگوارش حضرت امام محمد باقر‏علیه ‏السلام و مادر ارجمندش ام فروه، دختر قاسم بن محمد بن ابی بكر است.

  • .ابو عبّاس ، عبد اللّه بن عبّاس بن عبد المطّلب قُرَشى هاشمى از مفسّران و محدّثان بلندآوازه تاريخ اسلام است . او سه سال قبل از هجرت در شِعب مكّه به دنيا آمد و به سال هشتم هجرى (سال فتح مكّه) به مدينه رفت . در زمان عمر ، خليفه با او مشورت مى كرد و به روزگار خيزش مردم عليه عثمان ، نماينده عثمان در حج و در زمان خلافت على عليه السلام نيز يار ، همراه ، مشاور ، كارگزار و فرمانده نظامى آن بزرگوار بود .

  • .

  • .

  • .

  • .امام علی علیه السلام ، از همسرش اُمّ البنین ، چهار فرزند به نام های : عبّاس ، عبد اللّه ، عثمان و جعفر داشت که همه آنها در کربلا ، شهید شدند .

  • .عبد اللّه ، دو سال بعد از بعثت ، متولّد شد . او در كودكى همراه با پدرش ، در مكّه اسلام آورد و پيش از پدرش يا همراه او به مدينه هجرت كرد . در نبرد بدر و اُحُد ، به دليل خردسالى شركت نكرد و از جنگ خندق به بعد ، همراه سپاه اسلام بود . از او احاديث بسيارى در كتب اهل سنّت نقل شده است

  • .

  • .اوّلاً ، هیچ یك از نویسندگان كتاب های ضعیف مشهور ، ادّعا نكرده اند كه به نسخه ای معتبر دسترس داشته اند كه دیگران از آن بی بهره بوده اند و معمولاً گزارش های آنان ، مستند نیست ، وگاه گزارش های خود را مستند به كتاب هایی نظیرِ خود كرده اند (كه بعضا همین استنادها هم نادرست است) .[۱]

  • .

  • .مشهور است كه در شب عاشورا ، امام حسین علیه السلام دستور داد كه چراغ ها را خاموش كنند تا هر كس كه می خواهد ، برود . پس چراغ ها را خاموش كردند و همراهان امام علیه السلام شروع به رفتن كردند .

  • .او ۳۸ سال قبل از هجرت به دنيا آمد و در سال هفتم هجرى مسلمان شد و به مدينه هجرت كرد. پدرش عمرو بن عاص ، از او يازده و يا دوازده سال بزرگ تر بود! او در آغاز ، پدرش را از پيوستن به معاويه باز مى داشت و از او مى خواست كه از معاويه كناره گيرد

  • .عبد اللّه بن عُمَیر کلْبی ، که عبد اللّه بن تمیم کلْبی نیز گفته شده ،[۱]از یاران امام علی علیه السلام  و امام حسین علیه السلام ، شمرده شده است .

  • .

  • .

  • .آمار اسیران كربلا ، مختلف گزارش شده است . تعداد اسیران مرد ، چهار نفر ،[۱]پنج نفر ،[۲]ده نفر[۳]و دوازده نفر ،[۴]گزارش شده است .

  • .

  • .

  • .

  • .عبد اللّه ، فرزند مسلم و مادرش رُقَیه دختر امام علی علیه السلام بود . [۱] سنّ او هنگام شهادت ، ۲۶ سال ، گزارش شده است . [۲] برخی ، وی را نخستین شهیدِ خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله دانسته اند و بر پایه گزارش شماری از منابع ، وی پس از علی اکبر علیه السلام به شهادت رسیده است . [۳]

  • .

  • .عبد اللّه ، فرزند قهرمان سترگ صحنه نبرد و عابد پيراسته دلِ سپاه على عليه السلام هاشم بن عتبه (معروف به «هاشمِ مِرقال») است . او پس از پدر ، پرچم نبرد را برافراشت و در مقابل سپاه معاويه ، خطبه اى شورانگيز در وصف پدر خويش ايراد كرد و جايگاه والاى على عليه السلام را تبيين نمود و چهره معاويه را برنمود و آن گاه بر دشمن ، يورش برد .

  • .

  • .او در آشوب نهروان ، فرماندهى خوارج را بر عهده داشت . از گذشته وى ، اطّلاعاتى در دست نداريم ؛ امّا مى دانيم كه در آغاز شكل گيرى جريان خوارج ، وى در سِمت فرماندهى نبود ؛ بلكه پيش نماز ، ابن كَوّاء بود و فرمانده جنگ ، شَبَث بن رِبعى . سپس اين دو از خوارج جدا گشتند و ايشان ناچار شدند كه در جستجوى فرماندهى تازه براى خود برآيند .

  • .

  • .

  • .

  • .حدیث های فراوان از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ که همسران و اصحاب ایشان نقل کرده اند ـ و نیز احادیثی از امام علی (ع)، فاطمه زهرا (ع) و امام حسن (ع) در دست مردم بود که نشان می داد آن بزرگواران، شهادت امام حسین (ع) را پیشگویی کرده بودند. این گزارش ها، افزون بر پیشگویی های فراوانی است که خودِ امام حسین (ع) از شهادتش داشته است.

  • .عبيد اللّه بن حُرّ بن عمرو بن خالد مُجَمِّع جُعْفى مَذحِجى، مردى شاعر و شجاع بود. او در جنگ قادسيه شركت داشت و عثمانى (طرفدار عثمان) بود. وقتى عثمان كشته شد، در كنار معاويه قرار گرفت و با او در جنگ صفّين، شركت داشت و پيش معاويه بود تا على عليه السلام كشته شد. آن گاه، به كوفه نقلِ مكان كرد. امام حسين عليه السلام به جانب وى رفت و از او براى همراهى اش در قيام خود، دعوت كرد؛ ولى او پاسخى نداد و بعدها، پشيمان شد. ابن زياد، از او پرس و جو كرد. او پس از چند روزى، نزد ابن زياد آمد. عبيد اللّه، او را به خاطر نبودنش سرزنش كرد و متّهمش كرد كه در سپاه حسين عليه السلام مى جنگيده است. او پاسخ داد: اگر در كنار حسين بودم، ديده مى شدم. آن گاه، بيرون رفت. ابن زياد، در پى او فرستاد. امتناع ورزيد و به جايى در كنار شطّ فرات رفت و جمعى، پيرامونش گِرد آمدند. مختار به عبيد اللّه بن حُرّ جُعْفى، چنين نوشت: «تو به خاطر خشمت از ماجراى حسين، خروج كردى. ما هم از آن ماجرا، خشمگينيم و براى خونخواهى از او، آماده شده ايم. پس براى اين كار، به ما كمك كن».

  • .عبيد اللّه ، برادر عبد اللّه بن عبّاس ، پسر عموى پيامبر صلى الله عليه و آله و على عليه السلام است كه در زمان پيامبر خدا به دنيا آمده است . گفته مى شود كه او در خُردسالى از پيامبر خدا حديث شنيده و آن را حفظ كرده و گزارش كرده است . او به سخاوت ، شُهره بود .

  • .عبيد اللّه از چهره هاى درخشان تاريخ تشيّع ، از پيشتازان در تأليف و تدوين دانش ، كاتب على عليه السلام و از ياران خاصّ آن بزرگوار است . او در جنگ هاى جمل ، صِفّين و نهروان ، شركت داشت .

  • .

    عبيدة بن عمرو بَدائى كِنْدى، از خاندانِ بد بن حارث، از بهترين شاعران و شجاعان عرب، و در تشيّع و مهر ورزيدن به امام على(ع)، شهره بوده است. وى از راويانِ قضاياى مختار و از سربازانِ اوست.

     

  • .

  • .

  • .ابو مسلم عبيده ، پسر عمرو (و يا به گفته اى : پسر قيس) از طايفه سلمان (تيره اى از قبيله مراد) ، يكى از عالمان و فقيهان ، و از شاگردان عبد اللّه بن مسعود بوده است . بَلاذُرى آورده است كه او كارگزار على عليه السلام در منطقه فُرات بوده است .

  • .ابو حفص عبید اللّه بن زیاد ، در سال ۳۳ یا ۳۹ هجری به دنیا آمد . پدرش ، زیاد بن اَبیه بود که داستان تغییر یافتن نَسَب او و الحاقش به ابو سفیان توسّط معاویه ، مشهور است . مادر عبید اللّه نیز زنی مجوسی به نام مرجانه فرزند یکی از پادشاهان فارس بود که از زیاد ، جدا شد و با مردی کافر به نام شیرویه ازدواج کرد و عبید اللّه در خانه او پرورش یافت . 

  • .

  • .

    شهر کوفه، در سال هفده هجری، به فرمان خلیفۀ دوم و به دست

    سعد بن ابی وقّاص، به منظور تشکیل یک پادگان بزرگ نظامی جهت ساماندهی نیروهای نظامی برای گسترش هر چه بیشتر فتوحات اسلامی، شکل گرفت.

  • .هدف امام (ع) از سفر به کوفه، در درجۀ نخست، تأسیس حکومت اسلامی و در مرتبۀ بعد، سست کردن پایه های حکومت اموی و دفاع از اساس اسلام به قیمت شهادت خود و عزیزانش بود. بنا بر این، تحقّق این هدف با خطرهای احتمالی، بلکه قطعیِ این سفر، منافات ندارد.

صفحه‌ها